Κρίση εδώ, κρίση και εκεί…

Ισπανία

Γιάννης Μήτκας, 49 ετών

«Είμαστε τυχεροί που έχουμε ακόμη δουλειά»

Ιδιωτικός υπάλληλος στον τουριστικό τομέα, πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Κατοίκων Ισπανίας, ο 49χρονος Γιάννης Μήτκας από τα Γιαννιτσά μετρά 29 χρόνια από τότε που βρέθηκε στη Μαδρίτη, όπου και φοίτησε στη Σχολή Τουρισμού. «Είχα την τύχη να ζήσω από κοντά την τεράστια οικονομική και κοινωνική εξέλιξη που είχε η Ισπανία την τελευταία τριακονταετία. Τότε που η ανάπτυξη και το βιοτικό επίπεδο έφτασαν σε πολύ ψηλά επίπεδα. Σε αυτό το διάστημα, πάντως, βιώσαμε και άλλες οικονομικές κρίσεις (1986, 1993, 2001). Αλλά είναι βέβαιο ότι η τωρινή δεν έχει προηγούμενο. Πολύ περισσότερο με τους ήδη πάνω από 5 εκατομμύρια ανέργους και την κρίση στα ακίνητα που σε συνδυασμό με την παγκόσμια ύφεση υπονομεύουν τις όποιες προσπάθειες ανάκαμψης» επισημαίνει. «Η μεσαία τάξη, οι εργαζόμενοι και το κράτος πρόνοιας στην Ισπανία ήδη υπόκεινται και θα υποστούν ακόμα μεγαλύτερο πλήγμα» εκτιμά. Παρ’ όλα αυτά, τόσο αυτός όσο και η ισπανίδα σύζυγός του θα πρέπει, όπως λέει, να θεωρούνται από τους τυχερούς, μια και διατηρούν τις θέσεις εργασίας τους.

Ηδη στο σπίτι του έχουν υποχρεωθεί να φρενάρουν τις δαπάνες τους σε ηλεκτρικό, θέρμανση, τηλέφωνα, φαγητό και ένδυση. «Για ψυχαγωγία και διακοπές, η μείωση ξεπέρασε το 80%. Το χειρότερο όμως είναι η ολική αδυναμία μας για οποιαδήποτε αποταμίευση, με τον επακόλουθο κίνδυνο να μη μπορούμε να αντεπεξέλθουμε στις οικονομικές υποχρεώσεις μας σε μια μελλοντική επιπλέον μείωση των εισοδημάτων μας. Για την ώρα απλώς κάνουμε υπομονή, αλυσοδεμένοι μ’ ένα στεγαστικό δάνειο, με την ελπίδα ότι το τούνελ αυτό θα έχει τελικά έξοδο…» καταλήγει.

Πορτογαλία

Εύη Ρωμαΐδη, 40 ετών

«Oλοι οι εργαζόμενοι παίρνουν… ταπεράκι»

