[Αποψη] Πάρτε το αλλιώς

Κάτι έχει αρχίσει και αλλάζει στις αντιλήψεις που επικρατούν στους κόλπους της τρόικας σχετικά με τις εφαρμοζόμενες πολιτικές λιτότητας στην Ευρώπη.

Ηχηρό μήνυμα έστειλε πριν από λίγες ημέρες ο επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ Ολιβιέ Μπλανσάρ, που αναγνώρισε σε άρθρο του ότι οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα και αλλού ήταν «υπερβολικά σκληρές και απότομες».

Είχε προηγηθεί τον Οκτώβριο η έκθεση του ΔΝΤ που έθετε για πρώτη φορά θέμα λάθους στους περίφημους «πολλαπλασιαστές», δηλαδή τους συντελεστές με τους οποίους πολλαπλασιάζεται το μέγεθος των περικοπών σε έναν προϋπολογισμό για να εκτιμηθεί το μέγεθος της ύφεσης που προκαλούν. Δεν ήταν ένα μικρό λαθάκι… Εκτιμήθηκε ότι στην πράξη οι πολλαπλασιαστές ήταν περίπου διπλάσιοι ή και τριπλάσιοι.

Με αυτό το δεδομένο, το ΔΝΤ τάχθηκε αναφανδόν υπέρ της επιμήκυνσης του ελληνικού προγράμματος κατά δύο χρόνια, ώστε η προσαρμογή να γίνει πιο μαλακά. Δεν ήταν θέμα ανθρωπισμού. Ηταν θέμα αποτελεσματικότητας του ίδιου του προγράμματος.

Στην αρχή, η μεταστροφή αυτή του ΔΝΤ ενόχλησε τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Σιγά σιγά, όμως, φαίνεται πως τα πράγματα μπορεί να αλλάζουν και στους κόλπους της ευρωζώνης.

Ετσι, ο υπουργός Οικονομικών της Ολλανδίας και νέος πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντέισελμπλουμ είπε προχθές το βράδυ στην παρθενική του συνέντευξη Τύπου ότι το θέμα της ταχύτητας με την οποία πρέπει να επιτυγχάνεται ο μηδενισμός των δημοσιονομικών ελλειμμάτων είναι κάτι που «θα συζητηθεί». Με άλλα λόγια, ενώ δεν αμφισβήτησε την ανάγκη να υπάρχει ο στόχος των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών, δέχθηκε ότι ίσως πρέπει να επανεξεταστεί ο ρυθμός με τον οποίο θα επιτυγχάνεται ο στόχος αυτός.

Προερχόμενα από έναν «δορυφόρο» της Γερμανίας, όπως θεωρείται η Ολλανδία, τα λόγια αυτά έχουν σημασία.

Από την άλλη, για να μην υπάρξουν παρανοήσεις, ο χρόνος που θα δοθεί για τον μηδενισμό των ελλειμμάτων δεν θα είναι και απεριόριστος. Γιατί, όπως είπε και ο Πολ Τόμσεν, εν τω μεταξύ κάποιος πρέπει να πληρώνει για τα ελλείμματα…