[TRASHME] Αχ τι ντροπή, τέτοια ντροπή µάνα µου και πώς βγαίνει

Αγιούτο γειτόνοι! Τραβήξτε κουρτίνες, ανοίξτε παράθυρα, μαζέψτε μπουγάδες, ξηλώστε πέργκολες. Ο Σάκης Ρουβάς, έπειτα από τσιχλόφουσκα και πατατάκι, τώρα και σε Διόνυσο. Δηλαδή, μετά τα τσιμπολογήματα περνάμε στο κυρίως γεύμα. Ναι Πιπίτσα μου, Διόνυσος στις «Βάκχες» του Ευριπίδη. Ενας ρόλος να! – με το συμπάθιο. Οχι περάσαμε, ρίξαμε μια κυβίστηση, άντε μια αντικυβίστηση και στα ενδιάμεσα πετάμε και μια Φουρέιρα να κρατά τα μπόσικα. Ρόλος κανονικός! Σαν αυτό που είχε στο «Alter Ego» αν θυμάσαι, γιατί εγώ προτιμώ να ξεχάσω. Μωρέ μπας και δεν έχουμε Μνημόνιο; Μπας και το πάρτι συνεχίζεται και μόνο εγώ βλέπω στον ύπνο μου τον Στουρνάρα να παίζει δηλωτή με τον Τόμσεν; Διότι αυτά γίνονταν τότε που είχαμε βαριά τσέπη και ελαφρά συνείδηση. Τότε που το μπαγιόκο έφερνε και το μπούγιο. «Βρε δεν κατεβάζουμε Ρουβά στην Επίδαυρο να μαζέψουμε όλο το χαρτί!». Τώρα όμως δεν περισσεύει χαρτί ούτε για τον απόπατο, άρα και το σκατό θέλει το μέτρο του! Τι είπες, Πιπίτσα μου; Μπορεί να είναι και καλός; Οχι, δεν θα είναι και μη με πεις προπέτη. Διότι 23 χρόνια τώρα, δεν σήκωσε ούτε μια από τις νότες που του έπεφταν κάτω. Με το ίδιο ανάποδο ψαλίδι που τις κλώτσαγε στην αρχή, με το ίδιο τις κλωτσάει και τώρα. Εκτός κι αν ο Διόνυσος δεν είναι αυτός που ακριβώς φαντάζομαι αλλά κάτι άλλο. Δηλαδή αν μετά τον Διόνυσο ακολουθήσουν η Πεντέλη, η Ραφήνα και ο Νέος Βουτζάς, τότε, ως τέμπλο βιβάν, έκτακτος θα είναι.

Ντροπή σου, για την ψευτιά και την άδεια ζωή σου

Εμ το άλλο; Που τη μουσική στις «Βάκχες» θα γράψει η Μόνικα; Ναι, Πιπίτσα μου! Αυτή η υπερεκτιμημένη νεαρά με το μικρό έργο και τα μεγάλα λόγια! Και την ακόμη πιο μεγάλη ιδέα για τον εαυτό της! Την τεράστια! Για να έχεις μια τάξη μεγέθους κατά νου, το 1965 έγραφε μουσική για τους «Πέρσες» ο Γιάννης Χρήστου. Το 2013 για τις «Βάκχες», η Μόνικα. Τι είπες; Τόπο στους νέους; Ο νέος δεν είναι πάντα καινούργιος, ούτε πάντα πρωτοποριακός, Πιπίτσα μου. Πολύ συχνά δε μπορεί να είναι πιο συντηρητικός και πιο συστηματικός από τον παλιό.

Ντροπή είναι να φοβάσαι

µοναχός να κοιµάσαι

Και έρχεται η ηθοποιός Θεοφανία Παπαθωμά, τσιφ από το σίριαλ με τον παπά του Μανουσάκη και μια ταινία του Παναγιωτόπουλου διότι η υπόλοιπη καλλιτεχνική της προσφορά είναι «σταυρόλεξο για λίγους», και λέει πως της φαίνεται πολύ πιο παράξενο που ο Γιώργος Κιμούλης θα παίξει Μήδεια παρά ο Ρουβάς Διόνυσο. «Είναι καλό παιδί ο Σάκης και ό,τι κάνει θα το κάνει καλά» ήταν το ατράνταχτο επιχείρημα της κυρίας Παπαθωμά. Εύγε και φεύγε θα προσθέσω. Αφού είναι τόσο καλό παιδί ο Σάκης γιατί δεν κάνει στα ρεπά του τον σχολικό τροχονόμο;

ΥΓ: Ο κ. Λούκος δεν έχει ακόμη εγκρίνει την πιο «πολυσυζητημένη» παράσταση του καλοκαιριού στην Επίδαυρο. Ως ασυγχώρητος και ως άνθρωπος ελπίζω πως ούτε το «πολύ» ούτε το «συζητημένη» αποτελούν καλλιτεχνικά κριτήρια. Διαφορετικά, ας χτυπήσουν μετά τις «Βάκχες» και ένα after με τα Βαφτίσια του Μουτσινά, να γίνει η Επίδαυρος Δελφινάριο – επί Βέγγου!

Χωρίς ντροπή αναζητεί τον ήλιο που έχει χαθεί

Μωρέ, Πιπίτσα μου, μήπως είμαι υπερβολικός; Βρε δεν πάει να κάνει ο Ρουβάς και τον Διόνυσο και τους Θρακομακεδόνες. Εδώ η τηλεπαρουσιάστρια Σίσσυ Χρηστίδου περιμένει το δεύτερο αγόρι της και ξανάρχισε τις φωτογραφίες, μόνο που τώρα έχει το ύφος της μάνας, της θυμωμένης, της ανήσυχης. Ο σύζυγός της και αρχηγός του συγκροτήματος Ονιράμα Θοδωρής Μαραντίνης (φωτογραφία) δεν περιμένει πάλι τίποτα. Περίμενε, σε συναυλία του, να ανταποκριθεί το κοινό στις εκκλήσεις του και να τραγουδήσει τις μεγάλες του αποτυχίες. «Δικό σας» έγνεφε ο Μαραντίνης, μούγγα στη στρούγκα από κάτω. Αλλαζε τραγούδι ο Ονιράμας, ξανά «δικό σας», και ξανά «άλαλα τα χείλη των ασεβών» από κάτω. Και ξανά και ξανά και στην πλατεία άκρα του τάφου σιωπή. Γι’ αυτό σου λέω, ας κάνει ό,τι θέλει ο Σάκης. Αυτός θα παίζει Διόνυσο και το κοινό θα τραγουδάει το «Θα σου κάνω μακαρόνια με κιμά για να φας».