e-mail

Τι (ξεδιά)ντροπης πράγματα είναι αυτά;

Αγαπητή φίλη Φοίβη, Χριστός Ανέστη.

Σου γράφω για ένα περιστατικό που μου έκανε ιδιαίτερα αλγεινή εντύπωση πρωί Μεγάλης Πέμπτης. Στην Πλατεία Συντάγματος είχαν συγκεντρωθεί από τις επτά παρά, όπως διαπίστωσα, γεροντάκια με καρότσια για να προφτάσουν να πάρουν τρόφιμα και κυρίως αρνί που θα μοίραζαν χρυσαυγίτες.

Ο φτωχός κοσμάκης με την κομμένη σύνταξη δεν μετράει ποιος είναι αυτός που του προσφέρει το δωρεάν φαγητό, ειδικά αν δεν έχει για το πασχαλινό του τραπέζι.

Εκείνο που μου έκανε κακή εντύπωση ήταν ότι ενώ όλα ήταν έτοιμα και ο κοσμάκης μαζεμένος για να αρχίσει η διανομή στις δέκα, ο Δήμος Αθηναίων προέβαλε προσκώματα ότι δεν είχαν άδεια γι’ αυτή τη διανομή. Δίκιο θα είχαν ότι χρειάζεται άδεια και θα έπρεπε να την είχαν ζητήσει, ακόμη και σ’ αυτή την ασύδοτη χώρα, για να μαθαίνουν να τηρούν τους νόμους και τους κανονισμούς και να μη συνηθίζουν στο διαδεδομένο δίκιο του ισχυρότερου και εκείνου που κάνει τη μεγαλύτερη φασαρία.

Ο Δήμος λοιπόν, παρότι του ζητήθηκε η άδεια για τη διανομή, δεν την έδωσε. και ας είχε δώσει παλιότερα στην κάθε τηλεοπτική καρακάξα, στο κάθε κανάλι που κάνει το «ψυχοπονιάρικο». Και έτσι φτάσαμε και τα γεροντάκια να μην καταφέρουν να πάρουν το αρνάκι τους κι ας περίμεναν ώρες, και οι υπεύθυνοι να συμπλέκονται με τα ΜΑΤ που είχαν γεμίσει την Πλατεία Συντάγματος, και τα κανάλια να καταφθάνουν για να καταγράψουν πως δεν τους άφησαν να μοιράσουν στον φτωχόκοσμο δωρεάν τρόφιμα πασχαλιάτικα.

Αναρωτιέμαι τι θα τους στοίχιζε η άδεια, τελικά, για τη διανομή τροφίμων. Θα γινόταν ήσυχα, ήσυχα, δεν θα έτρεχαν εκεί ούτε τα κανάλια για να το κάνουν μεγάλο θέμα και να κάνουν γνωστές την κίνηση των χρυσαυγιτών και την αντίδραση, και όλα θα τελείωναν. Τώρα έφτασε να γίνει μεγάλο θέμα και να το μάθουμε όλοι.

Δεν είναι ντροπής πράγματα αυτά; Τι λέτε;

Ευχές για αναγέννηση ψυχής
που δεν το βλέπω για την Ελλαδίτσα, με εκτίμηση, Δήμητρα Μουταφίδου

Τα βλέπετε, αγαπητή Δήμητρα; Πάτε να μας πονηρέψετε ότι στόχος της απαγόρευσης ήταν τελικά η προβολή – σκοτεινές, πολύ σκοτεινές σκέψεις αυτές – και πριν αλέκτορα φωνήσαι τα «παλικάρια» της φακής το έχασαν το δίκιο τους με άδικες βίαιες επιθέσεις. Γιατί δεν το μπορούν να μην το κάνουν το βίαο επεισόδιο. Σάμπως έχουν επιχειρήματα; Και να θέλαμε να τα λυπηθούμε τα γεροντάκια που περίμεναν υπομονετικά το δωρεάν, μας το χάλασαν χρονιάρες μέρες οι ανερμάτιστοι του τσάμπα τσαμπουκά. Ντροπής (και ξεδιάντροπης) πράγματα!

