Ζήσε Μάη μου…

2 λεπτά
Ο Μάιος μας έφτασε, εμπρός βήμα ταχύ να τον προϋπαντήσουμε, παιδιά, στην εξοχή… Εξοχή, είπαμε; Επίδαυρος!
Αραγε λέει κάτι στους ιθύνοντες του εκ-Πολιτισμού ότι έφτασε Μάιος και υποτίθεται ότι τον Ιούνιο ξεκινάει ένα Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου που δεν ξέρει κανείς αν θα γίνει;
Δεν αποφάσισαν ακόμη ποιος θα είναι διευθυντής. Δικαίωμά τους. Δεν αποφάσισαν πόσα θα δώσουν. Παρομοίως. Αλλά τόσο δύσκολο είναι να ξέρουν – και να μας το πουν ως έθνος – αν θέλουν Φεστιβάλ;
Και δεν μιλάμε βέβαια για την προβολή του στο εξωτερικό. Αυτό το τρένο το χάσαμε. Ούτε για το πότε θα προλάβει, όποιος αναλάβει, να στήσει φεστιβάλ της προκοπής.
Μέχρι χτες δεν είχαν βγει καν, επισήμως, ημερομηνίες ούτε για παραστάσεις της Επιδαύρου που θεωρούνται δεδομένες, όπως εκείνες από τις κρατικές σκηνές, Εθνικό και ΚΘΒΕ, ή για τον «Οιδίποδα» κατά Λευτέρη Βογιατζή…
Είναι δυνατόν αντί για τους ιθύνοντες επί του συνολικού να βγαίνει, π.χ. το Εθνικό, να δίνει έτσι ξεκάρφωτες τις δικές του ημερομηνίες, στις 2-3 Αυγούστου για τον «Κύκλωπα» κατά Βασίλη Παπαβασιλείου και στις 9-10 για τις «Τραχίνιες» κατά Θωμά Μοσχόπουλο και οι «άρχοντες» μηδέ φωνή μηδέ ακρόαση;
Το Φεστιβάλ Πράξις Αρχαίου Δράματος και το Διεθνές Forum για το Αρχαίο Δράμα στην Εκπαίδευση στην εκλογική τους περιφέρεια, όμως, ξέρουν και αν το θέλουν και πότε (τον Σεπτέμβριο) και το ανακοινώνουν μετά φανών…














