Και σωτηρία καμιά…

Ασθμαίνουν τα ελληνικά γράμματα εκτός συνόρων. Αγκομαχούν. Κλείνουν ή μένουν ορφανές έδρες Νεοελληνικών Σπουδών. Δεν είναι τυχαία λοιπόν η έκκληση για το μέλλον των Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, «μετά τον αιφνίδιο θάνατο του καθηγητή και διευθυντή του Νεοελληνικού Ινστιτούτου Μιχάλη Λασιθιωτάκη», όπως αναφέρεται σε διαδικτυακή πρόσκληση. «Οι αρμόδιες Αρχές του πανεπιστημίου δεν έλαβαν καμία πρωτοβουλία για την κάλυψη του κενού. Κάτω από αυτές τις συνθήκες ζητούμε από την Πρυτανεία του Πανεπιστημίου της Σορβόννης να αναθεωρήσει τη θέση της και να λάβει τα απαιτούμενα μέτρα που θα διασφαλίσουν τη συνέχιση του διδακτικού και ερευνητικού έργου του Νεοελληνικού Ινστιτούτου ώστε να αποφευχθεί ένα σοβαρότατο πλήγμα στις Νεοελληνικές Σπουδές στη Γαλλία».

Αντίστοιχη προσπάθεια γίνεται και για την έδρα Νεοελληνικής Ιστορίας, Γλώσσας και Λογοτεχνίας του Κέμπριτζ. Και για την έδρα Κοραή Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών στο Κινγκς Κόλετζ (από τις παλαιότερες, με ιδρυτή τον Ελευθέριο Βενιζέλο), συγκεντρώθηκαν πολλές υπογραφές, αλλά τελικά απορροφήθηκε από άλλο τμήμα του ίδιου πανεπιστημίου. Νωρίτερα είχαν κλείσει τρία τμήματα Νεοελληνικών Σπουδών στη Γερμανία, όπως του Πανεπιστημίου της Λειψίας, και αντίστοιχα στη Σουηδία, στην Ιταλία, στην Ολλανδία και στην Αυστραλία.
Και όλα αυτά ενώπιον της… περήφανης αδιαφορίας του ελληνικού κράτους, που ούτε χορηγούς έσπευσε να προσελκύσει. Α, ρε Ελλαδίτσα…