ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Ο βασανισμός των ζώων

Πέτρος Λεόπουλος

ΠΡΕΒΕΖΑ

Είμαι κάτοικος Αγίου Θωμά Πρέβεζας. Από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου από 5 χρόνων περίπου έως τώρα που έκλεισα τα 50, είχα σχεδόν πάντα στο πλάι μου τη συντροφιά ενός σκύλου. Εως πριν από δύο ημέρες πίστευα ότι θα κατάφερνα έστω και τώρα να θρηνήσω τον πρώτο μου σκύλο από γεράματα. Εις μάτην. Από ακαριαία, αυτή τη φορά, φόλα που έφερε τον θάνατο στον τελευταίο μου φίλο μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου.

Ολα μα όλα τα έχασα από φόλες από τους ίδιους μου τους συγχωριανούς. Δεκαοχτώ συνολικά φίλους μου, γιατί τα θυμάμαι όλα ανεξαιρέτως, και το σίγουρο είναι ότι δεν πρόκειται να τα ξεχάσω ποτέ. Αλλά δεν είναι μόνο τα σκυλιά μου. Εχω δει στα 10 μου εξάχρονο που αντί να παίζει σκλέντζα να χτυπάει το κεφαλάκι νεογέννητου κουταβιού και να το πολτοποιεί στο πεζοδρόμιο, άλλον να κρεμάει στην ελιά το σκύλο που μόλις σκότωσε για παραδειγματισμό προς τους υπόλοιπους, άλλον να δένει στο λουρί του σκύλου τσιμεντόλιθο και να επιχειρεί να τον πετάξει στη θάλασσα, άλλον να τουφεκίζει σκύλο στο κέντρο του χωριού δίπλα από παιδιά που παίζουν. Πρόσφατα η θάλασσα ξέβρασε πτώμα σκύλου δεμένα με αλυσίδα και πέτρες.

Κλείνω σκεπτόμενος και διερωτώμενος και απευθυνόμενος κυρίως στους ίδιους τους συγχωριανούς μου, μήπως θα έπρεπε να αλλάξουμε την πινακίδα του χωριού μας και από Αγιος Θωμάς να το μετονομάσουμε, όσο σκληρό και αν ακούγεται, σε Κτήνη;

Οι ευθύνες των πολιτικών

Γιώργος Χατζηαθανασίου

ΓΙΑΤΡΟΣ

Γιατί νομίζουν οι πολιτικοί ότι έχουμε μνήμη χρυσόψαρου; Ο καθένας μεταβιβάζει τα προβλήματα στον επόμενο, χωρίς ο ίδιος να ευθύνεται καθόλου! Κλασικό παράδειγμα ο κ. Χριστόφιας στην Κύπρο. Παρέδωσε το τραπεζικό σύστημα σε κακό χάλι, αλλά τώρα λέει ότι φταίνε οι αδέξιοι χειρισμοί του Αναστασιάδη. Εντάξει, είναι αδέξιος ο κ. Αναστασιάδης, αλλά όταν βλέπεις τη βόμβα έτοιμη να σκάσει, τα χάνεις λίγο.

Ο κ. Σημίτης είχε κληρονομήσει ένα τεράστιο σπάταλο κομματικό Δημόσιο από τον μεγάλο σοσιαλιστή, τον αείμνηστο ένοικο της ροζ βίλας. Ο κ. Σημίτης απλά πρόσθεσε επιπλέον ελλείμματα! Ο κ. Κώστας Καραμανλής είπε κάτι ωραία ανεκδοτάκια για επανίδρυση του κράτους. Μετά σκέφθηκε να μην μπλέξει με μεταρρυθμίσεις και άλλες τέτοιες φασαρίες. Αφησε το χρέος να φουσκώσει καλά και όταν ήταν έτοιμο να εκραγεί, έψαξε να βρει κάποιο «κορόιδο» για να του «πασάρει» τη βόμβα.

