«Είμαι κακή σύζυγος και φρικτή νοικοκυρά»

Εχουμε συνηθίσει να τη βλέπουμε με το χαμόγελο στα χείλη και την έχουμε ταυτίσει με τον Πέδρο Αλμοδόβαρ, καθώς υπήρξε από τις πρώτες μούσες του. Τώρα όμως η Κάρμεν Μάουρα στέκεται μπροστά στον κινηματογραφικό φακό βλοσυρή, κτητική, θρησκόληπτη και καταπιεστική. Είναι η Μανταλένα, η «Μητέρα», η πρωταγωνίστρια της νέας ταινίας του Αντζελο Μαρέσκα που βασίζεται στο ομότιτλο  βιβλίο της Γκράτσια Ντελέντα και αποτελεί ριμέικ της ταινίας που είχε γυρίσει το 1954 ο Μάριο Μονιτσέλι.

Πρώτη φορά, η 68χρονη ηθοποιός που έχει τιμηθεί με βραβείο Σεζάρ δοκιμάζει τις δυνάμεις της στον ιταλικό κινηματογράφο. Και το απολαμβάνει καθώς, όπως λέει, στο παρελθόν βίωσε αρνητικές εμπειρίες με κάποιες συνεργασίες στην Ιταλία που δεν ευοδώθηκαν, με αποτέλεσμα να της έχει μείνει απωθημένο ότι δεν κατάφερε να δουλέψει στο ίδιο πλατό με τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι.

Και για να μην αντιμετωπίσει προβλήματα με την προφορά, ο σκηνοθέτης επινόησε το εύρημα πως η Μανταλένα είναι Ισπανίδα που ήρθε στην Ιταλία σε ηλικία 14 ετών. Κατά τα άλλα, η διάσημη ισπανίδα ηθοποιός δεν κουράστηκε πολύ για να ταυτιστεί με την ηρωίδα καθώς και η ίδια είχε αυστηρή καθολική παιδεία – φοίτησε σε σχολείο με μοναχές – κάτι που θεωρεί «απαίσιο».

«Παρ’ όλα αυτά είχα τους φίλους μου, έπαιζα θέατρο και τα ξεχνούσα όλα. Στα 25 μου μιμούμουν τη Μέρλιν Μονρό σε ένα καφέ-καμπαρέ στη Μαδρίτη. Ενας σπουδαίος κριτικός έγραψε ότι έπρεπε να γίνω ηθοποιός. Γύρισα στο σπίτι και άλλαξα ζωή. Είχα ήδη μια κόρη και ήμουν ξανά έγκυος. Ο άνδρας μου αντέδρασε άσχημα. Ηταν όμως η καλύτερη απόφαση που έχω πάρει. Το να ερμηνεύω ένα ρόλο είναι το μοναδικό πράγμα που ξέρω να κάνω στη ζωή μου. Είμαι  μέτρια μητέρα, κακή σύζυγος και φρικτή νοικοκυρά», λέει η Κάρμεν Μάουρα στην ιταλική εφημερίδα «Κοριέρε Ντελα Σέρα».

Οσο για τη θυελλώδη σχέση της με τον Πέδρο Αλμοδόβαρ; «Στην αρχή οι φίλοι μου έλεγαν ότι είμαι τρελή που συνεργάζομαι μαζί του, πως είναι ντροπή. Η οικογένειά μου δεν μου μιλούσε για μήνες. Εγώ διαισθανόμουν πως είχε ταλέντο. Και ούτε ξέρω καλά καλά για ποιο λόγο μαλώσαμε. Και ύστερα από 18 χρόνια δουλέψαμε μαζί στο “Γύρνα πίσω”, ήταν σαν να μην είχε περάσει μία μέρα».