e-mail

Επίταξέ με, αγά μου, ν’ αγιάσω (η αμαρτωλή)

Προς κ. Φοίβη

Οι περισσότεροι από μας γνωρίζουν τι σημαίνει δικτατορία είτε από τα βιβλία Ιστορίας είτε από διηγήσεις της γενιάς του Πολυτεχνείου. Ο όρος δικτατορία λοιπόν στη σύγχρονη εποχή αναφέρεται στην απόλυτη εξουσία ενός ηγέτη ή ομάδας χωρίς να περιορίζεται από τους νόμους και το Σύνταγμα.

Ελλάδα 2013. Μέσα σε λιγότερο από έναν μήνα, αίσθηση προκάλεσαν οι δύο επιτάξεις στους απεργούς του μετρό και στους ναυτεργάτες, ο ξυλοδαρμός των 20χρονων συλληφθέντων στην Κοζάνη, όπως και το ακολούθως απαράδεκτο Photoshop βγαλμένο σαν από γραφείο προπαγάνδας.

Σε όλες αυτές τις αντισυνταγματικές ενέργειες θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθεί κανείς και στους τελευταίους νόμους – προσπάθειες εκφοβισμού του λαού που καταδεικνύουν για μία ακόμα φορά τον πολιτικό αμοραλισμό που διέπει την ώρα μας ολοένα και περισσότερο. Ο Χίτλερ πρέσβευε ότι κάθε ανάπηρος ή σοβαρά άρρωστος κοστίζει στο κράτος 60.000 μάρκα (30.677 ευρώ σε σημερινά λεφτά), στην Ελλάδα του 2013 το κοινωνικό κράτος έκρινε αναγκαίο (;) να διακόψει τη χορήγηση ακριβών φαρμάκων σε χρόνια αρρώστους.

Σαν να μην έφτανε αυτό, ο μισθός πήρε και επισήμως την κατιούσα φτάνοντας στα 586 ευρώ, παρά της περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις του Πρωθυπουργού, άλλωστε πολλάκις έχουμε ακούσει παρόμοιες. Τώρα, αν κάποιος δεν είναι συνεπής στις υποχρεώσεις του προς το κράτος, υπάρχει και η άκρως αντιδημοκρατική επιλογή δέσμευσης των χρημάτων από τους καταθετικούς λογαριασμούς.

Την ίδια στιγμή οι αυτοκτονίες όσο και αν αποτελούν θέμα ταμπού για τα δελτία ειδήσεων, έχουν πάρει μορφή επιδημίας στην Ελλάδα. Ψάχνοντας κανείς στο Google, σχετικά εύκολα βρίσκει ότι μέσα σε τρία μόλις χρόνια, από την ουσιαστική αρχή της κρίσης δηλαδή, έχουν σημειωθεί 3.124 απόπειρες και τελεσθείσες αυτοκτονίες συνανθρώπων μας και σε ένα πολύ υψηλό ποσοστό καθαρά για οικονομικούς λόγους. Παρ’ όλα αυτά, τίποτα και κανείς δεν αλλάζει. Οι κραυγές των πολιτών μοιάζουν φωνή βοώντος εν τη ερήμω.

Ταυτόχρονα το λεγόμενο «δημοκρατικό τόξο», ο όρος από μόνος του προκαλεί θυμηδία, κλείνει επιμελώς τα αυτιά του ή προχωρεί σε ατυχείς δηλώσεις, όπως αυτή του κ. Κρανιδιώτη, οι οποίες προσβάλλουν κατάφωρα την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι πολίτες.

