Αντίθετα από τον Ούγκο Τσάβες που θα γίνει μούμια για να μπορεί να λατρεύεται σαν θεός ακόμη και μετά θάνατον, οι επίσημοι εκπρόσωποι του Πανάγαθου επί της Γης δεν έχουν τέτοιες φιλοδοξίες. Θέλουν όμως να ακούγονται σαν θεοί. Οταν ο καρδινάλιος Γιόζεφ Ράτσινγκερ ρωτήθηκε, πριν ακόμη εκλεγεί Πάπας, εάν τον ενοχλεί το γεγονός ότι πολλοί καθολικοί αγνοούν τις παπικές διδαχές, απάντησε ότι δεν διακατέχεται από κανενός είδους τέτοιο συναίσθημα αφού «η αλήθεια δεν καθορίζεται από τη γνώμη της πλειοψηφίας». Ο Γιόζεφ Ράτσινγκερ ήταν ειλικρινής. Ως Βενέδικτος ΙΣΤ’ έστειλε στο πυρ το εξώτερον την αντισύλληψη, τα προφυλακτικά, τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, τον αυνανισμό, την τεχνητή γονιμοποίηση (επειδή προϋποθέτει αυνανισμό), αδιαφορώντας για το γεγονός ότι αρκετά μεγάλο τμήμα της καθολικής κοινότητας δεν του έδινε απολύτως καμία σημασία.
ΕΙΝΑΙ ΑΜΦΙΒΟΛΟ εάν ο άσπρος καπνός που θα βγει από την καπνοδόχο της Καπέλα Σιξτίνα μία από αυτές τις ημέρες θα γίνει ο προάγγελος ενός άλλου λόγου, μιας διαφορετικής προσέγγισης της αλήθειας. Οπως σημειώνει ο αμερικανός ιστορικός Γκάρι Ουίλς στη λογοτεχνική επιθεώρηση The New York Review of Books, ο νέος Ποντίφικας δεν θα κληρονομήσει μόνο την τιάρα και το τετράτροχο κουβούκλιο με το αλεξίσφαιρο τζάμι. Θα φορτωθεί και έναν μοναρχικό θεσμό σε μια εποχή που οι μονάρχες δεν έχουν καμία αξιοπιστία. Εναν θεσμό απαρχαιωμένο και αναχρονιστικό, ο οποίος επιπλέον στηρίζεται σε ένα ψέμα – όπως σε ένα ψέμα στρογγυλοκάθησαν και «οι οικουμενικές αλήθειες» του Γιόζεφ Ράτσινγκερ: τα σημαντικά ζητήματα που απασχόλησαν την Εκκλησία όπως η τριαδική υπόσταση του Θεού, η Ενσάρκωση του Θεανθρώπου, η Ανάσταση έγιναν δόγματα χάρις στην ψήφο εκατοντάδων επισκόπων που με τη σειρά τους είχαν επιλεγεί από τους πιστούς. Οι προκαθήμενοι της Αγίας Εδρας δεν είχαν ακόμη καπαρώσει το μονοπώλιο της αλήθειας.
ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ότι είχαν εξασφαλίσει μια θέση στον προθάλαμο της αγιοσύνης. Η Καθολική Εκκλησία είχε πολλούς κακούς Πάπες. Ο ιταλός ζωγράφος Ορκάνια είχε βάλει έναν από αυτούς στην Κόλαση. Αλλους τρεις είχε στείλει στην Κόλαση της Θείας Κωμωδίας ο Δάντης. Ο βρετανός ιστορικός Τζον Αλμπερτ Ακτον είχε εμπνευστεί από τους Πάπες της Αναγέννησης τη γνωστή ρήση, «η εξουσία διαφθείρει και η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα». Υπήρξαν Πάπες που ήταν μαζικοί δολοφόνοι και Πάπες που δεν είχαν καθόλου καλή γνώμη για τη δημοκρατία. Ασφαλώς, δεν ήταν όλοι τους καθάρματα. Ολοι τους όμως είχαν ανθρώπινες ιδιότητες. Ο Πέτρος, ο πρώτος Πάπας σύμφωνα με τον μύθο, ήταν ένας άνθρωπος γεμάτος αδυναμίες. Οι Πάπες δεν χρειάζεται λοιπόν να παριστάνουν το μεγάφωνο του Θεού. Το οφείλουν στις γυναίκες που φοβούνται την αντισύλληψη, στις γυναίκες και στους άνδρες που πεθαίνουν από AIDS, στους εφήβους που δεν τολμούν να αυνανιστούν. Σε όλους εκείνους που εξακολουθούν να ακούν στη φωνή τους τη φωνή μιας ανώτερης δύναμης.