Τα 5 εμπόδια της Συνόδου

Προϋπολογισμός

Στη Σύνοδο του περασμένου Νοεμβρίου ο Χέρμαν βαν Ρόμπαϊ είχε προτείνει έναν προϋπολογισμό ύψους 973 δισ. ευρώ για την περίοδο από το 2014 έως το 2020 (1,01% του ευρωπαϊκού ακαθάριστου προϊόντος). Το ποσό αυτό είναι κατά 80 δισ. μικρότερο σε σχέση με την αρχική πρόταση της Κομισιόν. Βερολίνο και Παρίσι, ωστόσο, ασκούν πιέσεις για ακόμη μεγαλύτερη μείωση. Εκτιμάται ότι η διαπραγμάτευση θα αφορά τελικά μια νέα μείωση της τάξης των 25 δισ. ευρώ.

Κοινή Αγροτική Πολιτική

Αντιστοιχεί πλέον στο 40% του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού. Οι χώρες με μεγάλο αγροτικό τομέα θέλουν να διατηρηθεί το ύψος των επιδοτήσεων στα ίδια επίπεδα. Αυτά που αναμένεται να θυσιαστούν στον βωμό της λιτότητας είναι τα κονδύλια για την «αγροτική ανάπτυξη». Το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων για τον προϋπολογισμό θα καθορίσει το περίγραμμα της επόμενης μεταρρύθμισης της αγροτικής πολιτικής που θα συμφωνηθεί έως το τέλος του χρόνου και στην οποία θα έχει λόγο και το Ευρωκοινοβούλιο.

Ταµείο Συνοχής

Με επικεφαλής την Πολωνία, οι κεντροευρωπαϊκές χώρες έχουν συνασπισθεί υπέρ της ενίσχυσης των πιο φτωχών περιοχών. Γι’ αυτές τις χώρες, το ευρωπαϊκό ταμείο αποτελεί μια σημαντική πηγή δημοσίων επενδύσεων και ειδικά στις μεταφορές. Ο Χέρμαν βαν Ρόμπαϊ είχε ταχθεί υπέρ μιας πολιτικής αυστηρών περικοπών πριν αλλάξει εν μέρει τη θέση του. Το θέμα αυτό ενδιαφέρει και τις πλουσιότερες χώρες. Το Βερολίνο ζητάει ένα «δίχτυ ασφαλείας» για τις περιοχές της γερμανικής επικράτειας που δεν έχουν δικαίωμα επιδοτήσεων.

Ερευνα, υποδοµές

Στη Σύνοδο του Νοεμβρίου ο Χέρμαν βαν Ρόμπαϊ δεν ήθελε να μειωθούν τα κονδύλια που προορίζονται για αυτούς τους δύο τομείς. Η πίεση που ασκείται σήμερα όμως είναι μεγαλύτερη από ποτέ. Η πρόταση της Κομισιόν να διατηρηθεί ένας μηχανισμός χρηματοδότησης των υποδομών με ένα ποσό της τάξης των 40 δισ. ευρώ βρίσκει αντίθετες τις χώρες που τάσσονται υπέρ των περικοπών.

Οι συνεισφορές

Το Λονδίνο αναμένεται να εξασφαλίσει την έκπτωση στη συνεισφορά του που απολαμβάνει από το 1984. Η Γερμανία, η Ολλανδία και η Σουηδία προσπαθούν επίσης να διατηρήσουν τα προνόμιά τους προς μεγάλη δυσαρέσκεια της Ιταλίας και της Γαλλίας. Ρώμη και Παρίσι έχουν συνασπισθεί για να θέσουν ένα ανώτατο όριο στις δικές τους συνεισφορές αλλά και στην κάλυψη της έκπτωσης που έχουν εξασφαλίσει άλλα κράτη.