Το «αγκάθι» της ΛΑΡΚΟ

Στην περίπτωση της ΛΑΡΚΟ, από τις πιο σύνθετες αποκρατικοποιήσεις του προγράμματος, εκτός από πιθανολογούμενες κρατικές ενισχύσεις του παρελθόντος, αγκάθια αποτελούν τόσο η υψηλή τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος όσο και οι περιβαλλοντικές δεσμεύσεις που η μεταλλευτική βιομηχανία δεν έχει τηρήσει.  Σύμφωνα με τις πληροφορίες, το ΥΠΕΚΑ πρόκειται να καταθέσει ρύθμιση στη Βουλή δίνοντας παράταση εξάμηνης διάρκειας στην άδεια λειτουργίας του εργοστασίου της Λάρυμνας που έχει λήξει προκειμένου στο διάστημα αυτό να τρέξει η ιδιωτικοποίηση. Στο περιβαλλοντικό σκέλος, η ΛΑΡΚΟ κατά παράβαση της κοινοτικής νομοθεσίας εναποθέτει εδώ και χρόνια στον Ευβοϊκό Κόλπο στερεά απόβλητα, όπως σκουριά ηλεκτροκαμίνων, αντί να τα εναποθέτει σύμφωνα με απόφαση του ΥΠΕΚΑ σε χερσαίο χώρο. Εκκρεμότητα αποτελεί και το κόστος του ρεύματος, αφού η προσωρινή τιμή που έχει επιβάλει η ΡΑΕ είναι στα 50 ευρώ/ MWh (από 60 που την χρέωνε η ΔΕΗ) όταν στο εξωτερικό η διεθνής μεταλλευτική βιομηχανία δουλεύει με τιμές κοντά στα 30 ευρώ/ MWh. Ασάφεια επικρατεί και για το μοντέλο ιδιωτικοποίησής της, το σπάσιμο δηλαδή σε καλή και σε κακή εταιρεία, κατά το πρότυπο της Αγροτικής, που φαίνεται ότι επανεξετάζεται.