Τα γεγονότα δείχνουν επιστροφή στο παρελθόν

^«Το λάβαρο της 17 Νοέμβρη έπεσε». Αυτή ήταν η πρώτη αντίδραση ανώτατου αξιωματούχου στις αρχές Ιουλίου του 2002, όταν έμπαινε με συναδέλφους του στο υπόγειο διαμέρισμα στην οδό Πάτμου 84 στα Κάτω Πατήσια, στην κεντρική γιάφκα της οργάνωσης. Με τη φράση του περιέγραφε την αισιοδοξία ότι μετά τη 17 Νοέμβρη η Ελλάδα έκλεινε το κεφάλαιο της τρομοκρατίας. Το 2003 όμως εμπρηστικές επιθέσεις και η εμφάνιση της οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας ανέτρεψαν αυτή την πεποίθηση.

Μετά το εμπρηστικό μπαράζ των προηγούμενων ημερών, το τρομοκρατικό χτύπημα στα γραφεία της ΝΔ και την κορύφωση με τη χθεσινή τυφλή βομβιστική επίθεση στο Mall,  η Αντιτρομοκρατική διαπιστώνει «επιστροφή στο παρελθόν», με πολλές συμπτώσεις ανάμεσα στο κλίμα και στα γεγονότα σήμερα με εκείνα της περιόδου του 2003.

Η Αντιτρομοκρατική, πριν από την εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη και του ΕΛΑ ακόμη, είχε υποτιμήσει σημαντικά γεγονότα που είχαν προηγηθεί, όπως υποτιμήθηκε και το γεγονός ότι παράλληλα με τις δύο μεγάλες οργανώσεις 17 Νοέμβρη και ΕΛΑ είχαν δράσει και άλλοι σχηματισμοί: μικρότερης βέβαια εμβέλειας οργανώσεις, οι οποίες είχαν εμφανισθεί μετά το 1996 -με χτύπημα, μάλιστα, και σε εμπορικό κέντρο στο Κολωνάκι, για το οποίο έγινε ανάληψη ευθύνης με καθυστέρηση 15 ετών-  και έπειτα από κάποιες επιθέσεις παρουσίασαν στασιμότητα και αδράνεια, αλλά αυτό δεν σήμαινε ότι τα μέλη τους είχαν αποσυρθεί. Η οργάνωση που είχε αναλάβει την ευθύνη για το χτύπημα του 1996 ήταν η Φράξια Μηδενιστών, που στη συνέχεια «συνυπέγραψε» επιθέσεις με τους Πυρήνες της Φωτιάς.

ΕΠΑΝΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ. Τα πρώτα σημάδια επανενεργοποίησης των τρομοκρατικών μορφωμάτων, όπως ήταν η τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού που εξουδετερώθηκε με ελεγχόμενη έκρηξη στα γραφεία ασφαλιστικής εταιρείας τον Ιούλιο του 2003, πέρασαν απαρατήρητα. Την ευθύνη είχε αναλάβει τότε μια πρωτοεμφανιζόμενη οργάνωση, η Λαϊκή Επαναστατική Δράση, με μια πεντασέλιδη προκήρυξη που εμιμείτο σε πολλά τις προκηρύξεις της 17 Νοέμβρη.

Το κλίμα αισιοδοξίας που επικρατούσε στις αρμόδιες Αρχές ανατράπηκε απότομα λίγους μήνες αργότερα, στις 5 Σεπτεμβρίου 2003. Η δίκη για τη 17 Νοέμβρη ήταν σε εξέλιξη, όταν με ένα διπλό βομβιστικό χτύπημα-παγίδα στα δικαστήρια της πρώην Σχολής Ευελπίδων τραυματίζεται σοβαρά ένας αστυνομικός.

Ηταν η πρώτη επίθεση της τρομοκρατικής οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας, που σηματοδότησε την επόμενη γενιά τρομοκρατικής δράσης. Η οργάνωση διεκδίκησε τον ρόλο του «διαδόχου» των δύο μεγάλων οργανώσεων 17 Νοέμβρη και ΕΛΑ με οργανωμένες τρομοκρατικές επιχειρήσεις με ενσύρματες βόμβες, με ρουκέτα στην αμερικανική πρεσβεία, ισχυρούς εκρηκτικούς μηχανισμούς, καθώς και με αιματηρές ένοπλες επιθέσεις εναντίον αστυνομικών.

Τα πρόσφατα γεγονότα, με την έξαρση των επιθέσεων από ομάδες που προχωρούν σε οργανωμένα μπαράζ εμπρησμών και το πρόσφατο ένοπλο πλήγμα με Καλάσνικοφ και περίστροφο στα κεντρικά γραφεία της Νέας Δημοκρατίας, έχουν έντονη αντιστοίχιση με τα γεγονότα της περιόδου του 2003.