Τότε ανέλαβε ο κ. Γιώργος Παπανδρέου. Αυτός στην αρχή έβλεπε λεφτά να υπάρχουν, εκεί που δεν υπήρχαν!  Ομως, όταν άνοιξε το ταμείο το βρήκε άδειο. Δεν υπήρχαν πια πολλές επιλογές. Ή το στενό σαμάρι του Μνημονίου ή η χρεοκοπία. Ομως, οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις πήγαιναν με ρυθμό χελώνας. Δεν τον βοήθησε και ο κ. Παπακωνσταντίνου. Αυτός ήταν πολύ αφηρημένος και έχανε τα «στικάκια» και τις λίστες.

Ο ελληνικός λαός είναι πια ζαλισμένος και δεν μπορεί να σκεφθεί καθαρά. Μπορεί να φταίνε τα τούρκικα σίριαλ, μπορεί να φταίει και η πλύση εγκεφάλου που μας κάνει ο κ. Τσίπρας. Στον μαγικό κόσμο του κ. Τσίπρα όλα θα είναι κρατικά και τα λεφτά θα φυτρώνουν από το πουθενά, χωρίς επενδύσεις και χωρίς ιδιωτικοποιήσεις. Οι Ευρωπαίοι θα μας δίνουν χρήματα χωρίς ανταλλάγματα, επειδή εμείς είμαστε πιο όμορφοι και πιο έξυπνοι. Ολα τα προβλήματα θα λύνονται με όμορφα συνθήματα, με κουκουλοφόρους αγωνιστές και με το μαγικό ραβδί του Χάρι Πότερ!

Και οι τρεις της συγκυβέρνησης είναι υποσχόμενα ταλέντα, αφού έδωσαν όμορφες υποσχέσεις! Πάντως, μείωσαν κάπως την κρατική σπατάλη και το έλλειμμα και έπιασαν ορισμένους που χρωστούν στο Δημόσιο ή έκλεψαν. Αλλά τι γίνεται με το «ευνοϊκό περιβάλλον επενδύσεων» και την «ανάπτυξη»; Τι γίνεται με την «ανάπτυξη της γεωργίας», με τη «στήριξη των φτωχών», και την «πλήρη πάταξη της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής»; Μήπως πρέπει ο λαός να αρχίσει να βλέπει κάποια αποτελέσματα;

Διαμαρτυρία φοιτητών

Την ακόλουθη επιστολή έστειλαν μεταπτυχιακοί φοιτητές του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κρήτης:

Αφού διαβάσαμε τα άρθρα του κυρίου Παπαχρήστου στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» στα φύλλα της 29/3 με τίτλο «ΣΥΡΙΖΑ σε θολά νερά» και της 30/3 με τίτλο «Μη βιάζεστε, κύριε Πεντακαθαρίδη μου» που αναφέρονταν, μεταξύ άλλων, στον καθηγητή μας Σπύρο Λαπατσιώρα, ως φοιτητές του, αλλά και ως μέλη της Πανεπιστημιακής Κοινότητας του Πανεπιστημίου Κρήτης και του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών ειδικότερα, νιώσαμε την ανάγκη να απαντήσουμε στους χαρακτηρισμούς για το πρόσωπό του, τους οποίους θεωρούμε το λιγότερο άστοχους.

Δεν θα μπούμε στη διαδικασία να πάρουμε μέρος σε μία τέτοιου επιπέδου αντιπαράθεση με σαφή πολιτικά χαρακτηριστικά, ούτε να σχολιάσουμε τεχνικές λεπτομέρειες σχετικά με τα ζητήματα, τα οποία πραγματεύονται τα άρθρα, αν και θεωρούμε εαυτούς ειδικότερους από τον κύριο Παπαχρήστο, ο οποίος δεν μπήκε καν στη διαδικασία να απαντήσει επί της ουσίας και αρκέστηκε σε χαρακτηρισμούς.

Ατάκες του τύπου «κουβάλα τον προτζέκτορα για να σε κάνω λέκτορα» απέχουν έτη φωτός από την πραγματικότητα, όταν μιλάμε για ένα δάσκαλο σαν τον Σπύρο Λαπατσιώρα. Το ακαδημαϊκό του κύρος είναι αδιαμφισβήτητο τόσο στα μάτια μας όσο και στο σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας, αλλά ακόμα και έξω από αυτήν, από τη στιγμή που στις διαλέξεις του προσέρχονται άτομα που δεν φοιτούν καν στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.

