Η προφητεία του Γιούνκερ και το άγχος της Αθήνας

Είχε τις παραξενιές του και μια βακχική πλευρά, αλλά ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ υπήρξε φιλέλληνας έως το τέλος της θητείας του ως προέδρου του Eurogroup. Ηταν από αυτούς που βοήθησαν στη σύνδεση της κυβέρνησης των τριών με το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες πέρυσι το καλοκαίρι. Η ελληνική αποστολή γύρισε από το Συμβούλιο Κορυφής του περασμένου Δεκεμβρίου με την τζάμπο δόση των 50 δισ. ευρώ και βάλε στις αποσκευές της. Συγχρόνως, όμως, στα αυτιά του Πρωθυπουργού ηχούσε ακόμη η φράση του Γιούνκερ ότι «η κρίση της Κύπρου θα είναι εκατό φορές χειρότερη από την κρίση της Ελλάδας». Οχι λόγω της απολυτότητας των μεγεθών. Τα 17,5 δισ. που χρειάζεται η Κύπρος είναι το ένα έκτο ή το ένα έβδομο – ανάλογα με το πόσο καλός είναι κανείς στα μαθηματικά – του πρώτου ελληνικού προγράμματος.

Το πρόβλημα είναι ότι σε μια χώρα με ΑΕΠ 20 δισ. που εμφανίζεται ως offshore χρηματοπιστωτικό κέντρο μια τέτοια μαύρη τρύπα ισοδυναμεί με απόλυτη χρεοκοπία. Ακόμη χειρότερα: οι Κύπριοι δεν εννοούσαν να βάλουν το χέρι στην τσέπη. Διότι η βοήθεια από την τρόικα προϋποθέτει και τοπική συνεισφορά. Ας πούμε, οι περικοπές στην Ελλάδα «συνιστούν εξοικονόμηση που», όπως εξηγεί κορυφαίος κυβερνητικός παράγοντας, «είναι η δική μας συμβολή. Εμείς δεν είχαμε ρευστό να βάλουμε», όπως κατέληξε να γίνει στην Κύπρο. Δύσκολες θα είναι το πρώτο δίμηνο του 2013 και οι σχέσεις Αθήνας – Λευκωσίας. Αλλά όχι τόσο δύσκολες όσο ήταν το δεύτερο εξάμηνο του 2012 με την κυβέρνηση Χριστόφια, όταν κορυφαίος κύπριος υπουργός λέει ωμά στον έλληνα ομόλογό του: «Χάσαμε με το PSI, δώ’ μας λεφτά».

Μεγάλη θα είναι η ένταση και στα μέσα της περασμένης εβδομάδας, πριν από το Eurogroup, σε μεγάλη σύσκεψη με συμμετοχή τροϊκανών και άλλων που γίνεται στην Τράπεζα της Ελλάδος. Στην αίθουσα είναι 60 άτομα, αλλά η συνεννόηση δεν είναι δύσκολη μόνο για αυτό. Η κυπριακή πλευρά θέλει να πάρουν όσο όσο οι ελληνικές τράπεζες τα καταστήματα των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα. Δηλαδή να πάρουν χασούρα. Η Αθήνα δεν το δέχεται, διότι αλλάζουν τα ούτως ή άλλως στριμωγμένα αριθμητικά δεδομένα της χρονίζουσας ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών. Διχασμένη και η τρόικα. Το ΔΝΤ δεν βλέπει γιατί τα κυπριακά καταστήματα πρέπει να πάνε σε ελληνικές τράπεζες.

Αντιθέτως, οι ευρωπαίοι εταίροι της τρόικας είναι θετικοί. Στο τέλος θα μετρήσει και η καλή σχέση του Γιάννη Στουρνάρα με τον κύπριο υπουργό Οικονομικών Μιχάλη Σαρρή, τον οποίο ο έλληνας συνάδελφός του εκτιμά πολύ. Ο Στουρνάρας, ο οποίος ενημέρωνε επί δύο ώρες κυριακάτικα τον Αντώνη Σαμαρά στο Μαξίμου, συναινεί να πάνε τα κυπριακά καταστήματα σε ελληνικές τράπεζες αλλά με τρεις όρους: ότι δεν θα είναι υποχρεωτικό, ότι θα γίνει σε σωστή τιμή – άρα θα προηγηθεί αποτίμηση ενεργητικού και παθητικού από ορκωτούς λογιστές – και ότι, αν χρειαστεί η ελληνική πλευρά να βάλει χρήματα, αυτά θα δοθούν. Δηλαδή δεν θα πάρουμε γουρούνι στο σακί!  

Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ. Στην Τράπεζα της Ελλάδος και στο υπουργείο Οικονομικών εργάζονται πυρετωδώς την Κυριακή και είναι σε διαρκείς διαβουλεύσεις με τις ελληνικές τράπεζες. Στόχος; Να ολοκληρωθεί το deal των μεταβιβάσεων των καταστημάτων από την Κυριακή. Ετσι, θα ήταν βέβαιο το άνοιγμα των εν Ελλάδι καταστημάτων των κυπριακών τραπεζών σήμερα Τρίτη, ώστε να αποφευχθεί ο πανικός των καταθετών. Η Αθήνα είναι έτοιμη ήδη από νωρίς το βράδυ της Κυριακής. Δεν είναι όμως έτοιμη η Λευκωσία. Τα ΔΣ των ενδιαφερόμενων κυπριακών τραπεζών δεν συνέρχονται για να εγκρίνουν την πώληση. Γιατί; Διότι η συμφωνία δεν είναι όπως την ήθελαν, αλλά και γιατί στην Κύπρο η Κυριακή είναι ημέρα απόλυτης σύγχυσης. Ο νόμος για το τραπεζικό τέλος δεν έρχεται για ψήφιση στη Βουλή, όπου ο ΔΗΣΥ του Αναστασιάδη δεν έχει πλειοψηφία, ενώ η συμμαχία με το ΔΗΚΟ δεν είναι και εντελώς μπετόν. Αν όμως στο νησί το «βρώμικο Σαββατοκύριακο» ή μάλλον τριήμερο της τραπεζικής κρίσης πάει να γίνει εβδομάδα, στην Αθήνα η αγωνία είναι να λειτουργήσουν ομαλά οι ελληνικές τράπεζες – να αποφευχθεί δηλαδή η επιμόλυνση από την Κύπρο.