Δεινόσαυροι φλερτάριζαν σαν παγόνια
Καλλιτεχνική αναπαράσταση ενός δεινοσαύρου, του οβιράπτορα, ο οποίος χρησιμοποιούσε τα φτερά της ουράς του για να εντυπωσιάσει και να προσελκύσει τα θηλυκά, σύμφωνα με έρευνα ειδικών από το Πανεπιστήμιο της Αλμπέρτα του Καναδά. Ο συγκεκριμένος δεινόσαυρος δεν μπορούσε να πετάξει και ήταν φυτοφάγος
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Το… παγόνι έκαναν ορισμένοι δεινόσαυροι που έζησαν πριν από 45 εκατομμύρια χρόνια. Οπως υποστηρίζει ένας ερευνητής από το πανεπιστήμιο της Αλμπέρτα, κάποια είδη δεινοσαύρων άνοιγαν σαν βεντάλια τα φτερά στις ουρές τους για να προσελκύσουν άτομα του αντίθετου φύλου.
Ο Σκοτ Πέρσονς μελέτησε μια σειρά απολιθωμάτων που ανήκαν σε τέσσερα είδη δεινοσαύρων και διαπίστωσε ότι οι τελευταίοι σπόνδυλοι στις ουρές τους σχημάτιζαν μια μακρόστενη δομή που έμοιαζε με λεπίδα. Αυτή η δομή ονομάζεται πυγόστυλος και η οικογένεια των δεινοσαύρων όπου εντόπισε το συγκεκριμένο μορφολογικό χαρακτηριστικό ήταν οι οβιράπτορες.
Ο Σ. Πάρσονς λέει ότι τον πυγόστυλο τον έχουν μόνο τα πτηνά ανάμεσα σε όλα τα ζώα που υπάρχουν σήμερα. Προσθέτει δε ότι μία ομάδα απολιθωμάτων που εξέτασε ανήκε σε ένα προγονικό είδος οβιράπτορα που λέγεται Similicaudipteryx και υποδείκνυε ότι οι δεινόσαυροι αυτοί διέθεταν φτερά τα οποία είχαν ακτινωτή διάταξη καταλήγοντας στον πυγόστυλο.
Οι δεινόσαυροι Similicaudipteryx δεν είχαν κατά πάσα πιθανότητα τη δυνατότητα να πετάξουν και οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα φτερά στην ουρά τους εξελίχθηκαν για αναπαραγωγικούς σκοπούς. Κουνώντας και επιδεικνύοντας τις φτερωτές ουρές τους όπως τα παγώνια, μπορούσαν να προσελκύσουν το ενδιαφέρον των θηλυκών και να ανταγωνιστούν άλλα αρσενικά.
Από την έρευνα που έκαναν οι ειδικοί του Πανεπιστημίου της Αλμπέρτα δεν προέκυψαν άμεσες ενδείξεις ότι οι οβιράπτορες που εξελίχθηκαν από τους Similicaudipteryx είχαν φτερά.
Ωστόσο ο Πέρσονς και οι συνεργάτες του εκφράζουν τη βεβαιότητά τους ότι οι οβιράπτορες διέθεταν φτερά όπως και οι πρόγονοί τους, καθώς διέθεταν τα ίδια σκελετικά χαρακτηριστικά για τον ίδιο ακριβώς σκοπό. να κουνούν τις ουρές τους για την προσέλκυση θηλυκών.
Οι ουραίοι σπόνδυλοι αλλά και οι μύες που τους περιέβαλλαν χρησίμευαν κατά τους ειδικούς για τον σκοπό αυτό. Οι σπόνδυλοι ήταν κοντοί και πολλοί σε αριθμό υποδεικνύοντας μια μορφολογική δομή με μεγάλη ευλυγισία και ευκαμψία.
Οι ειδικοί ανακατασκεύασαν την ουρά του οβιράπτορα, αξιοποιώντας δεδομένα από την ανατομία σύγχρονων ερπετών και πουλιών και οδηγήθηκαν στο συμπέρασμα ότι οι συγκεκριμένοι δεινόσαυροι κουνούσαν τις ουρές του αριστερά – δεξιά, πάνω – κάτω.
Οι οβιράπτορες ήταν δεινόσαυροι με δύο πόδια οι οποίοι στο πέρασμα εκατομμυρίων ετών ακολούθησαν διαφορετικό εξελικτικό μονοπάτι από την αρχική οικογένεια δεινοσαύρων που ήταν σαρκοφάγοι.
Οι οβιράπτορες, όπως προκύπτει από την εξέταση των απολιθωμάτων τους, ήταν φυτοφάγοι και ζούσαν στις χερσαίες περιοχές όπου σήμερα βρίσκονται η Μογγολία, η Κίνα και η Αλμπέρτα του Καναδά. Εμφανίστηκαν κατά το Κρητιδικό που ήταν και η τελευταία περίοδος που έζησαν οι δεινόσαυροι, οι οποίοι εκτιμάται ότι εξαφανίστηκαν πριν από περίπου 65 εκατομμύρια χρόνια.
Ο Σ. Πέρσονς λέει ότι μέχρι εκείνη την εποχή είχαν ήδη εμφανιστεί αρκετά είδη δεινοσαύρων που χρησιμοποιούσαν τα φτερά είτε για να πετούν είτε για να ζεσταίνονται από το ψύχος. «Μέχρι το τέλος του Κρητιδικού οι δεινόσαυροι έκαναν με τα φτερά τους ό,τι ακριβώς και τα πουλιά σήμερα».
Οι οβιράπτορες, εκτός από τις φτερωτές ουρές, είχαν στο κεφάλι τους οστέινα λοφία τα οποία ενδεχομένως να χρησιμοποιούσαν κι αυτά για την προσέλκυση θηλυκών. Γενικότερα, λέει ο Πάρσονς, οι συγκεκριμένοι δεινόσαυροι είχαν στη διάθεση τους αρκετά μέσα για να κάνουν εφέ.
Google news
