e-mail

«Μ’ αρέσουν οι παρατηρήσεις – διορθώνομαι»

Φοίβη μου, έχουμε καιρό να τα πούμε…

Λεφτά γιοκ. «Ουδέν κακόν…» περί κρίσης το ανάγνωσμα.

Πάψαμε να γελάμε, να ονειρευόμαστε, να κάνουμε σχέδια. Η ζωή, άλλη ζωή. Δεν ψωνίζουμε πια σωρηδόν, αγοράζοντας πράγματα από μαγαζιά που ούτε απέξω δεν περνούσαμε. Ψάχνουμε φθηνότερα πρατήρια βενζίνης για το χιλιαράκι που μας έμεινε, καταργήσαμε τις εθνικές λόγω διοδίων, πάμε διακοπές στα χωριά μας και οι γυναίκες ξαναθυμηθήκαμε τα ρόλεϊ για τα μαλλιά. Ασχημα είναι;

Τα πάρτι με τα τσιμπούσια μάς τελειώσανε, ψωμί-τυρί και κανένα φτηνό κρασάκι, ό,τι πρέπει για ελαφρύ ύπνο τα βράδια. Μερικοί κόψανε το τσιγάρο γιατί τάχα βλάπτει την υγεία και όλα τα παραπάνω για τη μεσαία τάξη, που μας έφερε σ’ αυτή την κατάσταση. Δεν τολμάω να σκεφτώ την κατάντια των από κάτω.

Ομως, παρ’ όλα αυτά, σίγουρα τα παιδιά των 8-10 χρόνων σήμερα θα γίνουν καλύτεροι και πιο υπεύθυνοι άνθρωποι. Ακούγοντας στο σπίτι να μιλούν συνέχεια για οικονομία, θα μάθουν να εκτιμούν το ευρώ και δεν θ’ αφήνουν τα πόδια τους εκτεθειμένα έξω από το πάπλωμά τους. Θα πειθαρχούν εγκαίρως στις υποχρεώσεις προς την Πολιτεία, θα σέβονται τα δικαιώματα των άλλων, θα πετάξουν όλες τις πιστωτικές κάρτες της εκμετάλλευσης και δεν θα ντρέπονται που είναι Ελληνες.

Αυτή η κρίση θα μας μάθει πολλά, όπως κάποτε οι Βαυαροί του Οθωνα μας μάθανε να περπατάμε σε δρόμους και όχι σε ρουμάνια, με όποιο αντίτιμο.

Και τότε, αν ζουν οι παππούδες, θα αναφωνήσουν: «Βρε πώς άλλαξαν οι Ελληνες»!

Φιλικά, Κατερίνα, Πλάκα

Οπως έλεγε και ο Γιάννης Γκιωνάκης στην ταινία «Ο αγαθιάρης και η ατσίδα», αγαπητή Κατερίνα, «μ’ αρέσουν οι παρατηρήσεις, διορθώνομαι, διορθώνομαι». Εδώ από
τις παρατηρήσεις περάσαμε,
δυστυχώς, στις κατραπακιές α λα Βέγγο!

Το τάβλι είναι ελληνικό;

Σεβαστή μου κυρία Φοίβη Αθηναίου, καλή σου μέρα!

Η πανέμορφη Ελλάδα μας, εκτός από τα ηλιόλουστα νησιά της, είναι και ευλογημένη από τη φύση της. Το ερώτημα είναι γιατί να υποστηριχτεί η ελαιοπαραγωγή Ισπανίας και Ιταλίας και να έχουν έξω την Ελλάδα (και ας είμαστε τρίτοι στην παγκόσμια παραγωγή) και να φτάνουμε στο σημείο να αγοράζουμε λάδι Γερμανίας στα αλλοδαπής ιδιοκτησίας σουπερμάρκετ;

Αν είναι δυνατόν στο τραπέζι μας να έχουν εγκατασταθεί τυριά ξένα, ενώ τα αντίστοιχα ελληνικά, που είναι πολύ καλύτερης ποιότητας, τα έχουμε στη «μαύρη λίστα».

Πού ακούστηκε να κάνουμε εισαγωγή ντομάτας από τα «θερμοκήπια» της Ολλανδίας, 200.000 τόνων το έτος 2010, λεμόνια Αργεντινής, σκόρδα Κίνας, φακές Τουρκίας ή Περσίας, πατάτες Αιγύπτου κ.λπ. Μόνο το 2010 πληρώσαμε 27,4 δισ. ευρώ για εισαγόμενα.

