Οποιος πολύ μιλάει…

Οοοοχι, καλά κάνουν και μιλούν επί παντός του επιστητού κοινωνικοπολιτικού οι καλλιτεχνάρες μας. Και τα μουσικά φρούτα πίστας και οι τραγουδοποιοί (ενίοτε νύστας;).

Πολύ καλά κάνουν. Για να ξέρουμε πού βρισκόμαστε ως έθνος ανάδελφο. Από πού ερχόμαστε και πού πάμε. Και ποιους είχαμε και έχουμε πρότυπα στο πολύ διαδεδομένο στυλάκι «Εχω άποψη για όλους τους άλλους» ή «Ολοι οι άλλοι φταίνε εκτός από μένα».

Για όλους έχουν ράμματα (για τη γούνα τους βεβαίως) οι καλλιτεχνάρες που βγαίνουν ακόμη και με τις βαρύγδουπες (ένα δυνατό γκντουπ το κάνουν…) κατσαρόλες της αγανάκτησης και με τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα και τους καημούς που σκέπασε καπνός και με το πάλλευκο σαν περιστερά οικονομικό τους μητρώο. Για να μας πουν πως κάποτε κλαίγαμε για τα σπίτια μας και τώρα κλαίμε για τις επαύλεις μας. Ή πως οι πολιτικοί φταίνε για όλα – ακόμη και για τη φοροδιαφυγή.

Δεν ισχύει βεβαίως για όλους τους καλλιτέχνες σε τούτη τη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας. Ομως, κάποιοι πολύ ομιλητικοί δεν θα ήταν καλό να θυμούνται πού και πού πόσα ακριβώς δήλωναν και πόσα κατάφεραν να «γλιτώσουν» με φορολογικά κόλπα προσωπικών εταιρειών και offshore με έδρα (συνήθως) στα ανοιχτά της μαρτυρικής – ξανά – Κύπρου, πόσα δήλωναν στην Εφορία ή για εισφορές και πόσα τα έκαναν επαύλεις και φοροδιαφυγή;