Είναι η οικονομία, ηλίθιοι!

«Διάβασε και κλάψε!» – που λένε οι Αγγλοσάξονες. Και είναι τον αγγλοσαξονικό Τύπο – και, πιο συγκεκριμένα, τους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» – που θα πρέπει να διαβάσουν στην Κουμουνδούρου χύνοντας δάκρυα επάνω στο σομόν χαρτί. Διότι το χθεσινό στόρι των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» ότι η Ελλάδα επιστρέφει στην ανάπτυξη είναι το σενάριο-εφιάλτης του ΣΥΡΙΖΑ. Το χειρότερο είναι ότι δεν πρόκειται για γερμανικό δημοσίευμα, που να μπορεί να υποτιμηθεί στη λογική ότι το πολιτικό κατεστημένο του Βερολίνου φτιάχνει κλίμα ενόψει εκλογών, με την επεξήγηση ότι Χριστιανοδημοκράτες και Σοσιαλδημοκράτες ψήφισαν μαζί τα πακέτα στήριξης της Ελλάδας στη Μπούντεσταγκ και έχουν κοινό συμφέρον να μη θεωρήσει ο γερμανός φορολογούμενος και ψηφοφόρος ότι τα λεφτά του πήγαν τζάμπα. Αντιθέτως, το Λονδίνο ήταν μόνιμος αμφισβητίας της αποτελεσματικότητας της οικονομικής πολιτικής που ασκήθηκε από το 2010 και μετά, ενώ δεν είχε και αναστολές να μας επισημάνει τα ωφελήματα μιας επιστροφής στη δραχμή. Αρα η ζημιά είναι διπλή.

Φυσικά, όποιος έχει αυτιά ακούει και όποιος έχει αντίληψη καταλαβαίνει, πολύ προτού χρειαστεί να χρησιμοποιήσει τα μάτια του για να διαβάσει ξένο Τύπο. Εδώ και εβδομάδες, ας μην πούμε μήνες, οι αγγλοαμερικανοί fund managers παρελαύνουν στην Ελλάδα, ενημερώνονται και αγοράζουν. Κορυφαίο fund από τον Νέο Κόσμο επισκέφθηκε τον Μάρτιο ακόμη και το Jumbo για να δει πώς λειτουργεί το ελληνικό μοντέλο του μαζικού retail στη χώρα μας. Ολα αυτά είναι γνωστά, όπως ήταν γνωστό και τι θα γίνει στην Κύπρο – μόνο οι του ΣΥΡΙΖΑ δεν το πήραν χαμπάρι κι έκλεισαν μεταξύ πρώτου και δεύτερου Σαββατοκύριακου της κυπριακής κρίσης ραντεβού με τον Πάνο Καμμένο, και μάλιστα μετά φωτογραφίας. Το χειρότερο είναι ότι όλα αυτά συμβαίνουν 22 μήνες πριν από τον Μάρτιο του 2015. Είναι το νωρίτερο που μπορούν να γίνουν βουλευτικές εκλογές, αφού λήγει η θητεία του Προέδρου της Δημοκρατίας και, ελλείψει 180 ψήφων για την εκλογή αντικαταστάτη του Κάρολου Παπούλια, ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να στείλει τη χώρα στις κάλπες. Η οικονομία, παρά τις προβλέψεις των ξένων δημοσιευμάτων, είναι ακόμη κρύα. Αν όμως επιβεβαιωθούν όλα αυτά που διαβάζουμε, το πολύ σε έναν χρόνο τα πράγματα θα είναι πολύ καλύτερα.

Αν οι Αγγλοσάξονες έχουν σταματήσει να παίζουν τις Κασσάνδρες, οι Γερμανοί φαίνεται να αντιλαμβάνονται ότι ο Νότος θέλει στήριξη. Και να προετοιμάζουν το έδαφος για αναπτυξιακές κινήσεις. Δεν περνάει ημέρα χωρίς θετικές δηλώσεις από το Βερολίνο, πλέον όμως ακούμε και ότι θα μπει το χέρι στην τσέπη, όπως με τις εξαγγελίες Σόιμπλε για διοχέτευση χρήματος από τις επενδυτικές τράπεζες Γαλλίας και Γερμανίας – όπως η ΚfW και η BPI – σε ομόλογους οργανισμούς στον Νότο. Ολα αυτά, σε συνδυασμό με τις γαλλικές παραινέσεις, όπως αυτή της Soc Gen, υπέρ των ελληνικών ομολόγων – πόσα έχουν μείνει να διαπραγματεύονται στην αγορά, άραγε; – την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών – που έχει ξεκινήσει – και τις ιδιωτικοποιήσεις – που είναι σε εξέλιξη – δίνουν για πρώτη φορά την αίσθηση ότι το τοπίο δεν είναι παγωμένο. Τελικά, ανακυκλώνοντας μια παλιά αλήθεια της πολιτικής, «είναι η οικονομία, ηλίθιοι» – μόνο που έχει αλλάξει το υποκείμενο της πρότασης.