«Ας το σταματήσουμε εδώ, τέλος»
Ο Αλκέτ Ριζάι (τελευταίος από δεξιά) με τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους που κρατούσε ομήρους στις φυλακές του Μαλανδρίνου. Τη φωτογραφία αυτή έστειλε μέσω του κινητού του τηλεφώνου στην Αλβανία και διανεμήθηκε από το ειδησεογραφικό πρακτορείο Associated Press
«Τέλος. Δεν πάω παρακάτω. Ας το σταματήσουμε εδώ». Με αυτές τις λέξεις του Αλκέτ Ριζάι σήμανε έπειτα από περίπου 24 ώρες το τέλος του θρίλερ για γερά νεύρα στις φυλακές Μαλανδρίνου.
Το επιτελείο των αξιωματούχων – διαπραγματευτές, ψυχολόγοι, ο συντονιστής γενικός αστυνομικός διευθυντής Στερεάς Ελλάδας Απόστολος Κασκάνης – και όλοι όσοι μετείχαν στην επιχείρηση έκτακτης ανάγκης «Πολυδεύκης» μπορούσαν πλέον να ανασάνουν με ανακούφιση.
Ο Αλκέτ Ριζάι παραδόθηκε σε έναν παλιό «γνωστό» του, στον διοικητή της ΕΚΑΜ, ο οποίος μετείχε στις δύο προηγούμενες επιχειρήσεις σύλληψής του.
Για τον Ριζάι η παράδοσή του στην ΕΚΑΜ ήταν μια «ηρωική έξοδος», έπειτα από μια μπλόφα που κράτησε περίπου 24 ώρες, καθώς εκτός από τα αυτοσχέδια μαχαίρια αποδείχθηκε ότι δεν είχε εκρηκτικά, όπως ισχυριζόταν, παρά μόνο ένα καμουφλαρισμένο ραδιοφωνάκι. Την πρόθεσή του την έκανε γνωστή λίγο πριν από την παράδοση, όταν άρχισε να σπάει. Εμμέσως πλην σαφώς φέρεται ότι είπε κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων: «Οι εκαμίτες έχουν μπέσα. Το ξέρω από τις άλλες δύο φορές».
Πίσω από την επιτυχή έκβαση της επιχείρησης «Πολυδεύκης» βρισκόταν ένα έμπειρο επιτελείο που λειτούργησε συντονισμένα. Αυτή τη φορά δεν επαναλήφθηκαν λάθη που θα μπορούσαν να αποβούν μοιραία και να προκαλέσουν μακελειό. Δεν υποτιμήθηκαν οι απειλές του Ριζάι ότι κατείχε περισσότερα από 200 γραμμάρια του ισχυρότατου εκρηκτικού C4 και ότι θα το πυροδοτούσε και θα ανατίναζε τη φυλακή.
Αν και, όπως διαπιστώθηκε, τα εκρηκτικά ήταν μπλόφα και ο δήθεν μηχανισμός ήταν ένα τρανζίστορ τυλιγμένο με μονωτική ταινία, μπαταρία και καλώδια που εξείχαν, οι αρμόδιοι δεν πήραν κανένα ρίσκο. Οπως είπε χαρακτηριστικά αξιωματικός, «καλύτερα να κάνουμε λάθος παρά να προβούμε σε ενέργειες που μπορεί να προκαλέσουν κίνδυνο για ανθρώπινη ζωή».
τι κρατουσαν. Αλλωστε οι αρμόδιοι δεν είχαν εικόνα για το τι κρατούσαν οι δράστες. Υπήρχε μόνο η περιγραφή του σωφρονιστικού υπαλλήλου που κατάφερε να διαφύγει ότι ο Ριζάι κρατούσε ένα ορθογώνιο αντικείμενο από το οποίο εξείχαν καλώδια.
Στην ομάδα που χειρίστηκε την υπόθεση μετείχαν έξι διαπραγματευτές – τέσσερις από την Αθήνα και δύο από τη Στερεά Ελλάδα -, τρεις ψυχολόγοι που κλήθηκαν τις κρίσιμες ώρες για να εκτιμήσουν την ψυχολογική κατάσταση του Ριζάι ώστε να προβλέψουν τυχόν αντιδράσεις του, επιτελείο αξιωματικών και ομάδες της ΕΚΑΜ στις οποίες συμμετείχαν τουλάχιστον δέκα αστυνομικοί.
Η υπόθεση του Μαλανδρίνου ήταν υψηλού κινδύνου λόγω του πρωταγωνιστή της. Ο χειρισμός του Ριζάι ήταν πολύ πιο δύσκολος από του Σορίν Ματέι καθώς ο αλβανός κακοποιός θεωρείται πιο μεθοδικός στις κινήσεις του και, κυρίως, φαινόταν αποφασισμένος για όλα.
Εκτόξευε συνεχώς βαριές απειλές: «Θέλω αυτοκίνητο. Ή αυτοκίνητο που θα έρθει να μας πάρει ή νεκροφόρα. Αν δεν με αφήσετε, θα έχετε εδώ πτώματα».