Η βλακεία είναι ανίκητη

Οι μάχες σώμα με σώμα, ο ανταγωνισμός, το σασπένς και το θέαμα είναι στοιχεία που κάνουν τον αθλητισμό και γενικότερα τα σπόρ τόσο ελκυστικά στο ευρύ κοινό.

Το να μην ξέρεις τον νικητή την ώρα που είσαι στο γήπεδο και ξαφνικά να μπαίνει ένα γκολ στις καθυστερήσεις, ένα καλάθι στη λήξη, ένας απρόσμενος πόντος στο βόλεϊ εκτοξεύει την αδρεναλίνη στα ύψη και δείχνει τη δύναμη και τη μαγεία που έχει ο αθλητισμός, όπου και αν απευθύνεται.

Και όμως, ιδιαίτερα στη χώρα μας, αλλά και σε πολλές άλλες, υπάρχει πάντα ένας σίγουρος νικητής, που δεν μπορεί να τον αμφισβητήσει κανείς.

Διότι βλέπετε, η βλακεία και γενικότερα η ηλιθιότητα είναι ανίκητες αποκλείοντας το στοιχείο της έκπληξης.

Ποιος μπορεί να τα βάλει (έστω… πνευματικά) με τους ηλίθιους φίλους του Ολυμπιακού που έφτασαν να ανέβουν στα δημοσιογραφικά του «Γ. Καραϊσκάκης» και να δαγκώσουν (!) μεταξύ άλλων τον συνάδελφο δημοσιογράφο Νίκο Γιαννόπουλο;

Αλήθεια πώς είναι δυνατόν να κοντράρεις τον βλάκα φίλο της ΑΕΚ, που κλώτσησε στα πλευρά την παίκτρια της γυναικείας ομάδας βόλεϊ του Ολυμπιακού Αρετή Τέζα την ώρα που αυτή μαζί με τις συμπαίκτριές της είχαν πάει να αγκαλιάσουν την αντίπαλο, Σία Τοτσίδου, που είχε σοβαρό τραυματισμό;

Σίγουρο σημείο στο στοίχημα αφού αν ποντάρεις στη βλακεία, θα πάρεις τα λεφτά σου πίσω και με το παραπάνω. Για την ακρίβεια δίπλα στο ουσιαστικό «Ηλιθιότητα» μπαίνει η γνωστή λέξη «Νο bet» που ακούς συνήθως σε γραφεία στοιχημάτων.

Όμως όσο ανίκητη και αν είναι, δεν παύει να δηλητηριάζει αυτό που όλοι αγαπάμε και γι’ αυτό για το οποίο πάμε στα γήπεδα.

Στην άγρια δύση, τον βλάκα που δημιουργούσε προβλήματα, τον άλειφαν με πίσσα και τον πασπάλιζαν μετά με πούπουλα και έτσι στολισμένο τον έδιωχναν πάνω σε άλογο για άλλη πόλη. Πολύ απλά γιατί ήταν ανεπιθύμητος. Το ίδιο έκαναν και στους παράνομους, αλλά μήπως και εδώ οι βλάκες της ιστορίας μας δεν παραβατούν;

Βέβαια σε μια χώρα, όπου συνήθως ο εισαγγελέας βάζει τέτοιες υποθέσεις στο…αρχείο (του φεύγα η μάνα), ο αστυνομικός κοιτά από την άλλη πλευρά και ο αθλητικός δικαστής κωλύεται να πάρει – σοβαρή – απόφαση, αυτά τα φαινόμενα θα αυξάνονται με ραγδαίους ρυθμούς.

Η τρόικα «καίγεται» για τα οικονομικά και δημοσιονομικά στοιχεία της χώρας και δεν την ενδιαφέρει στην παρούσα φάση να μας κάνει και μαθήματα fair play και γενικότερα καλής συμπεριφοράς.

Μήπως όμως, με την ανικανότητα που μας διακρίνει σε τόσο ευαίσθητα θέματα, χρειαστούμε και εδώ επιτήρηση;