Το πεδίο βολής του Στρατού έγινε τόπος εκτελέσεων στην Κατοχή

Το Σκοπευτήριο της Καισαριανής είναι από το 1984 χαρακτηρισμένο ως ιστορικός τόπος από το υπουργείο Πολιτισμού, αφού κατά τη διάρκεια της Κατοχής εκτελέστηκαν εκεί δεκάδες αγωνιστές από τους Γερμανούς.

Η πιο τραγική στιγμή στην ιστορία του Σκοπευτηρίου είναι η μαζική εκτέλεση 200 πολιτών την 1η Μαΐου του 1944. Η εκτέλεσή τους διατάχθηκε ως αντίποινα στον θάνατο ενός γερμανού στρατηγού και των τριών συνοδών του αξιωματικών στους Μολάους της Λακωνίας στις 27 Απριλίου του 1944.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που αναφέρονται στην ιστοσελίδα του Δήμου Καισαριανής, ο χώρος του Σκοπευτηρίου πριν από το 1922 ήταν μια δασώδης και βραχώδης περιοχή που λειτουργούσε ως πεδίο βολής του Στρατού.

Την εποχή εκείνη το Σκοπευτήριο λειτουργούσε στην Καλλιθέα. Ομως ο ερχομός των προσφύγων δημιούργησε θέμα εγκατάστασής τους σε διάφορες περιοχές της Αττικής. Ετσι, προκειμένου να εγκατασταθούν οι πρόσφυγες, απαλλοτριώθηκε από το κράτος η περιοχή του Σκοπευτηρίου της Καλλιθέας και επιλέχθηκε ως νέος χώρος για τη λειτουργία του η  Καισαριανή. Τότε μεταβιβάστηκε από το ελληνικό Δημόσιο μια έκταση 710 στρεμμάτων στην Πανελλήνια Σκοπευτική Εταιρεία (ΠΣΕ).

Τον χώρο του Σκοπευτηρίου επέλεξαν οι Γερμανοί ως τόπο εκτελέσεων, οι οποίες ήταν συχνές κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Το 1942 εκτελέστηκαν 13 αγωνιστές, το 1943 άλλοι 147 και το 1944 εκτελέστηκαν συνολικά 440 αγωνιστές. Μάλιστα, εκτός από τους Ελληνες εκτελέστηκαν και 20 Ιταλοί και 5 Γερμανοί.