Οι άλλες ταινίες

«They glow in the dark». Με πόση θλίψη, μα κι ελπίδα μαζί, σε γεμίζει αυτό το φιλμ! Η κάμερα του Παναγιώτη Ευαγγελίδη ταξιδεύει στη Νέα Ορλεάνη που ακόμη κουβαλά τα σημάδια του τυφώνα Κατρίνα. Εκεί συναντά τον Μάικλ και τον Τζιμ, δύο μεσήλικους γκέι φίλους και πρώην εραστές. Απένταροι και φορείς του ιού του AIDS, αποφασίζουν να ενώσουν τις ζωές τους και φθάνουν στη Νέα Ορλεάνη όπου προσπαθούν να επιβιώσουν. «Περιμέναμε να ζήσουμε μια αναγέννηση εδώ» λένε και, στο καπάκι, αρχίζουν τα γέλια. Είναι γέλια πικρά, αυτή η πίκρα όμως κρύβει μια αφοσίωση που δεν γίνεται να μη σε συγκινήσει. Γιατί η αγάπη που ενώνει αυτούς τους δύο ανθρώπους («κομήτες που λάμπουν για μερικές στιγμές καθώς πέφτουν από το στερέωμα») είναι από μόνη της ένα θαύμα.

Η υπέροχη Μπάμπι

«Roughcut». Μια τρανσέξουαλ κομμώτρια από τις Φιλιππίνες, στην Ελλάδα. Δεν πρόκειται για κωμωδία, είναι (και αυτό) ντοκιμαντέρ και μάλιστα φιλμαρισμένο με τρυφερότητα από την Ελιάνα Αμπραβανέλ. Η θέρμη της υπέροχης Μπάμπι, της πρωταγωνίστριάς της δηλαδή, σχεδόν η μισή ταινία!

Βαθμοί: 5

«Το πρόσωπο του κακού». Πέντε νέοι, μια απομονωμένη καλύβα στο δάσος και ένας ακατανίκητος δαίμονας. Τα στοιχεία δηλαδή που συνέθεταν το «Evil Dead» του 1982 που σκηνοθέτησε για ψίχουλα αλλά με αναρχική διάθεση ο Σαμ Ρέιμι. Ο ίδιος κρατά σε αυτό το remake τον ρόλο του παραγωγού και το αποτέλεσμα είναι αρκούντως αιματηρό: η κατακρεουργημένη σάρκα, ο αληθινός πρωταγωνιστής. Την αναρχική εκείνη διάθεση όμως εδώ έχει διαδεχθεί ο ξεκάθαρος «σχεδιασμός» μιας ταινίας προορισμένης για την «αγορά» του τρόμου – όσο και αν, ως κατασκευή, το φιλμ λειτουργεί.

Βαθμοί: 5

«Chinese Zodiac». Από το Χονγκ Κονγκ στους αμπελώνες της Γαλλίας και από τη ζούγκλα σε ένα ενεργό ηφαίστειο. Σύμφωνα με το υποτυπώδες στόρι, ο Τζάκι Τσαν (εδώ, στον τελευταίο ρόλο της καριέρας του – έτσι δηλώνει τουλάχιστον) ενσαρκώνει έναν μισθοφόρο που αναλαμβάνει να επιστρέψει στο Πεκίνο έξι χάλκινα αρχαία γλυπτά (να τον αγκαζάρουμε μήπως για τα Ελγίνεια;) αλλά η όλη επιχείρηση αποτελεί αφορμή για μια σειρά θεαματικών stunts. Η υπόλοιπη ταινία μπορεί να βλέπεται οριακά, αλλά η χορταστική δράση σε αποζημιώνει – στο φινάλε, αυτό περιμένεις να δεις. Παρ’ όλα αυτά, έχει κάνει και καλύτερες.

Βαθμοί: 4

«Almanya. Καλώς ήρθατε στη Γερμανία». Ο 70χρονος Χουσεΐν, ύστερα από 45 χρόνια διαμονής στη Γερμανία όπου πρωτοπήγε ως gastarbeiter (φιλοξενούμενος εργάτης), ανακοινώνει στην οικογένειά του ότι αγόρασε ένα σπίτι στην Τουρκία – ευτυχώς το road-movie που ακολουθεί βοηθά κάπως στο να ξεπεράσουμε το αφόρητα γλυκερό πρώτο μέρος. Η μουσική όμως δεν σταματά λεπτό, οι καταστάσεις είναι εξαιρετικά αμβλυμένες, ενώ η σεναριακή προσπάθεια για την προώθηση του γερμανικού κοινωνικού κράτους (μέχρι και τη Μέρκελ συναντάμε) δείχνει, το λιγότερο, άκομψη. Απομένει ένα ασφαλές «προϊόν» για όλη την οικογένεια που, παρά το σινεμασκόπ κάδρο, δείχνει να απευθύνεται σε πιο μικρές οθόνες.