Τα πυρηνικά φέρνουν πιο κοντά Αγκυρα και Παρίσι

Δύο χρόνια μετά το πυρηνικό ατύχημα της Φουκουσίμα η πυρηνική ενέργεια μοιάζει ξανά «πράσινη και ακίνδυνη» για τους Ιάπωνες, αλλά και για τους Γάλλους και τους Τούρκους, οι οποίοι ανακοίνωσαν τριμερή συνεργασία για την εγκατάσταση και τη λειτουργία τεσσάρων πυρηνικών αντιδραστήρων στις ακτές του Εύξεινου Πόντου, στη Σινώπη.

Το έργο θα ξεκινήσει σε τέσσερα χρόνια, ενώ το εκτιμώμενο κόστος των 15 δισ. ευρώ θα επωμιστούν οι ιαπωνικές Mitsubishi και Itochu, οι γαλλικές GDF-Suez και Areva μαζί με το τουρκικό Δημόσιο το οποίο θα συμμετέχει με ποσοστό 50% στην κοινοπραξία.

Η συμφωνία ανακοινώθηκε τη Μεγάλη Παρασκευή, κατά τη διάρκεια της επίσημης επίσκεψης του ιάπωνα Πρωθυπουργού Σίνζο Αμπε στην Αγκυρα έπειτα από πρόσκληση του τούρκου ομολόγου του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Οταν οι τέσσερις αντιδραστήρες της Areva τεθούν σε πλήρη λειτουργία (όχι νωρίτερα από το 2027) η Τουρκία θα έχει αποκτήσει τον δεύτερο πυρηνικό σταθμό της, με δυνατότητα παραγωγής 4.500 μεγαβάτ.

Η απόφαση έγινε δεκτή με ενθουσιασμό όχι μόνο στην Τουρκία αλλά και στις δύο άλλες συνεργαζόμενες χώρες. Και αυτό διότι το ιαπωνικό ατύχημα είχε παγώσει την παγκόσμια αγορά πυρηνικής ενέργειας αφήνοντας «άνεργους» τους επιχειρηματικούς κολοσσούς της ενέργειας. Ενδεικτικό είναι ότι ο όμιλος Areva δεν είχε εξαγάγει κανέναν αντιδραστήρα εκτός γαλλικών συνόρων μετά το 2006.

Βέβαια οι φόβοι όσων αντιδρούν στη χρήση της πυρηνικής ενέργειας είναι κάθε άλλο παρά υπερβολικοί και αδικαιολόγητοι. Μόλις πριν από έναν μήνα το Ινστιτούτο Ραδιοπροστασίας και Πυρηνικής Ασφάλειας (IRSN) της Γαλλίας έδωσε στη δημοσιότητα έκθεση στην οποία επεσήμαινε ότι ο κίνδυνος μιας διαρροής δεν μπορεί να αποσοβηθεί ακόμη και σε χώρες που εφαρμόζουν με ευλάβεια τους κανόνες ασφαλείας, όπως η Γαλλία και η Ιαπωνία. Πολύ περισσότερο σε μια χώρα λιγότερο «προσεκτική». Σε περίπτωση σοβαρής διαρροής το κόστος για τη Γαλλία θα μπορούσε να ξεπεράσει το ένα τρισ. ευρώ, υποστηρίζουν οι ειδήμονες του IRSN, ενώ ανυπολόγιστες θα ήταν οι συνέπειες από τη μόλυνση του εδάφους και των τροφίμων, όπως συνέβη πριν από δύο χρόνια στην Ιαπωνία, σε μια ζώνη πολλών χιλιομέτρων περιμετρικά του πυρηνικού εργοστασίου της Φουκουσίμα.

Προς το παρόν Γάλλοι και Τούρκοι δεν κατατρύχονται από ανάλογους προβληματισμούς. Η Αγκυρα ανησυχεί για τη χρηματοδότηση του έργου, καθώς η εμπειρία δείχνει ότι συχνά το τελικό κόστος κατασκευής των αντιδραστήρων υπερβαίνει κατά δύο ή τρεις φορές το αρχικό. Ακόμη ένας άγνωστος παράγοντας είναι η τιμή πώλησης του παραγόμενου ρεύματος από τη GDF Suez στο τουρκικό κράτος και στα 76 εκατ. καταναλωτές ενέργειας της χώρας. Από την άλλη πλευρά, οι Γάλλοι διαβλέπουν και προσδοκούν πολλαπλά οφέλη από την προσέγγιση με την Τουρκία. Οι κατασκευαστικές θα ήθελαν πολύ να συμμετάσχουν σε μελλοντικά έργα όπως η κατασκευή νέου διεθνούς αερολιμένα στην Κωνσταντινούπολη ή μιας ακόμη γέφυρας στον Βόσπορο.

Ολα αυτά θα βρεθούν στο τραπέζι των σχετικών διαπραγματεύσεων, που μόλις ξεκίνησαν και αναμένονται πολύμηνες. Ομως για να υπογραφούν τα «χρυσά συμβόλαια» θα πρέπει αμφότεροι να επιδείξουν πνεύμα σύνεσης και συναίνεσης στο καυτό ζήτημα της γενοκτονίας των Αρμενίων, όπως σημειώνουν στη «Φιγκαρό» διπλωματικοί αναλυτές.