Ο,τι γουστάρει η πελατεία (και κάτι παραπάνω)

Αγαπητή Φοίβη,

Πριν από μερικές ημέρες έγραφα για την απογοητευτική Αριστερά όλου του πολιτικού  φάσματος. Επισκεπτόμενος δε πρόσφατα τη Ρωσία είδα τους ανθρώπους εκεί να ψάχνουν για «κάποια λύση» μέσα στην αμηχανία και τη σύγχυση ενός καπιταλιστικού-σοβιετικού συστήματος. Οι Κινέζοι φαίνεται ότι τα έχουν καταφέρει κάπως καλύτερα.

Εμείς πάντως εδώ συνεχίζουμε ακάθεκτοι. Ως έθνος ανάδελφον εφευρίσκουμε διάφορους συμβασιούχους ορισμένου, αορίστου χρόνου, stagiaire, με μπλοκάκια και δεν συμμαζεύεται.

Και ο ακραιφνής αριστερός «τέως συνδικαλιστής» κ. Ρουπακιώτης συνεπικουρούμενος από τον διάσημο πλέον και ανά την υφήλιο έλληνα επαναστάτη νεανία πολιτικό κ. Τσίπρα, τον οποίον τα πλήθη επευφημούν αθρόα ομού μετά ανεξαρτήτων και χρυσαυγιτών ελλήνων αγανακτισμένων πολιτών, επιτίθενται κατά των κ.κ. Μανιτάκη («τερατούργημα» κ.λπ.!) και Στουρνάρα γιατί προσπαθούν κάτι να αλλάξουν σε αυτήν τη χώρα.

Εγώ σχεδόν όλους τους συμβασιούχους που συνάντησα στην περίπου 45ετή σχέση μου με το Δημόσιο ή τα ΝΠΔΔ γνωρίζω ότι τους διόρισαν κάποιοι πολιτικοί ή άλλου είδους τοπικοί άρχοντες.

Ελάχιστοι επιλέχθηκαν με τον ΑΣΕΠ. Δεν υποστηρίζω ότι ανάμεσα σε όλους αυτούς δεν υπήρχαν και άξια άτομα. Αλλά το πελατειακό σύστημα καλά κρατούσε και φαίνεται ότι καλά κρατεί.

Και όλοι, ακόμη και ο κ. Βενιζέλος που προσπαθεί να αναστήσει έναν πολιτικό χώρο από τα συντρίμμια, κατά την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου ήθελαν να μας πείσουν ότι με τις προτάσεις-λύσεις θα αντιμετωπίσουν την ανεργία. Δυστυχώς, φοβάμαι ότι μόνον αναπαραγωγή του πελατειακού συστήματος θα καταφέρουν. Και οι εκλογές για τους πολιτικούς δεν είναι μακριά…

Mε εκτίμηση, Κυριάκος Παπαϊωάννου, ομότιμος καθηγητής ΑΠΘ

Και τι πελατεία, αγαπητέ Κυριάκο. Φίνα πελατεία. Εκλογική! Οπως τραγουδούσε – σε στίχους Νίκου Ζακόπουλου – και ο Κώστας Χατζής, δίχως να περιμένει ότι θα περιγράφει το ελληνικό «σύστημα» ολούθε τριγύρω: «Ασθενικά δεντράκια, γεμάτα τραπεζάκια,/ πλήθος τραπεζάκια, αριστοκρατία,/ φίνα πελατεία, ουίσκι, τσιγαράκι,/ ουίσκι και φλερτάκι και καμιά ληστεία./ Αργόσχολες κυρίες, βεντέτες, ευκαιρίες,/ ποιητές, τάχα, ζωγράφοι, μουσάτοι, μαγκάτοι,/ ποζάρουν με μανία, στήνονται με τις ώρες,/ μιλούν για μεγαλεία στη μικρή πλατεία./ Στη μικρή πλατεία, στη μικρή πλατεία,/ στη μικρή πλατεία είν’ αστεία». Κρατήστε αυτό το τελευταίο. Την αστειότητα!