Το σανίδι γιορτάζει, 34 χώροι σφραγίζονται

Σήμερα γιορτάζει το θέατρο. Αν και – για την ακρίβεια – γιορτάζει εδώ και αιώνες, σήμερα σβήνει 51 κεράκια, τόσα όσα αντιστοιχούν στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου που καθιερώθηκε το 1962 από το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου.

Με τα έργα του Αισχύλου, του Σοφοκλή, του Ευριπίδη και του Αριστοφάνη ο ελληνικός πολιτισμός διαδόθηκε μέσω του θεάτρου σε κάθε γωνιά του κόσμου.

Δύο ηθοποιοί – ο πρεσβύτερος και ο νεότερος στις ελληνικές θεατρικές σκηνές τη φετινή σεζόν – προτρέπουν κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο «να κατανοήσει ότι τα ψυχικά και τα πολιτιστικά αγαθά είναι εκείνα που χρειαζόμαστε για να ζήσουμε καλύτερα. Αυτή τη δύσκολη στιγμή, η καλύτερη λύση για την Ελλάδα είναι να εξαγάγουμε πολιτισμό. Και επειδή τα αγάλματα και τα θέατρα δεν μπορούν να ταξιδέψουν, θα μπορούσε να έχει η Πολιτεία δυο θιάσους που να περιοδεύουν σε όλο τον κόσμο, με τις βαλίτσες τους γεμάτες με το ελληνικό πνεύμα», λέει ο 86χρονος Γιάννης Βογιατζής, ο οποίος έχει πολλά χιλιόμετρα στο θεατρικό σανίδι και πρωταγωνιστεί φέτος στην «Γκόλφω» του Εθνικού Θεάτρου. «Τα πολιτιστικά δρώμενα θα φέρουν περισσότερο τουρισμό στην Ελλάδα και θα υπενθυμίσουν τι οφείλει η ανθρωπότητα στον ελληνικό πολιτισμό».

«Από το κάτσει κανείς στο σπίτι και να δει μια ταινία στην τηλεόραση που την έχει δει εκατό φορές ή να δει τα τουρκικά σίριαλ, καλύτερα να έρθει να δει μια παράσταση. Το θέατρο είναι πολύ σημαντικό όχι μόνο για ένα παιδί αλλά και για κάθε άνθρωπο», λέει ο Παντελής Πολυζωίδης, 11 χρονών, ο οποίος παίζει στην παράσταση «Ελα να παίξουμε» και μόλις πέρυσι έκανε το θεατρικό ντεμπούτο του.

Την πρώτη φορά που βγήκε στη σκηνή είχε άγχος, αλλά μόνο τα πρώτα λεπτά. Μετά το ξέχασε. Στην αρχή οι φίλοι του δεν τον πίστευαν, τώρα τον ρωτάνε πότε να έρθουν να τον δουν να παίζει.  Είναι η πρώτη του φορά στο θέατρο και ελπίζει να συνεχίσει και σε άλλες παραστάσεις. Ο Παντελής κατανοεί ότι ένας ηθοποιός δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα μόνο με αυτό το επάγγελμα. Σκέφτεται να σπουδάσει σε κάποια δραματική σχολή, αλλά θα ήθελε να ασχοληθεί με τη σκηνοθεσία και τη συγγραφή. Εχει ήδη σκεφτεί κείμενα, ενώ μέρος των κειμένων της παράστασης στην οποία παίζει έχουν προκύψει από δικές του προτάσεις και ατάκες.

«Το αρχαίο δράμα είναι το στίγμα της φυλής και του πολιτισμού μας. Το θέατρο είναι στο DNA μας, υπάρχει μέσα μας και ίσως αυτή να είναι η εξήγηση για την πληθώρα θιάσων και θεατρικών σκηνών που υπάρχουν σήμερα στην Ελλάδα», συνεχίζει ο κ. Βογιατζής.  «Ζούμε πολύ δύσκολες καταστάσεις, ωστόσο η επιστροφή στο αρχαίο κλασικό πνεύμα μπορεί να είναι μια λύση. Ισως να είναι απαραίτητο, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη ενέργεια, να κάνουμε το θέατρο να λειτουργήσει ως ένας “πολιτιστικός πρέσβης”».

«Η μοναδική λύση για την κρίση είναι να ελπίζουμε ότι το μεγάλο κυνήγι μαγισσών οργανώνεται εναντίον μας και ιδιαίτερα ενάντια στους νέους ανθρώπους που επιθυμούν να διδαχθούν την τέχνη του θεάτρου: μια νέα διασπορά κωμικών, δημιουργών του θεάτρου, οι οποίοι μέσα από αυτόν τον περιορισμό της κρίσης θα δημιουργήσουν προσφέροντας αφάνταστα οφέλη – μια νέα εκπροσώπηση», λέει ο Ντάριο Φο στο μήνυμα που γράφει (φέτος είναι η σειρά του) στην ιστοσελίδα του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου.

Το μήνυμα
της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου διαβάζεται σε κάθε θέατρο πριν από την παράσταση της 27ης Μαρτίου. Στα 51 χρόνια του θεσμού το μήνυμα έχουν γράψει οι Ζαν Κοκτό, Αρθουρ Μίλερ, Λόρενς Ολίβιε, Ζαν Λουί Μπαρό, Πίτερ Μπρουκ, Πάμπλο Νερούδα, Ευγένιος Ιονέσκο, Λουκίνο Βισκόντι, Μάρτιν Εσλιν, Ιάκωβος Καμπανέλλης, Αριάν Μνουσκίν, Ρομπέρ Λεπάζ, Αουγκούστο Μποάλ, Τζούντι Ντεντς, Τζον Μάλκοβιτς κ.ά. Φέτος ήταν η σειρά του Ντάριο Φο.