[Πρόσωπα] Η μπλόγκερ με το λουλούδι

Τα κόκκινα μαλλιά της, σε συνδυασμό με το νεαρό της ηλικίας της, δίνουν στην Ου Ζιαγιάνγκ έναν αέρα πανκ. Αυτό όμως δεν την εμποδίζει να υπερασπίζεται κοινωνικά αιτήματα με τρόπο που ακόμη και επαγγελματίες επικοινωνιολόγοι θα ζήλευαν. Στα 24 της, η Ου μηχανεύεται διαρκώς καινούργιους τρόπους για να αφυπνίζει τους πολίτες στη μητρόπολη του Νότου.   

Την περασμένη Δευτέρα ήταν από τους πρώτους που έσπευσε να διαμαρτυρηθεί για την ελευθερία του Τύπου έξω από τα γραφεία του εβδομαδιαίου εντύπου «Επιθεώρηση του Νότου». Συντασσόταν με τους δημοσιογράφους, οι οποίοι απείχαν από τα καθήκοντά τους σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη λογοκρισία του πρωτοχρονιάτικου κύριου άρθρου από τις κινεζικές Αρχές. Η Ου δεν πήγε στο «μέτωπο» με άδεια χέρια. Στο ένα χέρι κρατούσε ένα λουλούδι. Στο άλλο, ένα μικρό πανό που είχε γράψει μόνη της: «Είμαι μία πολίτις. Βρίσκομαι εδώ για να υπερασπιστώ την ελευθερία του Τύπου. Για να μπορούν οι πολίτες να εκφράζονται ελεύθερα στο μέλλον. Για να ακούγεται η φωνή της δικαιοσύνης. Για να μη θάβεται η αλήθεια. Γι’ αυτό πρέπει να βρίσκομαι εδώ και να κάνω ό,τι μπορώ για να ακουστεί η φωνή μου». Το ίδιο κείμενο στη συνέχεια το ανέβασε στο μπλογκ της.

Η Ου πληροφορήθηκε τα μαντάτα της λογοκρισίας από την τοπική κοινότητα των ομοφυλοφίλων, στην οποία δραστηριοποιείται από τα φοιτητικά της χρόνια – οι ομοφυλόφιλοι, υποστηρίζει, ήταν οι πρώτοι που κινητοποιήθηκαν καθώς η «Επιθεώρηση του Νότου» έχει επανειλημμένως υπερασπιστεί τα δικαιώματά τους.

Στην Καντώνα την ξέρουν και οι πέτρες. Είναι περίπου ένας χρόνος από τότε που τάχθηκε στη σταυροφορία υπέρ της διαφάνειας, με αφορμή τη διασπάθιση των δημοτικών πόρων: 150 εκατ. γιουάν (20 εκατομμύρια ευρώ) επρόκειτο να δαπανηθούν για μια τεράστια οθόνη και τη φωταγώγηση μιας συγκεκριμένη ζώνης της πόλης. Επί έξι μήνες, από τον Μάιο του 2011 έως τον Ιανουάριο του 2012, η Ου περιφερόταν από το ένα διοικητικό συμβούλιο στο άλλο, ζητώντας επίμονα περικοπές των δαπανών και προκαλώντας έναν χαριτωμένο χαμό στις διοικητικές υπηρεσίες. Κατά την πάγια τακτική των κινεζικών Αρχών, η υπόθεση θα κρυβόταν κάτω από το χαλί. Χάρις στον τοπικό Τύπο όμως, η φωνή της Ου ακούστηκε και ο προϋπολογισμός του έργου μειώθηκε εν τέλει κατά το ένα πέμπτο. «Ώς τότε δεν γνώριζα ότι είχα τόση δύναμη για να ανατρέψω μία κατάσταση» ομολογεί στη «Μοντ».

Τον Φεβρουάριο του 2012, με μια παρέα γυναικών, ίδρυσε τη δική της μη κυβερνητική οργάνωση. Στόχος τους, να προασπίσουν τα δικαιώματα των γυναικών – ετερόφυλων και ομοφυλόφιλων. Η πρώτη τους κινητοποίηση – να καταλάβουν ανδρικές τουαλέτες προκειμένου να αξιώσουν περισσότερο χώρο για τις γυναικείες –  είχε απήχηση σε όλη την Κίνα. Ολοένα και περισσότεροι πλέον, εντός και εκτός Κίνας, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου στις Αρχές: Προσέχετε! Η νέα γενιά δεν αστειεύεται.