Η Ευρώπη κρατάει την ανάσα της

Με κομμένη την ανάσα παρακολουθούν τις ιταλικές εκλογές οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο, καθώς από το αποτέλεσμά τους μπορεί να κριθεί η πορεία της κρίσης στην ευρωζώνη. Γι’ αυτό άλλωστε την τελευταία εβδομάδα δεν έλειψαν δηλώσεις όπως αυτές του γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και του προέδρου του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς, που προέτρεψαν τους Ιταλούς να μην υποστηρίξουν τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Και παρά την ανακοίνωση της γερμανικής καγκελαρίας ότι δεν εμπλέκεται στα εσωτερικά άλλης χώρας, ο Σόιμπλε επανήλθε – αυτή τη φορά όμως δεν επιτέθηκε στον Καβαλιέρε αλλά εκθείασε τον απερχόμενο Πρωθυπουργό της Ιταλίας. «Ο Μάρτιο Μόντι σημείωσε μεγάλη πρόοδο με τις μεταρρυθμίσεις στην Ιταλία. Τα πράγματα πήγαν καλά με τον Μόντι» τόνισε μιλώντας σε φοιτητές, δείχνοντας την επιμονή του να επηρεάσει τους ιταλούς ψηφοφόρους. Βέβαια και ο ίδιος ο Μόντι είχε επικαλεσθεί το Βερολίνο σε συνέντευξή του στην οποία υποστήριξε ότι η Ανγκελα Μέρκελ δεν θα ήθελε να δει μια κεντροαριστερή κυβέρνηση στη Ρώμη, δήλωση που προκάλεσε αντιδράσεις και έσπευσε προχθές να προσθέσει ότι «η Μέρκελ δεν έχει την παραμικρή ανάμειξη στην εκλογική αναμέτρηση». Ομως ο Μπερλουσκόνι δράττεται της ευκαιρίας και επαναλαμβάνει τους χαρακτηρισμούς προς τον Μόντι ότι είναι «πιόνι της Μέρκελ» που εκτελεί τις «γερμανοκεντρικές πολιτικές λιτότητας τις οποίες αποφασίζουν το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες και έχουν βυθίσει την Ιταλία στην ύφεση».

Ολα αυτά βέβαια αναδεικνύουν το μέγεθος της ανησυχίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης για τις εξελίξεις στην Ιταλία, καθώς μια πιθανή πολιτική αστάθεια θα μπορούσε να εντείνει την κρίση στην ευρωζώνη. Εκτός από τους πολιτικούς όμως, υπάρχουν και στελέχη μεγάλων ευρωπαϊκών επιχειρήσεων που επίσης σχολιάζουν δημόσια το πιθανό αποτέλεσμα, όπως ο διευθύνων σύμβουλος της γερμανικής Allianz Μάικλ Ντίκμαν που υποστηρίζει ότι η Ιταλία χρειάζεται μια φιλο ευρωπαϊκή κυβέρνηση ικανή να λάβει μέτρα. Μόλις χθες η Κομισιόν προέβλεψε ότι η ύφεση στην Ιταλία το 2013 θα είναι πολύ χειρότερη από ό,τι έδειχναν οι μέχρι σήμερα υπολογισμοί. Η οικονομία της Ιταλίας θα συρρικνωθεί κατά 1% το 2013, σε σύγκριση με το 0,3% που είναι το αντίστοιχο ποσοστό για την ευρωζώνη. Οσο για την ανεργία στη γειτονική χώρα, η Κομισιόν προβλέπει ότι θα φθάσει το 11,6% φέτος και το 12% το 2014.

Βέβαια εκτός από το ερώτημα ποιος θα κερδίσει στις ιταλικές εκλογές υπάρχει και το ερώτημα ποιος θα χάσει. Οπως παρατηρεί ο Ανατόλ Καλέτσκι, αρθρογράφος των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» και τώρα του πρακτορείου Ρόιτερ, «ο προφανής ηττημένος είναι ο Μάριο Μόντι που θεωρείται ότι έσωσε την Ιταλία από μια κρίση χρέους ανάλογη με αυτήν της Ελλάδας. Ο καθηγητής Οικονομικών θα μπορούσε να έχει περάσει στην Ιστορία ως ο πιο ευφυής και αποτελεσματικός ιταλός ηγέτης της γενιάς του εάν είχε αποφασίσει να μην πάρει μέρος στις εκλογές και αντίθετα επέλεγε να διεκδικήσει την Προεδρία της χώρας, θέση κυρίως διακοσμητική που όμως μπορεί να γίνει πολύ σημαντική σε περιόδους συνταγματικής κρίσης, πράγμα που συμβαίνει συχνά στην Ιταλία».

Ο αρθρογράφος θεωρεί ότι ο σημαντικός ρόλος της Γερμανίας στη διαμόρφωση του προγράμματος μεταρρυθμίσεων του Μόντι δημιουργεί και έναν άλλο πιθανό ηττημένο των εκλογών: τη γερμανίδα Καγκελάριο. Η Ανγκελα Μέρκελ, που έδειξε ενθουσιασμό για τον Μόντι και αποστροφή για τον Μπερλουσκόνι, παρατηρεί. «Εάν ο Μόντι ταπεινωθεί από τους ψηφοφόρους, οι ιταλικές εκλογές θα αποτελέσουν μια επικίνδυνη ήττα για το πολιτικό κατεστημένο της Ευρωπαϊκής Ενωσης και τη γερμανική προσέγγιση στην ευρωκρίση».