«Τώρα κλαις, γιατί κλαις;…»

1 λεπτό
Χρόνια τώρα το ακούμε. Αυτό που κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει στο εκ-Πολιτισμού μας. Το οργανόγραμμα. Το οποίο, κατά πώς διαμαρτύρεται ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων, θα περιορίσει – λένε – τις ήδη περιορισμένες Εφορείες Αρχαιοτήτων και, εν κατακλείδι, θα φέρει απολύσεις.
Για ποιους ακριβώς εργαζόμενους μιλάμε; Για εκείνους που με την ταμπέλα του «ανέργου του ΟΑΕΔ», άνεργοι χορευτές ή φοιτητές ή, ή, ή… γέμισαν τις Εφορείες και δεν είχαν ούτε θέση να κάτσουν αλλά ούτε έργο – ως παντελώς άσχετοι, πολλοί – να παράξουν.
Οσο για τους ειδικευμένους, δεν είδαμε μέσα στον ορυμαγδό της κρίσης, να κάνουν κάτι για να δείξουν ότι είναι χρήσιμοι. Στον πολίτη.
Υπάρχουν πολλοί με φιλότιμο να βάλουν στο φουλ τις μηχανές, να ολοκληρώσουν ανασκαφές, για να παραδώσουν επιτέλους οικοπεδάκια πολιτών που παραμένουν χρόοονια δεσμευμένα ώσπου να δεήσουν να τα ελέγξουν για αρχαιότητες;
Καλή η διαμαρτυρία για τις μελλούμενες χαντζάρες. Αλλά αν κάτι είχαν κάνει όχι με το στυλ τα ζώα μου αργά (που δεν ισχύει βεβαίως για όλους), μπορεί – λέμε: μπορεί – και κάποιον να συγκινούσαν. Ή να ένιωθαν πιο χρήσιμοι στον ταλαίπωρο – άνεργο, χαμηλομισθωτό, χαμηλοσυνταξιούχο και πολυχαρατσωμένο – πολίτη.