ΤΟ ΠΑΖΛ. Για να κατανοήσουν την τωρινή τρομοκρατική δράση, ιδιαίτερα όσο δεν υπάρχει προκήρυξη ανάληψης ευθύνης για το χτύπημα στη ΝΔ, αξιωματούχοι της Αντιτρομοκρατικής κάνουν ιστορικές αναδρομές για τη δυναμική γεγονότων που μπορεί να οδηγήσουν ακόμη και σε ακραίες καταστάσεις και εκτονώσεις.

Για την Αντιτρομοκρατική, μήτρα των σημερινών οργανώσεων και τρομοκρατικών μορφωμάτων αποτέλεσε η κατάληψη του Πολυτεχνείου στην επέτειο του 1995. Τα ΜΑΤ επενέβησαν τα ξημερώματα της 18ης Νοεμβρίου στον χώρο και προχώρησαν σε μαζικές συλλήψεις 394 νεαρών.

Στη μεγάλη πλειονότητά τους οι νεαροί δεν απασχόλησαν την Αστυνομία. Τέσσερις όμως από τους τότε συλληφθέντες πέρασαν στην άλλη όχθη. Τα ονόματά τους ακούστηκαν αργότερα για την εμπλοκή, και μάλιστα σε πρωταγωνιστικό ρόλο, στην τρομοκρατική οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας. Πρόκειται για τον Νίκο Μαζιώτη, την Παναγιώτα Ρούπα, τον Λάμπρο Φούντα (έπεσε νεκρός σε συμπλοκή με αστυνομικούς στη Δάφνη) και τον Σαράντο Νικητόπουλο.

Τα χρόνια που ακολούθησαν μετά την πρώτη εμφάνιση της νέας γενιάς τρομοκρατίας, με κυρίαρχο στον χώρο την οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας, σημαδεύτηκαν και από άλλα γεγονότα.

ΚΑΜΙΚΑΖΙ-ΕΜΠΡΗΣΤΕΣ. Το πιο οργανωμένο μπαράζ επιθέσεων έγινε στα τέλη Σεπτεμβρίου του 2003, όταν σε μία νύχτα ομάδες καμικάζι-εμπρηστών χτύπησαν ταυτόχρονα στο σπίτι του Γιώργου Βουλγαράκη, στο σπίτι του καθηγητή της Παντείου Γιώργου Βέλτσου καθώς και σε γραφεία του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας. Την ευθύνη για την επίθεση είχε αναλάβει μια οργάνωση που εμφανίστηκε άπαξ με την επωνυμία «Σύλλογος εργαζομένων για την κοινωνική εξέγερση –  Τα μεταμεσονύχτια σλάλομ».

Ωστόσο το γεγονός που κατά την Αστυνομία αποτέλεσε αφορμή για ευρεία στρατολόγηση νέων μελών σε τρομοκρατικά μορφώματα ήταν τα επεισόδια που ακολούθησαν τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου τον Δεκέμβριο του 2008.

Ο Επαναστατικός Αγώνας επέστρεψε ακόμη πιο δυναμικά, ανοίγοντας πυρ με Καλάσνικοφ σε κλούβα των ΜΑΤ στις 24 Δεκεμβρίου 2008, ενώ αργότερα, στις 5 Ιανουαρίου 2009, εξαπέλυσε επίθεση εναντίον αστυνομικών των ΜΑΤ όπου τραυματίστηκε σοβαρά ο 21χρονος αστυφύλακας Διαμαντής Μαντζούνης.

Στο φορτισμένο και ηλεκτρισμένο κλίμα αναδύθηκε μια οργάνωση που με εντυπωσιακή ταχύτητα αναβάθμισε τη δράση της.

Ηταν η οργάνωση Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, η οποία πρωτοεμφανίστηκε στις αρχές του 2008 με εμπρησμούς με γκαζάκια. Η εξέλιξη μετά τα γεγονότα του Δεκέμβρη ήταν αλματώδης: η οργάνωση προχώρησε σε βομβιστικές επιθέσεις και αργότερα στην αποστολή πακέτων-βομβών.

Λίγο αργότερα, στις 3 Φεβρουαρίου 2009, εμφανίστηκε με βίαια ένοπλα χτυπήματα και η οργάνωση Σέχτα Επαναστατών.

Με βασική θεματολογία την Αστυνομία, το πρώτο χτύπημα ήταν στο Αστυνομικό Τμήμα Κορυδαλλού.

Η προκήρυξη σε CD μέσα σε μια ανθοδέσμη βρέθηκε, έπειτα από τηλεφώνημα στα «ΝΕΑ», στον τάφο του Αλέξη Γρηγορόπουλου.