Ο Βορράς μεγάλος κερδισμένος από την κρίση
Ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε (αριστερά) και ο γάλλος ομόλογός του Πιερ Μοσκοβισί σε εκδήλωση που διοργανώθηκε στο Βερολίνο με αφορμή τη συμπλήρωση 25 ετών από τη δημιουργία του Γαλλογερμανικού Οικονομικού Συμβουλίου
Η άποψη ότι από την αρχή της κρίσης έως και σήμερα οι βορειοευρωπαίοι φορολογούμενοι επωμίζονται τα χρέη των άπληστων νοτιοευρωπαίων οφειλετών δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Οι βασικοί υποστηρικτές αυτής της άποψης είναι κυρίως οι Γερμανοί. Οπως σημειώνει όμως ο Μαουρίτσιο Ρίτσι στη «Ρεπούμπλικα», τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά καθώς στη διάρκεια των τελευταίων τρεισήμισι χρόνων που διαρκεί η ευρωπαϊκή κρίση ο γερμανός φορολογούμενος πλήρωσε ελάχιστα από την τσέπη του, και σίγουρα λιγότερα από πολλούς άλλους Ευρωπαίους. Δεν έχει χάσει ούτε ένα λεπτό, όπως δεν έχασαν και οι υπόλοιπες χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά, η Αυστρία, η Ολλανδία, η Φινλανδία και η Γαλλία. Αντιθέτως, κέρδισαν δεκάδες εκατομμύρια ευρώ και στο μέλλον πρόκειται να κερδίσουν ακόμη περισσότερα.
«ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΟ». «Μια απροσδόκητη συνέπεια της κρίσης», δηλώνει με ειλικρίνεια ο επικεφαλής Διεθνών Υποθέσεων του υπουργείου Οικονομίας της Φινλανδίας Μάρτι Σάλμι, «ήταν η Φινλανδία να αποκομίσει τεράστια οφέλη από αυτήν». Το 2012, χάρη στα κέρδη από τα ελληνικά, ισπανικά και πορτογαλικά ομόλογα, η Κεντρική Τράπεζα της Φινλανδίας έβαλε στα ταμεία της 227 εκατ. ευρώ. Το 2011, είχε κερδίσει 180 εκατ. ενώ φέτος τα κέρδη της υπολογίζεται ότι θα φτάσουν τα 360 εκατ. Αναλογικά, τα χρήματα που κέρδισε η Bundesbank είναι ακόμη περισσότερα.
Τα μεγάλα κέρδη για τους Γερμανούς και τους υπόλοιπους Βορειοευρωπαίους προέρχονται κυρίως από την πτώση των επιτοκίων δανεισμού τους. Κατά μέσο όρο, η Κεντρική Τράπεζα της Γερμανίας πληρώνει χαμηλότερο επιτόκιο κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με εκείνο που πλήρωνε πριν από μία τριετία. Σύμφωνα με μελέτη του γερμανικού ασφαλιστικού κολοσσού Allianz, το Βερολίνο κατάφερε να εξοικονομήσει με αυτόν τον τρόπο 10,2 δισ. ευρώ την περίοδο 2010-2012 ενώ το έγκριτο ίδρυμα για την παγκόσμια οικονομία Ifw αναφέρει σε έκθεσή του ότι η Γερμανία αποκόμισε 8,6 δισ. μόνο το 2011 και άλλα 9,6 δισ. το 2012. Και καθώς πολλά από τα ομόλογα έχουν δεκαετή διάρκεια, τα κέρδη θα συνεχιστούν. «Αν προσθέσουμε στο κέρδος από τα επιτόκια κατά την περίοδο 2012 αυτά που θα έρθουν τα επόμενα χρόνια, καταλήγουμε σε μια συνολική ελάφρυνση των τόκων για τον γερμανικό προϋπολογισμό ύψους 67 δισ. ευρώ», αναφέρεται στην έκθεση της Allianz.
ΑΝ ΓΥΡΙΖΑΝ ΣΤΟ ΜΑΡΚΟ. Ομως αυτά τα τεράστια ποσά δεν συγκρίνονται με το πραγματικό όφελος των Γερμανών που είναι η διάσωση του ευρώ. Ενόψει των εκλογών του Σεπτεμβρίου και καθώς η προπαγάνδα κατά του κοινού νομίσματος γίνεται ολοένα και εντονότερη, το Ιδρυμα Bertelsmann χρηματοδότησε μια μελέτη αναφορικά με τα αποτελέσματα ενδεχόμενης επιστροφής της Γερμανίας στο μάρκο: σ’ αυτήν την περίπτωση, το ΑΕΠ της χώρας θα μειωνόταν ετησίως κατά 0,50%, ήτοι 100 δισ. ευρώ.
Φτηνά τη βγάζει
η Γερμανία
Συνολικά, η Γερμανία έχει δανείσει τα περισσότερα χρήματα από τις λοιπές χώρες, αλλά αποκλειστικά γιατί είναι η μεγαλύτερη χώρα της ευρωζώνης. Σε σχέση με το ΑΕΠ της κάθε χώρας, η γερμανική συνεισφορά – το έχει αποκαλύψει εδώ και καιρό αναφορά της Credit Suisse – είναι μικρότερη από εκείνη της Εσθονίας ή της Ιταλίας.
Ο Μοσκοβισί «χαιρετίζει» τη χαλάρωση της λιτότητας
Ο υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας Πιερ Μοσκοβισί επικρότησε ξανά χθες την απόφαση της Κομισιόν να χορηγήσει στη χώρα του περισσότερο χρόνο για τη μείωση του ελλείμματος. Μιλώντας στο Βερολίνο, δίπλα στον γερμανό ομόλογό του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε κατά τη διάρκεια του Γερμανογαλλικού Συμβουλίου Χρηματοπιστωτικής και Οικονομίας, ο Μοσκοβισί χαιρέτησε ουσιαστικά τη χαλάρωση αυτή της λιτότητας.
Από την πλευρά του, ο Σόιμπλε έδειξε πιο διαλλακτική στάση όσον αφορά τις προσπάθειες για τη δημιουργία τραπεζικής ένωσης στην Ευρώπη αναφέροντας ότι κάτι τέτοιο δεν θα χρειαστεί αλλαγές στις συνθήκες. Οπως ανέφερε, η προσπάθεια αυτή αποτελεί «προτεραιότητα» και υποσχέθηκε να κινηθεί «γρήγορα» προς την υλοποίηση των σχεδίων για τραπεζική ένωση.