Μέγαρο Μουσικής και φαντασίας

Με περίσσια ανυπομονησία αναζητούσαν στις κρεμάστρες τα πράσινα ρούχα που θα φορούσαν ως κάτοικοι ενός τόπου παράξενου και συνάμα παραδεισένιου με το όνομα «Blobterre». Στα φυτά του, τα εξτρατούφ και τα μινιτούφ, σε σχήμα καλύβας, μαθητές της Στ’ Δημοτικού της Σχολής Μωραΐτη δημιούργησαν όσα χρειάζονται για να ζήσουν εκεί ειρηνικά. Οπως τα φυτά που ονόμασαν Σπάιντερτουφ, με παγίδες για να απομακρύνουν τους εχθρούς.

Και να σκεφτεί κανείς ότι αυτός ο φανταστικός τόπος, με τη δική του γλώσσα, τους δικούς του νόμους και ήχους και τα ιδιαίτερα αρώματα, έχει στηθεί στο φουαγέ του ισογείου του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Εκεί η εποχή είναι πλέον μόνον άνοιξη. Το «Blobterre» είναι μια εικαστική εγκατάσταση-παιχνίδι που δημιούργησε η γαλλίδα σχεδιάστρια Ματαλί Κρασέ στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του Κέντρου Πομπιντού στο Παρίσι που συνεργάζεται με το Μέγαρο Μουσικής από το 2005.

Η ζωή σε έναν καταπράσινο τόπο δεν θα μπορούσε παρά να έχει πλάκα. Ιδιαίτερα όταν καλούνται να τον εξερευνήσουν τα παιδιά, καθιερώνοντας τους δικούς τους κανόνες επιβίωσης και προστασίας του περιβάλλοντος με ελάχιστα αγαθά.

«Μέσα από το βιωματικό παιχνίδι στο “Blobterre” τα παιδιά αναζητούν τρόπους για να ζήσουν όλοι μαζί και να συνυπάρξουν με τα φυτά και τα πλάσματά του, με ελάχιστα μέσα και αγαθά», έλεγε η επιμελήτρια Κορίν Ροζεντάλ κατά τη διάρκεια των εγκαινίων της εγκατάστασης την οποία έχουν επισκεφθεί περισσότερα από 80.000 παιδιά από τον Οκτώβριο του 2011.

«Σκεφτήκαμε ότι θα ήταν καλό να υπάρχει και ένα εξτρατούφ όπου οι οικογένειες θα συναντούν τους αγαπημένους τους που έχουν φύγει από τη ζωή», έλεγε η Ελενα, μαθήτρια Στ’ Δημοτικού, που με την παρέα της έκοψε χαρτόνια σε σχήμα παλάμης και καρδιάς. Οποιος τα αγγίζει, έρχεται σε επικοινωνία με τον Κάτω Κόσμο. «Στο καλάθι μπορούν να αφήνουν όσα τους θυμίζουν τα αγαπημένα τους πρόσωπα».

Η μικρή Ζένια με δύο φίλες της ανέλαβε να δημιουργήσει τη διάλεκτο του «Blobterre». «Ομπόμπο σημαίνει Ιπποπόταμος. Τίγκα είναι η τίγρης», έλεγε προκαλώντας το γέλιο των παιδιών. «Ου, μπου, μπι, μπε, με, ες είναι οι αριθμοί ένα, δύο τρία, τέσσερα, πέντε, έξι». Ξάφνου σταματούν τα γέλια. «Μπορείς να μας το πεις ξανά γιατί το ξεχάσαμε;», ρώτησε σοβαρά μιλώντας ένας συμμαθητής της.

Μια άλλη παρέα εμπνεύστηκε από την επιτυχία του Κορεάτη Σάι «Gangnam Style» το όνομα ενός… Γκάνγκατουφ. Εκεί έφτιαξαν με χαρτόνι και ύφασμα φωλιές πουλιών.

«Είναι τόπος ζωντανός. Διεγείρει την περιέργειά τους, τη δημιουργικότητα, τη φαντασία τους και τους βοηθά να αντιληφθούν καλύτερα το πώς βλέπει ο διπλανός τους την πραγματικότητα», σχολίασε η Κορίν Ροζεντάλ.