Τα παιδιά ρωτούν κάθε δύο λεπτά τους γονείς τους

^«Μαμά, πώς γεννιούνται τα μωρά;», «Μπαμπά, γιατί ο ουρανός είναι μπλε;», «Μαμά, από τι είναι φτιαγμένες οι σκιές;»… Αυτές και άλλες 387 απορίες έχουν κάθε μέρα τα τετράχρονα, στις οποίες καλούνται να απαντήσουν αμέσως οι γονείς και κυρίως οι μητέρες.

Αν ο αριθμός αυτός ακούγεται εξωφρενικά μεγάλος, αρκεί κανείς να δει τα αποτελέσματα βρετανικής έρευνας την οποία πραγματοποίησε η ιστοσελίδα Littlewoods.com σε δείγμα 1.000 μητέρων με παιδιά ηλικίας 2-10 ετών. Είναι λοιπόν ενδεικτικό ότι οι γνώσεις της μαμάς δοκιμάζονται, αφού δέχεται κάθε χρόνο, ούτε λίγο ούτε πολύ, 105.120 ερωτήσεις από το παιδί της!

Ο αριθμός και το περιεχόμενο των ερωτήσεων διαφέρουν ανάλογα με την ηλικία των παιδιών. Ετσι, τα πιο… περίεργα είναι τα κορίτσια στην ηλικία των 4 ετών, που κάνουν μία ερώτηση κάθε 1 λεπτό και 56 δευτερόλεπτα, ενώ εκείνα που φαίνεται ότι έχουν λιγότερες απορίες είναι τα 9χρονα αγόρια, καθώς οι ερωτήσεις που απευθύνουν στους γονείς τους δεν ξεπερνούν τις 144 ημερησίως. Πάντως, τα παιδιά σε ποσοστό 82%, σύμφωνα με την έρευνα, ρωτούν αποκλειστικά τη μαμά τους· μάλιστα, ένα στα τέσσερα είπε ότι το κάνει επειδή ο πατέρας του θα του απαντήσει «ρώτα τη μητέρα σου».

«Η μαμά δέχεται συνήθως τις περισσότερες ερωτήσεις ειδικά από τα παιδιά μικρότερης ηλικίας, επειδή το παιδί λόγω της μεταξύ τους σχέσης κατά τη διάρκεια της βρεφικής ηλικίας περιμένει ότι αυτή μπορεί να του εξηγήσει περισσότερα», σημειώνει η κοινωνική λειτουργός – οικογενειακή σύμβουλος Δήμητρα Θεοφίλη.  

«Μαμά, να σε ρωτήσω κάτι;». Οταν η Αντωνία Θεοδωράκη ακούει από την τεσσεράμισι ετών κόρη της Εφη αυτή τη φράση, ξέρει καλά πως θα ακολουθήσει καταιγισμός ερωτήσεων. «Εδώ και σχεδόν έναν χρόνο η μικρή έχει ξεκινήσει να ρωτάει συνεχώς. Οι απορίες που ξεκινούν με το “γιατί” είναι οι… αγαπημένες της», δηλώνει η Αντωνία. Αυτή την περίοδο η μικρή Εφη έχει απορίες για τον μικρότερο αδελφό της. «Τώρα τελευταία με ρωτάει, για παράδειγμα, γιατί ο Αλέξανδρος δεν μεγαλώνει γρήγορα».

Οι ερωτήσεις μπορεί να πέφτουν βροχή, ωστόσο οι γονείς δεν θα πρέπει, όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, να τις αποφεύγουν ή να δίνουν βιαστικές απαντήσεις. «Βασική συμβουλή είναι να φιλτράρουν οι γονείς την απάντηση που θα δώσουν στο παιδί έτσι ώστε να μην περιέχει πληροφορίες ή λεπτομέρειες που είναι ακατάλληλες για την ηλικία του – δηλαδή, να δώσουν μια απάντηση ειλικρινή, αλλά όσο μπορούν πιο απλή. Ακόμη όμως και όταν τα παιδιά κάνουν ερωτήσεις τις οποίες δεν γνωρίζουν οι μεγάλοι, η απλή απάντηση που πρέπει να τους δώσουν είναι “δεν ξέρω” και όχι  απαντήσεις του τύπου “γιατί έτσι είναι”, οι οποίες μπερδεύουν και θυμώνουν το παιδί», σημειώνει η κυρία Θεοφίλη.

Δύσκολες ερωτήσεις, όπως τονίζουν οι ψυχολόγοι, οι οποίες αγχώνουν τους γονείς, είναι αυτές που σχετίζονται με τον θάνατο κάποιου ανθρώπου. «Πολλές φορές οι γονείς, θέλοντας να κλείσουν το θέμα, απαντούν “είναι στον ουρανό”, “έγινε αστέρι”. Επειδή όμως το παιδί έως την ηλικία των 10 ετών είναι αδύνατον να συνειδητοποιήσει τον θάνατο σαν κάτι οριστικό, αυτό μπορεί να το οδηγήσει στο να κοιτάζει θλιμμένα τον ουρανό και να ψάχνει τον παππού ή τη γιαγιά. Είναι προτιμότερο να πούμε ότι ο αγαπημένος του παππούς πέθανε και δεν θα τον ξαναδεί, παρά να του πούμε ότι απλώς είναι στον ουρανό».