Αραγε μπορεί κάνεις λαμβάνοντας συγκεντρωτικά τα παραπάνω να ισχυριστεί ότι το πολίτευμά μας αυτή τη στιγμή είναι δημοκρατία; Δρακόντειοι νόμοι με χουντικές προεκτάσεις τελείως αποκομμένες από τη θέληση του λαού, όπως αυτή πλέον καταγράφεται καθαρά μέσα από μαζικές απεργίες και διαμαρτυρίες. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, άλλωστε, στη γειτονική Βουλγαρία ο λαός με οκτώ ημέρες συνεχόμενων κινητοποιήσεων, ορμώμενος από την υπέρογκη τιμολόγηση του ρεύματος, αναγκάζει τον Πρωθυπουργό της χώρας να υποβάλει παραίτηση. Γιατί εκεί στον δρόμο γράφεται η Ιστορία, από κει ξεκινάει ο δρόμος για την ΑΛΛΑΓΗ.

Αθηνά – Μαρία Λαοπόδη,
φοιτήτρια Ιατρικής

Δίκιο θα έχετε, αγαπητή Αθηνά – Μαρία, να μην περιμένετε από τους δικούς μας καραμπουζουκλήδες να παραιτηθούν υπό το βάρος της λαϊκής οργής (που δεν την είδαμε, φευ, και να ογκώνεται στ’ αλήθεια, πέρα από κομματικά καπελώματα ολκής). Δεν είμαστε πλέον ούτε καν Βουλγαρία. Ακόμη κι εκεί είναι πιο εύθικτοι. Ομως φαίνεται ότι τη δικτατορία μόνο από βιβλία – και δη μονόπλευρα – τη γνωρίζετε, καθώς θεωρείτε πως σ’ αυτή την «ταμπέλα» εντάσσεται η επίταξη εκείνων που για συνδικαλισταράδικα οφέλη (προσωπικά) και για να συνεχίσουν να έχουν λόγο ύπαρξης απειλούν, προκλητικά, τα κοινά αγαθά και το κοινό καλό. Οπως και η σύλληψη εκείνων που με τυφλή βία αντιδρούν στο «σάπιο κράτος». Να τα προσέξετε αυτά. Με λίγη εμβάθυνση στην ουσία των πραγμάτων, θεραπεύονται.

Με αέρα
και σαμπρέλα

Αγαπητή Φοίβη Αθηναίου, καλησπέρα

Είπαμε να δώσουμε τόπο στα νιάτα και στη νεότερη σκέψη, αλλά όταν το είπαμε σκεφτόμασταν κάτι καλό. Οχι έναν νεανία αλαζόνα όσο δεν παίρνει με στυλ τριάντα καρδιναλίων που βλέπουμε συχνά-πυκνά παντού σε ιδιωτικό κανάλι να κάνει ότι κόπτεται για το περιβάλλον.

Να ρωτάει και να έχει άποψη για όλα με ένα ύφος, μα με ένα ύφος. Χώρια το στυλάκι το ενδυματολογικό που λέει πολλά: συντηρητικό κοστουμάκι με γραβάτα κι από κάτω ελβιέλες για να κάνει, ας πούμε, επανάσταση.

Κάποιος, κάπου, κάποτε, κάτι πρέπει να πει σε υπερόπτες νεανίες σαν κι αυτόν που νομίζουν πως έχουν πιάσει τον παπά από… θου, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου, επειδή έχουν μπάρμπα στην Κορώνη.

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία,
Κατερίνα Παπαδημητρίου

Θα εννοείτε, αγαπητή Κατερίνα, τον ίδιο νεανία που πήγε απροετοίμαστος και ξυπόλητος στα αγκάθια, με «εφόδιο» μόνο την υπεροψία, να μιλήσει με την αρχηγάρα της ΧΑ και τον έκανε αλοιφή. Και χειρίζεται, με άνεση και αυθάδεια του τύπου της θαυμαστά αμετακίνητης Kill Billιως, από Παλαμά ώς εθνικισμό (όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω ο μουστερής). Μην τον κακίζετε. Μπορεί να είναι θολωμένο το παιδί από την εικόνα του στον παραμορφωτικό καθρέφτη της τουβούλας. Ετσι παίρνει το μυαλό και αέρα και… σαμπρέλα.