ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Ληξιπρόθεσμα χρέη πολιτών

Ευστάθιος Γιαννεσκής

ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ

Σημαντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα το κράτος είναι πώς θα καταφέρει να εισπράξει όσα περισσότερα μπορεί από τα 54 δισ. ληξιπρόθεσμα χρέη πολιτών του. Μεταξύ των μέτρων που εφαρμόζει είναι: Α) Οι ευνοϊκές ρυθμίσεις αποπληρωμής. Τα συνολικά ληξιπρόθεσμα χρέη όμως, αντί να μειώνονται, συνεχώς αυξάνονται, που σημαίνει ότι η αποτελεσματικότητα του μέτρου δεν είναι η αναμενόμενη. Β) Η εφαρμογή του μέτρου της κατάσχεσης κινητών και ακινήτων. Τα εισπρακτικά αποτελέσματα είναι επίσης πενιχρά διότι είναι γνωστό πως σπανίως πραγματοποιούνται οι πλειστηριασμοί εξαιτίας της έλλειψης αγοραστικού ενδιαφέροντος. Γ) Το μέτρο της άσκησης ποινικής δίωξης για τη μη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο, που προβλέπει ποινές φυλάκισης. Αποδεικνύεται όμως ότι η απειλή προς τους οφειλέτες ακόμη και με στερητική της ελευθερίας τους ποινή δεν αποφέρει στα δημόσια ταμεία τα ανάλογα έσοδα.

Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν μπορεί το κράτος πραγματικά να εισπράξει ένα μεγάλο μέρος από τις ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις των 54 δισ. ευρώ και με ποιο τρόπο. Η απάντηση είναι πως το μεγαλύτερο ποσό από το συνολικό χρέος δεν μπορεί να εισπραχθεί. Και πώς θα πρέπει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα;

Η λύση βρίσκεται στην εφαρμογή από το κράτος ακριβώς όσων εφαρμόζουν οι επιχειρήσεις σήμερα, οι οποίες στο πλαίσιο του εκσυγχρονισμού τους αναθεώρησαν διατάξεις του Ν. 2190/20 και προσαρμόστηκαν στα δεδομένα της 4ης/1986 και 7ης/1987 κοινοτικής οδηγίας και στα Διεθνή Λογιστικά Πρότυπα.

Παραδείγματα τέτοιας προσαρμογής είναι η κατάργηση της αρχής του Ιστορικού κόστους, δηλαδή της εμφάνισης στις οικονομικές καταστάσεις της αξίας των παγίων με την αναπροσαρμοσμένη αξία τους μετά τον υπολογισμό της υπεραξίας και όχι με την αξία κτήσης τους (Ιστορική αξία).

Ακόμη τη δυνατότητα εγγραφής στον ισολογισμό επισφαλών απαιτήσεων και την απόσβεσή τους εφόσον αυτές κριθούν ανεπίδεκτες εισπράξεως. Απόσβεση επισφαλών απαιτήσεων σημαίνει διαγραφή των απαιτήσεων αυτών από τον ισολογισμό των επιχειρήσεων και καταχώρησή τους ως ζημίας.

Ολες οι αναγκαίες αναθεωρήσεις σκοπό είχαν να καταστήσουν τις οικονομικές καταστάσεις γνήσιο αποτύπωμα της «πραγματικής» οικονομικής εικόνας των επιχειρήσεων. Την ίδια παραπάνω θεμελιώδη αρχή θα πρέπει να εφαρμόσει το κράτος. Ακριβώς την ίδια διαδικασία ακολουθούν όλα τα ευρωπαϊκά κράτη.

Η θέσπιση περιουσιολογίου

Γιώργος Γεωργόπουλος

ΒΡΙΛΗΣΣΙΑ

Πληροφορούμαι από τα ΜΜΕ ότι η κυβέρνηση προτίθεται, κατ’ εντολήν προφανώς της τρόικας, να θεσπίσει περιουσιολόγιο, διεθνή πρωτοτυπία στην Ελλάδα, για να πατάξει τάχα τη φοροδιαφυγή. Θέλει να μας υποχρεώσει να δηλώσουμε πόσα χρήματα έχουμε μετρητά και πόσα κατατεθειμένα σε τράπεζα. Η ενέργεια αυτή περικλείει πολλούς κινδύνους και δεν λύνει κανένα πρόβλημα.

