«Οι εργαζόμενοι είναι φλύαροι, τεμπέληδες και παίρνουν πολλά»

Ακόμη ένα μεγάλο εργοστάσιο στη Γαλλία πνέει τα λοίσθια, επιταχύνοντας την αποβιομηχάνιση και οξύνοντας τη διογκούμενη ανεργία εν μέσω κάμψης της οικονομικής δραστηριότητας στη χώρα. Η Goodyear προανήγγειλε στα τέλη Ιανουαρίου το κλείσιμο της μονάδας παραγωγής στην Αμιέν, όπου απασχολούνται 1.173 εργάτες (το 10% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού της περιοχής). Η διοίκηση της εταιρείας ελαστικών έκανε λόγο για «το τέλος μιας μακράς περιόδου άκαρπων διαπραγματεύσεων με τους εκπροσώπους των εργαζομένων».

Τις αμέσως επόμενες ημέρες η γαλλική κυβέρνηση ανέλαβε ρόλο «υπερασπιστή» των υπό απόλυση υπαλλήλων υποσχόμενη την προσέλκυση ξένου επενδυτή που θα εξαγόραζε το εργοστάσιο. Ομως και αυτή τη φορά η κυβέρνηση περιέπλεξε ακόμη περισσότερο την κατάσταση και βρέθηκε εν μέσω διασταυρούμενων πυρών.

Ο επίδοξος αγοραστής, ο αμερικανικός όμιλος ΤITAN, απέσυρε το αρχικό ενδιαφέρον καταλογίζοντας στους γάλλους εργάτες «φλυαρία και τεμπελιά». Από την άλλη πλευρά οι εργαζόμενοι νιώθουν όπως ακριβώς οι συνάδελφοί τους στη χαλυβουργία Arcelor Mittal το προηγούμενο φθινόπωρο. Τότε είχαν ακούσει από τα πλέον επίσημα χείλη «δεσμεύσεις» προκειμένου να μην κλείσει το εργοστάσιο στη Φλοράνζ.

Η ιδέα της εθνικοποίησης αποδείχθηκε μια «απειλή χωρίς αντίκρισμα» του Πρωθυπουργού Ζαν-Μαρκ Ερό προς τον ινδό μεγιστάνα Λακσμί Μιτάλ η οποία άφησε μετέωρους (και οσονούπω άνεργους) τους 600 εργαζομένους του εργοστασίου.

Ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Αρνό Μοντεμπούρ βρίσκεται τώρα αντιμέτωπος με τις οργισμένες διαμαρτυρίες των απασχολουμένων στη βαριά βιομηχανία της χώρας. Χιλιάδες εργαζόμενοι στα εργοστάσια της Goodyear, της αυτοκινητοβιομηχανίας PSA (Πεζό – Σιτροέν), της Arcelor Mittal και της φαρμακοβιομηχανίας Sanofi συγκεντρώθηκαν την περασμένη εβδομάδα έξω από την έδρα της βιομηχανίας ελαστικών ζητώντας την ανάκληση της απόφασης της διοίκησης και την ανάληψη πρωτοβουλιών από το Παρίσι προκειμένου να στηριχθεί η εγχώρια βιομηχανία.

Οι εκπρόσωποι των εργαζομένων δηλώνουν ότι οι ιδιοκτήτες της εταιρείας «δεν έχουν κανένα λόγο να κλείσουν ένα εργοστάσιο που αφήνει κέρδη». Ο επίδοξος αγοραστής του εργοστασίου και άλλοτε υποψήφιος για το προεδρικό χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων Μόρις Τέιλορ απέσυρε το ενδιαφέρον του κάνοντας λόγο για «εργατικό δυναμικό που τρώει και ξεκουράζεται μία ώρα, άλλες τρεις ώρες μιλάει και μόλις τρεις ώρες την ημέρα εργάζεται, ενώ αμείβεται με υψηλούς μισθούς». Οι εργαζόμενοι απάντησαν ότι τα ωράρια έχουν πράγματι μειωθεί (με απόφαση της διοίκησης) αλλά ότι η παραγωγικότητα έχει αυξηθεί. Ζήτησαν δε από το Παρίσι «να απαντήσει με τον τρόπο που αρμόζει στην προσβλητική επιστολή» του ιδιοκτήτη της TITAN.

Ομως το ζήτημα υπερβαίνει την επικοινωνιακή διαχείριση της «προσβολής» του αμερικανού επιχειρηματία. Ο Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ βλέπει τη μία μετά την άλλη τις δημοσκοπήσεις να καταγράφουν πτώση της εμπιστοσύνης  των συμπολιτών του καθώς το ποσοστό των ανέργων έχει φτάσει στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 15 ετών και οι εγγεγραμμένοι στα μητρώα ανεργίας αγγίζουν τα 3 εκατομμύρια.

Η πολιτική της δημοσιονομικής λιτότητας φτάνει στα όριά της αφήνοντας έκθετη την κυβέρνηση που είχε υποσχεθεί προεκλογικά «έξοδο από την κρίση» εντός του 2013. Η κυβέρνηση παραδέχεται ότι οι στόχοι τόσο της μείωσης του ελλείμματος στο 3% του ΑΕΠ όσο και της ανάπτυξης με ρυθμό 0,8% μοιάζουν πλέον ανέφικτοι.