Η αγωνία των αναπληρωτών

Ανησυχία και ανασφάλεια σε χιλιάδες αναπληρωτές καθηγητές έχουν προκαλέσει τα σχέδια του υπουργείου Παιδείας για αύξηση του ωραρίου κατά δύο ώρες από την επόμενη χρονιά αλλά και η μείωση οργανικών θέσεων. Οι εκπαιδευτικοί φοβούνται ότι ειδικά αυτές οι δύο ρυθμίσεις θα τους αφήσουν εκτός εκπαίδευσης και θα τους οδηγήσουν στην ανεργία, ανατρέποντας τις ζωές τους

Αλέξ. Κατσιγιάννης φιλόλογος σε λύκειο του Ασπροπύργου

«Δεν είμαστε περιττή πολυτέλεια»

«Οι ρυθμίσεις που προωθεί το υπουργείο Παιδείας μάς δημιουργούν τεράστια αγωνία και ανασφάλεια. Εμάς που εργαζόμαστε ως αναπληρωτές, έπειτα από τόσα χρόνια εργασίας και περιπλάνησης μάς πετούν στον Καιάδα. Μας παρουσιάζουν ως περιττή πολυτέλεια. Ομως δεν είναι έτσι. Ανέκαθεν οι αναπληρωτές καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες στην εκπαίδευση. Κάθε χρόνο υπάρχουν μαζικές συνταξιοδοτήσεις αλλά δεν γίνονται ισάριθμοι διορισμοί. Ουσιαστικά δηλαδή οι αναπληρωτές καλύπτουν κενές οργανικές θέσεις.

Για παράδειγμα, σκεφτείτε ότι φέτος σε ένα γυμνάσιο στην ευρύτερη περιοχή του Ασπροπύργου υπήρχαν 30 φιλολογικές ώρες κενές τον Φεβρουάριο, δηλαδή μόλις τρεις μήνες πριν από τη λήξη του σχολικού έτους. Ετσι όμως δεν προσφέρεται στα παιδιά σωστή εκπαίδευση. Μαζί μ’ εμάς πάντως αγωνιούν και οι μαθητές. Μας ρωτούν επιτακτικά αν θα είμαστε και του χρόνου στο σχολείο…  Προσωπικά δεν ξέρω αν θα είμαι του χρόνου στο σχολείο. Κι αν δεν προσληφθώ πουθενά θα πρέπει να σκεφτώ τι θα κάνω».

Χρήστος Μπέλµπας βιολόγος σε λύκειο της Σύρου

«Φοβάμαι μήπως ανατραπεί η ζωή μου»

«Αν υλοποιηθούν τα μέτρα του υπουργείου Παιδείας την επόμενη χρονιά είναι πολύ πιθανόν να μην έχουν δουλειά περίπου 10.000 – 11.000 αναπληρωτές εκπαιδευτικοί. Περίπου αυτός είναι ο αριθμός των καθηγητών που καλούνται κάθε χρόνο να καλύψουν τα κενά. Και αυτό διότι το υπουργείο δεν κάνει διορισμούς.

Φέτος, λόγω των κενών που δεν καλύφθηκαν, 32.000 διδακτικές ώρες στα σχολεία δεν έγιναν. Ανησυχώ κι εγώ με όσα προωθούνται από το υπουργείο διότι αγαπάω τη δουλειά μου. Με την αύξηση του ωραρίου και τη μείωση των οργανικών θέσεων μπορεί να συμβεί και σ’ εμένα την επόμενη χρονιά να μη με χρειάζονται. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να πάω αλλού και θα ανατραπεί η ζωή μου».

Μελίνα Ποδώρη φιλόλογος στη Βέροια

«Δούλεψα σε σχολείο που δεν είχε χημικό»

«Είμαι αναπληρώτρια καθηγήτρια εδώ και τρία χρόνια. Τα δύο πρώτα χρόνια υπηρέτησα στην Κεφαλονιά, παίρνοντας μαζί μου τα δύο μου παιδιά, που είναι μικρά, και αφήνοντας στη Θεσσαλονίκη τον άντρα μου, που είναι ελεύθερος επαγγελματίας. Αναγκάστηκα να το κάνω κυρίως για τα μόρια, γιατί ο μισθός που έπαιρνα δεν έφτανε για να συντηρούμε δύο σπίτια. Αυτή τη χρονιά ήμουν στη Βέροια, οπότε είχα τη δυνατότητα να μετακινούμαι και άρχισα να ελπίζω ότι η κατάσταση θα βελτιωθεί. Ωστόσο, σήμερα αντιμετωπίζω τον κίνδυνο να απολυθώ και σε κάθε περίπτωση διακατέχομαι από αβεβαιότητα για το μέλλον. Εχοντας δουλέψει στην επαρχία είδα με τα μάτια μου τα σοβαρά προβλήματα που υπάρχουν στα σχολεία και σίγουρα δεν λύνονται με τις δύο επιπλέον ώρες εργασίας. Είδα σχολείο που όλη τη χρονιά δεν είχε χημικό και οι έλεγχοι των παιδιών στο συγκεκριμένο μάθημα είχαν παύλες. Συνάδελφοι αναγκάζονταν να καλύπτουν μαθήματα που δεν ήταν στην ειδικότητά τους».