Αυτοί που δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τα χρήματά τους, θα τα στείλουν έξω σε χώρες που δεν έχουν συμφωνία με την Ελλάδα για ενημέρωση ή θα τα βάλουν στο σεντούκι. Υπάρχει κίνδυνος να διαρρεύσουν οι πληροφορίες αυτές σε κακοποιά στοιχεία με ό,τι αυτό συνεπάγεται (ληστείες, απαγωγές με λύτρα κ.λπ.). Παραβιάζονται δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα και πρέπει να παρέμβει η Αρχή Προστασίας τους.

Αν τελικά εφαρμοστεί το παράλογο αυτό μέτρο πρέπει να εξαιρεθούν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι. Οι καταθέσεις των μισθωτών και συνταξιούχων προέρχονται από τη μοναδική πηγή εισοδήματος που έχουν, την εργασία τους (δεν ήταν επιχειρηματίες για να έχουν κρυφά έσοδα), είναι βαριά φορολογημένες και χρειάζονται για να καλύψουν έκτακτες ανάγκες που προκύπτουν σε μεγάλες ηλικίες. Τα χρήματα των συνταξιούχων είναι προϊόν μόχθου 40 ετών εργασίας και όχι 7 ετών που θέλει η κυβέρνηση για αιτιολόγηση.

Και κάτι ακόμη σημαντικό: Τι θα γίνει με τους κοινούς λογαριασμούς στις τράπεζες; Πώς θα δηλωθούν αυτοί; Από τον πρώτο δικαιούχο ή αναλογικά από όλους τους συνδικαιούχους; Τώρα όλοι οι συνδικαιούχοι μπορούν να καταθέσουν και να αναλαμβάνουν ποσά από τον κοινό λογαριασμό. Και αν πεθάνει ο πρώτος, μπορούν να τα εισπράξουν οι υπόλοιποι; Τι θα γίνει με το νέο σύστημα, αν έχουν δηλώσει από ένα μερίδιο ο καθένας; Μήπως προκύψει και θέμα φόρου κληρονομίας για να κάνουν ανάληψη οι υπόλοιποι;

Ελεγχοι σε πρατήρια καυσίμων

Δημήτρης Ελευθ. Παυλίδης

Πρ. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ

Διαβάσαμε στον Τύπο για τους ελέγχους του υπουργείου Οικονομικών στα πρατήρια καυσίμων. Δεν αρκούν. Θα πρέπει να δημοσιευθούν και τα πλήρη στοιχεία των πρατηρίων ώστε να αποφεύγονται από τους συμπολίτες. Αυτή είναι, νομίζω, η καλύτερη τιμωρία της κλεψιάς. Η τιμωρία τους πρέπει να είναι αυστηρή, όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση. Μόνο με ανάλογες αυστηρές τιμωρίες μπορεί να υπάρξει συνετισμός και των εν λόγω κλεφτών, όπως και κάθε άλλης μορφής απατεώνων. Η καταπολέμηση κάθε είδους διαφθοράς είναι απαραίτητη.

Εκπαιδευτικοί σε Πειραματικά Σχολεία

Κωνσταντίνος Λυμπερόπουλος

ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
ΠΑΡ’ ΑΡΕΙΩ ΠΑΓΩ

Σχετικά με την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών στα Πρότυπα Πειραματικά Σχολεία (ΠΠΣ) της χώρας, επιθυμώ να θέσω ένα πολύ σοβαρό θέμα σχετικά με απόφαση του υπουργείου Παιδείας, η οποία υπογράφεται από τον υφυπουργό Παιδείας Θεόδωρο Παπαθεοδώρου.

