Ηρεμία και ερημία Δευτέρας χθες στη Βουλή. Αλλά και μια αίσθηση γαλήνης μετά την καταιγίδα ή μάλλον μετά τον κατακλυσμό που τελικά δεν ήρθε. Εκεί που είχε δημιουργηθεί η εντύπωση ότι η Κιβωτός του δικομματισμού – με επιβάτη και τον Κουβέλη – θα γινόταν καρυδότσουφλο στα κύματα της λίστας Λαγκάρντ, τελικώς ούτε που κουνήθηκε. Ευκαιρία για βαθιά ανάσα και αποτίμηση.
Στοιχείο πρώτο: ο Βενιζέλος εξέρχεται ενισχυμένος και επιβεβαιωμένος. Το ΠΑΣΟΚ βγαίνει από την περιπέτεια με περισσότερους βουλευτές. Η παραπομπή Παπακωνσταντίνου έφερε πιο κοντά στον Βενιζέλο τον Παπανδρέου, ενώ η επίθεση Λοβέρδου για το ΔΝΤ τούς έκανε να βρεθούν ακόμη πλησιέστερα.
Στοιχείο δεύτερο: η πρωτοβουλία του Βενιζέλου να δώσει τη λύση με τις τέσσερις κάλπες την Πέμπτη το πρωί, αφήνοντας πίσω τον Κουβέλη – δηλαδή χωρίς προσυνεννόηση -, δημιούργησε κάποια σύννεφα στις σχέσεις κορυφής ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ. Παρ’ όλα αυτά, η εκτίμηση είναι ότι τα προβληματάκια αυτά θα ξεπεραστούν. Η αλήθεια είναι, πάντως, ότι το μεγάλο δέσιμο έγινε στο τρίγωνο ΠΑΣΟΚ – Προεδρείο Βουλής – Μαξίμου. Εκεί κόλλησαν οι ομάδες και δημιουργήθηκαν προϋποθέσεις για σχέσεις εμπιστοσύνης. Θα κριθεί στην πορεία.
Στοιχείο τρίτο: απαλλαγμένος από τους πολιτικούς πονοκεφάλους, ο Πρωθυπουργός θα πρέπει τώρα να δει θέματα δυσλειτουργίας της κυβέρνησής του. Στο Υγείας ο υπουργός Λυκουρέντζος δεν είχε πρότερη γνώση των θεμάτων κι ενοχλείται όταν του βγαίνει μπροστά ο αναπληρωτής υπουργός Σαλμάς. Στο Ανάπτυξης, ο Κωστής Χατζηδάκης φαίνεται υπερφορτωμένος με αρμοδιότητες. Στο Οικονομικών, ο υφυπουργός Μαυραγάνης έχει αποκτήσει προβλήματα με την τρόικα που εκτιμά ότι υπάρχει υστέρηση φορολογικών ελέγχων. Με απλά λόγια, πάμε για ανασχηματισμό ουσίας και όχι πολιτικών διευθετήσεων κυρίως σε σχέση με το αν θα βάλει μέσα στελέχη το ΠΑΣΟΚ.
Από εδώ και πέρα αρχίζουν τα ερωτήματα:
Ερώτημα πρώτον: πώς θα επιλέξει να κινηθεί ο Σαμαράς; Ο Πρωθυπουργός έχει αντλήσει τις μεγαλύτερες πολιτικές υπεραξίες από τοποθετήσεις προσώπων που δεν θεωρούνταν «δικοί του». Οπως ο Μεϊμαράκης ή ο Στουρνάρας. Αυτό του δίνει και μια ιδανική απόσταση σε περίπτωση που δημιουργηθούν προβλήματα. Θα επιλεγεί, ας πούμε, για τη θέση του Μαυραγάνη – σε περίπτωση που προκριθεί η αντικατάστασή του – κάποιος όπως ο Φίλιππος Σαχινίδης του ΠΑΣΟΚ;
Ερώτημα δεύτερον: θα αξιοποιήσει την ευκαιρία για επανεκκίνηση ο Βενιζέλος; Το σχόλιο έμπειρου κοινοβουλευτικού παράγοντα είναι ότι «ο Βαγγέλης εξέρχεται τόσο δυνατός από την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ που υπάρχει ο κίνδυνος να του ξαναβγεί η αλαζονεία του». Υπάρχει όμως και η πιθανότητα ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, απελευθερωμένος από την πίεση για στροφή προς τα αριστερά, να κάνει ανασύνθεση στο συνέδριο.
Ερώτημα τρίτον: πώς θα υπερασπιστεί ο Παπακωνσταντίνου τον εαυτό του στην Προανακριτική; Θα περιοριστεί στη νομική γραμμή ή θα βάλει θέματα; Με δεδομένη τη σύνθεσή της, η Προανακριτική αναμένεται να είναι επεισοδιακή. Αν όμως δεν ανοίξουν πολιτικά θέματα για την περίοδο 2010-2011 – αν ο Παπακωνσταντίνου δεν εμπλέξει με κάποιο τρόπο τον Παπανδρέου δηλαδή -, τότε η λίστα Λαγκάρντ θα πάψει να είναι θέμα πρώτης πολιτικής γραμμής.
Συμπέρασμα: μια νέα περίοδος ξεκινάει – εκ πρώτης όψεως πιο εύκολη από αυτήν του περασμένου Ιουνίου. Είναι χαρακτηριστική η εκτίμηση της Morgan Stanley για την Ελλάδα: «Από το ταρακούνημα στο συμμάζεμα».