Αν δεν με απατά η μνήμη μου, μας δόθηκε η ευκαιρία επί Ντελόρ και Σαντέρ, όταν εισέρευσαν δισ. ευρώ στον κρατικό κορβανά, τα λεγόμενα «χρυσά πακέτα», με κύριο στόχο την οικονομική ανάπτυξη, π.χ. «γεωργία», «ηλιακή» και «αιολική ενέργεια». Ωστε να εξάγουμε στα βόρεια ευρωπαϊκά κράτη.

Πού κατασπαταλήθηκαν τα δισ.; Και να που τώρα οι δανειστές μας θέλουν τα λεφτά τους πίσω.

Η λύση είναι μία: πρέπει να κάνουμε στροφή και να αρχίσουμε να καλλιεργούμε τη γη μας. Τα απέραντα ακαλλιέργητα χωράφια που χιλιάδες άτομα τα έχουν εγκαταλείψει, καθώς πολλοί δεν ξέρουν καν πού βρίσκονται. Αλλιώς δεν πρόκειται να δούμε προκοπή!

Λόγω καιρικών συνθηκών, το καλοκαίρι της Φινλανδίας δεν συγκρίνεται με εκείνο με της Ελλάδας μας, και όμως, παρότι είναι λίγα αυτά που καλλιεργούν (ντομάτες, φράουλες, κ.λπ.), οι Φινλανδοί αγοράζουν τα δικά τους προϊόντα και ας είναι υψηλή η τιμή τους – π.χ. φράουλες από την γειτονική Εσθονία έχουν 5 ευρώ το κιλό και όμως προτιμούν τις δικές τους και ας έχουν 15 ευρώ το κιλό!

Εμείς γιατί να μην υποστηρίζουμε τα δικά μας προϊόντα;

Θέλει τη συμμετοχή όλων μας το «ψωνίζω ελληνικά». Στο πατρικό μου, στην τότε πευκόφυτη Αγία Παρασκευή, είχαμε έναν τεράστιο κήπο με πορτοκαλιές, μανταρινιές, λωτούς, ροδιές. Είχαμε και τον μπαξέ μας με ντομάτες, κρεμμύδια, πιπεριές, σκόρδα, μελιτζάνες, όπου βοηθούσα τον πατέρα μου βγάζοντας νερό από το πηγάδι. Θέλω να καταλήξω, αν δεν βρέξεις κώλο ψάρι δεν έχει, που λέει και η παροιμία.

Ας μην «κολλάμε» στο ότι είμαστε χρεωμένοι. Ολες οι χώρες έχουν εξωτερικό χρέος: π.χ. η Φινλανδία έχει 113 δισ. ευρώ, που αντιστοιχεί 17.000 ευρώ ανά πολίτη.

Με εκτίμηση,
Γιώργος Θεοδωρόπουλος, Ελσίνκι

ΥΓ. Εγραφε ο Λευτέρης Παπαδόπουλος: «Αφού δεν παράγουμε το παραμικρό! Αφού είμαστε διορισμένοι υπάλληλοι. Δεν έχουμε βιομηχανία. Εχουμε μόνο καφενεία και ταβλαδόρους». Αδικο είχε;

Ισως η απόσταση, αγαπητέ Γιώργο, σας εμποδίζει να δείτε ότι και σε αυτά τα λίγα που ξοδεύουμε πια στα σουπερμάρκετ (που πολλοί τα έχουν αντικαταστήσει με παντοπωλεία της γειτονιάς που ανθούν ξανά) υπάρχει γενναία στροφή στα ελληνικά. Ομως, στην Ελλαδίτσα ζούμε και το τάβλι παραμένει τάβλι (και το δεν βαριέσαι δεν βαριέσαι). Μέχρι και η «εθνική» Αννούλα Βίσση το έχει τραγουδήσει: «Μην το παιδεύεις και πολύ με τη φιλοσοφία / άκου και μια συμβουλή από κάποια κυρία / το τάβλι θέλει υπομονή και η ζωή αμαρτία». Για ελληνικά προϊόντα ούτε κουβέντα η «εθνική»…