Ταξίδεψε στην Πορτογαλία, την πατρίδα της μητέρας της, για να ολοκληρώσει τις σπουδές της. Τελικά έμεινε και έφτιαξε οικογένεια και καριέρα. Μητέρα ενός οκτάχρονου αγοριού, η 40χρονη μεσίτρια Εύη Ρωμαΐδη ζει στην πόλη Σίντρα, γύρω στα 20 χιλιόμετρα από τη Λισαβώνα. «Από μικρές που ερχόμασταν εδώ με τις αδελφές μου, αλλά και αργότερα όταν ήλθα μόνιμα, έβλεπα πως η Αθήνα ήταν διαφορετική, αρκετά μπροστά στον τρόπο ζωής, στην καθημερινότητα. Αντιθέτως στη Λισαβώνα τότε όλα ήταν πιο ήρεμα, ο ρυθμός της ζωής πιο αργός. Παρ’ όλα αυτά, τα τελευταία δέκα – δώδεκα χρόνια και η Πορτογαλία ζωντάνεψε, άλλαξε, μπήκε θα έλεγα στον χάρτη! Από ένα σημείο και μετά, έβλεπες τα μαγαζιά και τα εστιατόρια γεμάτα, τον κόσμο να διασκεδάζει έξω και να καταναλώνει…» λέει στα «ΝΕΑ». Τα πάντα όμως ανατράπηκαν στα τέλη του 2007, αρχές του 2008, ανατρέχει. «Ωστόσο σε σχέση με το πώς ήμασταν μέχρι το 2007-2008 υπάρχει μεγάλη διαφορά, είμαστε πια γύρω στα 40% κάτω στις εισπράξεις μας…» λέει. Αναπόφευκτα, οι αλλαγές και οι περικοπές στα καθημερινά έξοδα έγιναν ο κανόνας. «Οπως όλοι, αλλάξαμε κυρίως τον τρόπο που καταναλώναμε. Ο,τι δεν είναι σημαντικό ούτε που το σκεφτόμαστε πια, με εξαίρεση την εκπαίδευση. Αλλά και στο σουπερμάρκετ χρειαζόμαστε τώρα διπλάσιο χρόνο για να αναζητήσουμε τα πιο οικονομικά προϊόντα. Περικόψαμε ταξίδια, διακοπές και δαπανηρές εξόδους. Κανείς μας τώρα δεν χρησιμοποιεί και πολύ το αυτοκίνητό του. Κι εκεί που όλοι οι εργαζόμενοι έτρωγαν έξω το μεσημέρι, τώρα όλοι παίρνουν φαγητό από το σπίτι. Ακόμα και οι πολυεθνικές έχουν αίθουσα με φούρνο μικροκυμάτων» αφηγείται.

Ιταλία

Κώστας Ευθυμιάδης, 34 ετών

«Μεγαλύτερη σύνεση τώρα στα οικονομικά μας»

Γεννημένος στον Χολαργό και μεγαλωμένος στη Θεσσαλονίκη, ο 34χρονος τελειόφοιτος της Ιατρικής Σχολής στην Μπολόνια Κώστας Ευθυμιάδης κατοικεί 13 χρόνια τώρα στην Ιταλία. Μαζί με την ελληνίδα αρραβωνιαστικιά του ζουν και εργάζονται στην Πάντοβα, όπως και άλλοι 50-80 Ελληνες, μεταξύ 220.000 κατοίκων.

«Σίγουρα υπάρχουν αλλαγές σε διάφορους τομείς, συγκριτικά με τα προηγούμενα χρόνια της διαμονής μας εδώ. Εχουν, για παράδειγμα, αυξηθεί τα έξοδα μετακίνησης, από το απλό καθημερινό εισιτήριο για τη χρήση των μέσων μαζικής μεταφοράς μέχρι την τιμή της βενζίνης που κυμαίνεται στα ίδια επίπεδα με την Ελλάδα.

Το αντίτιμο στα διόδια για τη χρήση των αυτοκινητοδρόμων και οι τιμές στα σουπερμάρκετ έχουν επίσης αυξηθεί. Τουλάχιστον σε γάλα, αλεύρι, αυγά, ρύζι, ζυμαρικά, φρούτα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης οι τιμές έχουν παραμείνει σταθερές, καθώς η φορολογία έχει κρατηθεί σε χαμηλά επίπεδα (4%), όπως και στους χώρους εστίασης» διαπιστώνει.

Ο ίδιος είναι αναγκασμένος πλέον να χρησιμοποιεί πιο συχνά τα μέσα μαζικής μεταφοράς παρά το αυτοκίνητό του. «Και οι αγορές μας σε προϊόντα καθημερινής ανάγκης, ρουχισμού ή γενικά ειδών για το σπίτι γίνονται τώρα με μεγαλύτερη σύνεση, με γνώμονα την οικονομία. Επιπλέον έχουμε μειώσει τις βραδινές εξόδους σε εστιατόρια και κέντρα διασκέδασης».