Το σάουντρακ για την αποτυχία της εξουσίας

Εργάζεται μεταξύ Λος Αντζελες και Αθήνας, αν και η Ελλάδα τον έχει κερδίσει. Παράλληλα ο συνθέτης Μίνως Μάτσας δοκιμάζεται με επιτυχία στην τηλεόραση (έγραψε τη μουσική για το σίριαλ «Το νησί»), στον κινηματογράφο («Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι») και στη δισκογραφία (προσφάτως κυκλοφόρησαν τα τελευταία τραγούδια του Δημήτρη Μητροπάνου). Εξάλλου μόλις παρέδωσε την ολόφρεσκη μουσική του για το θεατρικό έργο «Φάρμα ζώων» σε σκηνοθεσία Σταύρου Σ. Τσακίρη, όπου η κλασική μαύρη αλληγορία του Τζορτζ Οργουελ αλλά και το περίφημο «1984» – που μίσησαν όλες οι εξουσίες – ζωντανεύουν από τέσσερις ηθοποιούς. «Στην ουσία πέντε ηθοποιούς, αφού πέμπτος είναι η μουσική», σημειώνει ο Μίνως Μάτσας και συμπληρώνει: «Η μουσική δεν είναι καμβάς. Δούλεψα τα μουσικά θέματα πάνω στο κείμενο, άρα έχουμε τον λόγο ενορχηστρωμένο πάνω στη μουσική. Στην παράσταση δεν παίρνουν θέση οι ηθοποιοί, δεν υπάρχουν ρόλοι, απλώς αφηγούνται». Σημειώστε ότι η λοξή θεατρική πράξη, η οποία ανεβαίνει από την περασμένη Πέμπτη, συμπληρώνεται από κινούμενες εικόνες και σχέδια (στα σκηνικά και στο flash animation εργάστηκε ο εικαστικός Αλέξανδρος Ψυχούλης), αν και ο πυρήνας είναι το θέατρο και η δική του μαγεία.

«Η παράσταση έχει πολλά σημεία που μοιάζουν με σινεμά, παρότι η αμεσότητα του θεάτρου διατηρείται και δεν συγκρίνεται. Κάθε βράδυ εξάλλου είναι μια άλλη παράσταση και εγώ δούλεψα πάνω στο κείμενο και στους ανθρώπους και όχι όπως συνήθως σε σινεμά και τηλεόραση πάνω σε σεταρισμένες εικόνες», σημειώνει μιλώντας στα «ΝΕΑ» ο Μίνως Μάτσας, ο οποίος επίσης αποκαλύπτει πως εργάστηκε με τον σκηνοθέτη για έξι μήνες και έγραψε μουσική διάρκειας μιάμισης ώρας.

Τι επιπλέον όμως μπορεί να ιντριγκάρει έναν κοσμοπολίτη και επιτυχημένο συνθέτη για να δουλέψει για ένα θεατρικό έργο; «Βρίσκω ενδιαφέρον το ότι η “Φάρμα των ζώων”, αν και γράφτηκε από τον Οργουελ ως κριτική στο σοσιαλιστικό μοντέλο της Σοβιετικής Ενωσης, διαπραγματεύεται κάτι διαχρονικό: την αποτυχία του ανθρώπου όταν αναλαμβάνει την εξουσία. Και αυτό θέλουμε να σκεφτεί κάθε εικοσάρης ή τριαντάρης που θα έλθει να δει τη θεατροποιημένη παραβολή».