Μια ματιά στο βιογραφικό του και στο ακαδημαϊκό του έργο, αλλά και μία βόλτα από το Πανεπιστήμιο θα έπειθαν και τον τελευταίο ότι τέτοια σχόλια είναι το λιγότερο άδικα, αν όχι εμπαθή. Κλείνοντας, να τονίσουμε ότι η συγκεκριμένη επιστολή αποτελεί μια αυθόρμητη διαμαρτυρία των φοιτητών του κυρίου Λαπατσιώρα, χωρίς ο ίδιος να έχει την παραμικρή εμπλοκή σε αυτό, καθώς και ότι είμαστε άτομα διαφορετικών πολιτικών αντιλήψεων και δεν ανήκουμε σε κάποιον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο.

Η καθαριότητα στην Αθήνα

Χριστίνα Δημητριάδου

ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Σάββατο βράδυ βρέθηκα στην Πλατεία της Καπνικαρέας, στο Μοναστηράκι, ακριβώς στο μετρό, όπου το κλίμα γενικά είναι ευχάριστο, μια και συγκεντρώνονται πολλοί νεολαίοι, έχει ζωή και αρκετούς τουρίστες. Μου έκανε εντύπωση όμως ότι, μέσα στην πλατεία, ήσαν στοιβαγμένες  καμιά δεκαριά μεγάλες σακούλες με σκουπίδια, χώρια τα σκουπίδια από πακέτα φαγητών κ.λπ. που βρίσκονταν εδώ κι εκεί, που αμέσως ανέδυαν μια εικόνα παρακμής και μιζέριας, που ακύρωνε την τόσο όμορφη εικόνα της φωτισμένης Ακρόπολης. Και σκέφτηκα πόσο σημαντικό πράγμα είναι η καθαριότητα της πόλης μας, ίσως το  σημαντικότερο, μια και αυτόματα τα τόσα όμορφα πράγματα που έχουμε να δείξουμε θα έπαιρναν άλλη διάσταση, αλλά και εμείς θα αισθανόμασταν τόσο διαφορετικά. Μήπως, εν όψει και της τουριστικής περιόδου, και της τόσης ανάγκης που έχουμε από έσοδα, αξίζει να στραφεί όλη η προσοχή του δημάρχου, αλλά και όλων μας, στην καθαριότητα, έστω ζητώντας και τη συνδρομή εθελοντών ή άλλων φορέων; Νομίζω ότι αξίζει τον κόπο. Η ανταμοιβή θα είναι πολλαπλή.

Αλλαγή και υποβάθμιση πτυχίου

Ραφαέλα Ισαακίδου

ΦΟΙΤΗΤΡΙΑ

Είμαι φοιτήτρια Διακοσμητικής στις Σέρρες που είναι τμήμα της Αρχιτεκτονικής και έδωσα Ειδικό Μάθημα, Γραμμικό και Ελεύθερο Σχέδιο. Για το σχέδιο που δεν μου παρείχαν στο σχολείο πήγα 2 χρόνια σε ειδικό φροντιστήριο εκτός των άλλων μαθημάτων. Διαμαρτύρομαι γιατί με στέλνουν σε τμήμα κλωστοϋφαντουργίας που είναι εντελώς άσχετο με το αντικείμενο που δήλωσα στο μηχανογραφικό μου. Εβγαλα 16.000 μόρια και μπαίνω σε ένα τμήμα με βάση 7.000 μόρια και που δεν έχει καμία σχέση με το σχέδιο και τη διακοσμητική. Εφόσον το Τμήμα Διακοσμητικής της Αθήνας έμεινε ανεπηρέαστο απαιτώ κι εγώ να τελειώσω το τμήμα στο οποίο μπήκα! Και, τέλος, δεν μπορώ να παραβλέψω το γεγονός ότι αποτελεί κοινωνική αδικία το ότι θα υπάρχουν διακοσμητές στην Αθήνα ενώ εδώ μόνο ράφτες!