[Αποψη] Τα ομόλογα, το ράλι και οι προσδοκίες

Καθώς το δεύτερο μισό του 2012, μετά και την ανάδειξη νέας κυβέρνησης, ο κίνδυνος εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ υποχωρούσε, απόρροια και των δηλώσεων στήριξης των δανειστών και εταίρων, ορισμένα αμοιβαία κεφάλαια υψηλού κινδύνου αγοράζοντας ελληνικούς τίτλους οδήγησαν σε ράλι τις τιμές τους.

Εύλογα έτσι, τα ελληνικά κρατικά ομόλογα αποδείχθηκαν η πιο κερδοφόρα επένδυση (+104%) του περασμένου έτους στον κόσμο. Το ράλι του 2012 μάλιστα δείχνει να συνεχίζεται και το πρώτο διάστημα του 2013 με περαιτέρω συρρίκνωση των σπρεντ κάτω από τις 900 μονάδες βάσης.

Το περιθώριο της απόδοσης των 10ετών ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου έναντι των αποδόσεων των αντίστοιχων γερμανικών τίτλων συνεχίζει λοιπόν την έντονα πτωτική πορεία του, υποχωρώντας σήμερα περίπου στις 885 μονάδες βάσης ενώ πριν από τις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012 βρίσκονταν στις 2.568,9 μονάδες βάσης!

Γιατί ανεβαίνουν λοιπόν οι τιμές (και πέφτουν οι αποδόσεις); Αρχικώς γιατί υποχώρησε, αλλά δεν εξαλείφθηκε ο κίνδυνος της εξόδου από το ευρώ. Αυτό όμως δεν μπορεί να δικαιολογήσει την ταχύτητα της ανόδου των τιμών, η οποία θα μπορούσε να εξηγηθεί περισσότερο από τις κερδοσκοπικές κινήσεις σε μια εξαιρετικά ρηχή δευτερογενή αγορά όπως η ελληνική.

Από την άλλη, για ορισμένους αναλυτές οι αποδόσεις των ομολόγων διεθνώς αναμένεται να παραμείνουν σχετικά χαμηλές για τον απλό λόγο ότι οι υπερχρεωμένες οικονομίες στον δυτικό κόσμο δεν είναι έτοιμες ακόμα να αντιμετωπίσουν υψηλά επιτόκια. Ετσι, στην αναζήτηση αποδόσεων ίσως ένα μικρό μέρος κάποιων κυρίως κερδοσκοπικών χαρτοφυλακίων να συνεχίσει να δραστηριοποιείται στην ελληνική αγορά.

Ωστόσο, προσδοκίες ότι η Ελλάδα μπορεί να κερδίσει σύντομα την… οικονομική ελευθερία της είναι σίγουρα υπερβολικές. Εξάλλου η χώρα έχει μπροστά της πολύ δρόμο για να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των αγορών, ενώ οι φωνές που τη θέλουν εκτός του πυρήνα της ευρωζώνης δεν έχουν εκλείψει. Για τον επικεφαλής του Ινστιτούτου Διεθνούς Χρηματοοικονομικής (IIF), π.χ., η Ελλάδα δεν μπορεί να επιστρέψει στις αγορές πριν από τα τέλη του 2014 – αρχές του 2015. Κάτι τέτοιο, όπως λέγεται όμως, προϋποθέτει προηγουμένως εφαρμογή του προγράμματος μεταρρυθμίσεων, πολιτική σταθερότητα και φυσικά κοινωνική συνοχή.