Δικαίωμα στο αμερικανικό όνειρο

Η Νάνσι Χερνάντεζ στέκεται μπροστά από τον περίφημο θόλο του αμερικανικού Καπιτωλίου κρατώντας ένα πλακάτ που γράφει: «Μεταρρύθμιση στο μεταναστευτικό τώρα!». Η 22χρονη έχει ταξιδέψει από μια μικρή πόλη του Μίσιγκαν για να ενωθεί με χιλιάδες άλλους, ζητώντας από τους νομοθέτες να επανεξετάσουν το μεταναστευτικό σύστημα.

«Χρειαζόμαστε έναν δρόμο για να κερδίσουμε την υπηκοότητα», λέει. Οι γονείς της πήγαν στις ΗΠΑ με τις τρεις κόρες τους όταν η Νάνσι ήταν 9 ετών, σε αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής. Αφότου τελείωσε το σχολείο η Χερνάντεζ δεν μπορούσε να δουλέψει, να βγάλει άδεια οδήγησης, ούτε καν κάρτα για τη βιβλιοθήκη επειδή δεν είχε τα απαιτούμενα χαρτιά. Ετσι δούλευε δεξιά και αριστερά, φθάνοντας στα όρια της κατάθλιψης.

Οταν όμως ο Πρόεδρος Ομπάμα ανακοίνωσε το 2011 ότι χορηγεί δύο χρόνια άδεια εργασίας και αναστέλλει τις απελάσεις, η Νάνσι μπόρεσε να εγγραφεί στο κολέγιο και να αρχίσει να σκέφτεται το μέλλον της. Τώρα, επιθυμεί αυτή η προσωρινή κίνηση να μετατραπεί σε μια ουσιαστική μεταρρύθμιση στον τομέα της μετανάστευσης. «Θέλω να γίνω κοινωνική λειτουργός», λέει. «Θέλω να συνεισφέρω στην κοινότητά μου».

Η Χερνάντεζ είναι μία από τους 11 εκατομμύρια μετανάστες που δεν έχουν υπηκοότητα στις ΗΠΑ. Πολλοί από αυτούς βρίσκονται σε θέσεις πολύ κάτω των δυνατοτήτων τους, προσπαθώντας να διατηρήσουν χαμηλό προφίλ και ζώντας μέσα σε μια ομίχλη αβεβαιότητας. Εάν το Κογκρέσο μπορέσει να εγκρίνει τις αλλαγές φέτος, όπως ελπίζει ο Ομπάμα, περίπου 8 εκατομμύρια παράνομοι εργάτες θα βγουν από τη σκιά. Πολλοί οικονομολόγοι θεωρούν ότι αυτό θα δώσει νέα ώθηση στη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου καθώς προσπαθεί να ανακάμψει.

«Μιλάμε για μια συγκλονιστική ένεση σφρίγους στην οικονομία», λέει στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» ο Κάρλος Γκουτιέρεζ, Ρεπουμπλικανός πρώην υπουργός Εμπορίου και υποστηρικτής της μεταρρύθμισης στο Μεταναστευτικό. «Αυτό είναι το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε για την οικονομία και το πιο αποδοτικό σχέδιο κινήτρων που θα μπορούσαμε να έχουμε».

Η αμερικανική Γερουσία συζητά ένα διακομματικό νομοσχέδιο το οποίο, εάν εγκριθεί, θα προωθήσει τις μεγαλύτερες αλλαγές από την εποχή του Ρόναλντ Ρίγκαν, ο οποίος επέτρεψε το 1986 σε τρία εκατομμύρια ανθρώπους χωρίς χαρτιά να γίνουν αμερικανοί πολίτες. Η κυβέρνηση Μπους προσπάθησε να περάσει νέες αλλαγές το 2007, αλλά δεν έπεισε το Κογκρέσο.

Το τωρινό νομοσχέδιο θα επιτρέψει σε άτομα τα οποία βρίσκονται παράνομα στις ΗΠΑ να κάνουν αίτηση για «προσωρινό» νομικό καθεστώς, αφότου πληρώσουν πρόστιμο και τους φόρους των ετών κατά τα οποία βρίσκονται στη χώρα. Επειτα από δέκα χρόνια θα μπορούν να κάνουν αίτηση για μόνιμη πράσινη κάρτα και να γίνουν πολίτες των Ηνωμένων Πολιτειών τρία χρόνια αργότερα.

Ανθρωποι όπως η Χερνάντεζ θα έχουν την ευκαιρία ενός πιο σύντομου δρόμου, υποβάλλοντας αίτηση για πράσινη κάρτα έπειτα από πέντε χρόνια και κατόπιν αμέσως να τους δοθεί η υπηκοότητα. Ταυτόχρονα το νομοσχέδιο αυξάνει τον αριθμό για τις βίζες που θα δίνονται τόσο σε εξειδικευμένους όσο και σε ανειδίκευτους εργάτες από το εξωτερικό.

Σύμφωνα με τους αναλυτές, οι γερουσιαστές έχουν διορθώσει κάποια από τα προβλήματα που είχε ο νόμος του 1986. Οι μεταρρυθμίσεις της εποχής του Ρίγκαν θεωρούσαν τους εργοδότες υπεύθυνους για τον έλεγχο των ντοκουμέντων που έχουν μαζί τους οι μετανάστες, κάτι που αποδείχθηκε αναποτελεσματικό και δύσκολο να γίνει. Η νέα πρόταση περιλαμβάνει αυστηρά μέτρα επιβολής και επαλήθευσης.

Οι μεταρρυθμίσεις του 1986 δεν έλαβαν υπόψη τους το γεγονός ότι πολλοί μετανάστες έρχονταν στις ΗΠΑ έχοντας συζύγους και παιδιά στην πατρίδα τους, τους οποίους ήθελαν να φέρουν κοντά τους. Τώρα δημιουργείται ένα νέο καθεστώς για οικογενειακές βίζες ώστε να λυθεί το πρόβλημα αυτό.