ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ

Kαθώς το πρελούδιο του κυπριακού δράματος ολοκληρώνεται, οι υπεύθυνες πολιτικές δυνάμεις της χώρας μας οφείλουν να βγάλουν τα πρώτα, πικρά, συμπεράσματα. Oλο το διάστημα από την πρώτη απόφαση του Eurogroup έως σήμερα οι ελλαδικές πολιτικές δυνάμεις έδωσαν – μαζί με την Κύπρο – εξετάσεις: υπήρξαν εκείνοι που από την πρώτη στιγμή διέκριναν την αδυναμία της Λευκωσίας να προτείνει εναλλακτική λύση για τις τράπεζές της, όπως και εκείνοι οι οποίοι επένδυσαν πολιτικά στο «όχι» της κυπριακής Βουλής.

Οι ημέρες που ακολούθησαν ήταν εξόχως διδακτικές: έγινε σαφές με όλους τους τρόπους ότι στη διεθνή διαπραγμάτευση δεν αρκεί το «όχι» – χρειάζεται σχέδιο, απαιτούνται συμμαχίες και βεβαίως ρεαλιστικές αντιπροτάσεις. Οι υμνητές του «όχι» περίμεναν τον από μηχανής θεό, ο οποίος δεν εμφανίστηκε…

Η τελική συμφωνία – που είναι σε αρκετά σημεία πολύ πιο οδυνηρή από την αρχική για το τραπεζικό σύστημα της Κύπρου – πρέπει να προβληματίσει όλα τα ελλαδικά κόμματα ενόψει της άφιξης της τρόικας, στις 3 Απριλίου.

Η Ελλάδα εξασφάλισε ένα momentum στα τέλη της περασμένης χρονιάς, όταν επέτυχε την κατ’ αρχήν απόφαση για εκταμίευση της δόσης – μαμούθ των 43,7 δισ. ευρώ. Η εξέλιξη εκείνη είχε θετική επίπτωση: κυρίως αποκατέστησε την εμπιστοσύνη για παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη. Σήμερα βρισκόμαστε και πάλι μπροστά σε μια δύσκολη διαπραγμάτευση, ενώ η κυπριακή κρίση απειλεί να αναστρέψει αυτό το θετικό ρεύμα.

Η τρικομματική κυβέρνηση προσέρχεται σε αυτό το σκληρό παζάρι πολιτικά δικαιωμένη για τις θέσεις της στο κυπριακό πρόβλημα. Το ερώτημα είναι αν οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης θα επιχειρήσουν να πάρουν τη ρεβάνς ή αν θα διδαχθούν από την Κύπρο. Ας το αντιληφθούν όλοι: η Ελλάδα θα είναι πολύ πιο ισχυρή αν οι πολιτικές δυνάμεις που ομνύουν στην Ενωμένη Ευρώπη επιτύχουν μία – έστω – μίνιμουμ συνεννόηση!