Η διατροφή και η συμπεριφορά

Ερευνητές από το Εθνικό Ιδρυμα Υγείας των ΗΠΑ εξέτασαν την αύξηση στην κατανάλωση των ω-6 λιπαρών οξέων από σπορέλαια σε 38 χώρες, από τη δεκαετία του 1960 έως σήμερα, σε σχέση με την αύξηση στα ποσοστά φόνων την ίδια περίοδο. Σε όλες τις περιπτώσεις βρήκαν ότι καθώς αυξάνονταν τα ω-6 αυξάνονταν και οι φόνοι.

Στις κοινωνίες όπου η κατανάλωση ω-3 λιπαρών (κυρίως από ψάρια, αλλά και καρύδια, λιναρόσπορο, γλιστρίδα κ.ά.) παρέμεινε υψηλή, με ταυτόχρονα χαμηλή πρόσληψη ω-6 λιπαρών, όπως στην Ιαπωνία, τα ποσοστά φόνων και κατάθλιψης παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα.

Μια παλαιότερη μελέτη στη φυλακή Aylesbury στη Βρετανία έδειξε ότι όταν παρείχαν σε νεαρούς άντρες πολυβιταμίνες, ιχνοστοιχεία και απαραίτητα λιπαρά οξέα, οι βίαιες παραβάσεις που διαπράττονταν στη φυλακή μειώθηκαν κατά 37%.

Οι επιστήμονες του Ελληνικού Ινστιτούτου Διατροφής εξηγούν ότι όταν το DHA (δοκοσαεξανοϊκό οξύ), που ανήκει στην οικογένεια των ω-3 λιπαρών, ενσωματώνεται στη μεμβράνη των νευρικών κυττάρων, η μεμβράνη αυτή γίνεται πιο ελαστική, ώστε τα σήματα μεταξύ νευρικών κυττάρων να διέρχονται πιο αποτελεσματικά.

Οταν όμως ενσωματωθούν στη μεμβράνη λανθασμένα λιπαρά οξέα, οι νευροδιαβιβαστές (σεροτονίνη, ντοπαμίνη κ.ά.) δεν μπορούν να προσδεθούν κανονικά. Τα μικρότερα επίπεδα σεροτονίνης είναι γνωστό ότι σχετίζονται με αυξημένο ενδεχόμενο κατάθλιψης, βίαιης και παρορμητικής συμπεριφοράς, ενώ η ντοπαμίνη κινητοποιεί τις διαδικασίες ανταμοιβής του εγκεφάλου.

Υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι οι ελλείψεις των ω-3 λιπαρών οξέων σε περιόδους που ο εγκέφαλος αναπτύσσεται γρήγορα – στη μήτρα, στα πέντε πρώτα χρόνια της ζωής και στην εφηβεία – μπορεί να επηρεάσουν την αρχιτεκτονική του αμετάκλητα.