Δεν έχω καμία πρόθεση να υποβαθμίσω τον υφυπουργό, ο οποίος είναι ένας αξιόλογος καθηγητής ΑΕΙ, συγχρόνως δε και πρύτανης, αλλά πιθανόν λόγω άλλης ειδικότητας να μη γνωρίζει πότε για ένα θέμα απαιτείται νομοθετική ρύθμιση, πότε ΠΔ, πότε υπουργική απόφαση και πότε ενημερωτική εγκύκλιος.

Τα κριτήρια που αναφέρονται στην απόφαση για την αξιολόγηση ενός καθηγητή σε ένα ΠΠΣ είναι αυθαίρετα, όχι αξιολογικά δίκαια και τολμώ να είπω ότι είναι και άδικα. Ο πυρήνας για την αξιολόγηση ενός εκπαιδευτικού σε ένα ΠΠΣ είναι να έχει επιστημονικό υπόβαθρο και κατά τεκμήριο είναι αυτός να έχει μεταπτυχιακές σπουδές, να έχει διδακτορικό δίπλωμα κ.τ.λ.

Οι καινοτόμοι δράσεις όπως εκδρομές, συμμετοχή σε εσωτερικές δράσεις του σχολείου κ.τ.λ. καλά είναι όλα αυτά, αλλά η προσφορά ενός εκπαιδευτικού σε ένα ΠΠΣ είναι ο βαθμός προσφοράς στη μάθηση των μαθητών, που είναι το δυσκολότερο έργο του εκπαιδευτικού.

Αν κανείς με προσοχή μελετήσει την απόφαση παρατηρεί ότι οι καινοτόμοι δράσεις υπερτονίζονται και βαθμολογούνται ανισοβαρώς σε σχέση με τα επιστημονικά προσόντα του εκπαιδευτικού, τα οποία υποβαθμίζονται βαθμολογικά.

Ενα, πάλι, αρνητικό σημείο είναι οι μέχρι 25 μονάδες που δύναται να του θέσει η Διοικούσα Επιτροπή Προτύπων Πειραματικών Σχολείων (ΔΕΠΠΣ), που εδρεύει στο υπουργείο Παιδείας και η οποία σε δέκα λεπτά – όπως λέει η απόφαση – θα αποφασίσει περί της καταλληλότητας του εκπαιδευτικού.

Υπολογίζεται ότι από τη ΔΕΠΠΣ θα περάσουν περί τους 2.000 εκπαιδευτικούς. Πώς θα αξιολογηθεί κατά τρόπο δίκαιο και αντικειμενικό όλος αυτός ο κόσμος; Ενα άλλο αρνητικό σημείο είναι ότι ο έκαστος διευθυντής του ΠΠΣ αξιολογεί το προσωπικό του χωρίς ο ίδιος να έχει αξιολογηθεί περί της καταλληλότητάς του.

Η Ελλάδα δεν κυβερνάται με υπουργικές αποφάσεις αλλά με νόμους συμβατούς προς το Σύνταγμα. Δεν πρέπει να παρακάμπτεται ή υποβαθμίζεται η νομοθετική εξουσία και να ακολουθούν προσφυγές στο ΣτΕ.

Πάταξη της φοροδιαφυγής

Γεώργιος Ν. Χαρμαντάς

ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ

Ολοι αυτοί οι άνθρωποι στους οποίους εμείς αναθέτουμε να νομοθετούν και να κυβερνούν καθώς και οι σύμβουλοί τους, δεν πρέπει να είναι και τόσο καλές επιλογές. Μας λένε να μην πληρώνουμε τα ψώνια μας αν ο πωλητής αρνείται να εκδώσει απόδειξη. Μα δεν έχουν πάει εκείνοι να ψωνίσουν; Αν έχουν, θα έπρεπε να ξέρουν τη διαδικασία. Πρώτα πληρώνεις και κατόπιν ζητάς την απόδειξη. Αν ο επιτηδευματίας αρνηθεί να την εκδώσει, για να επιστρέψει τα χρήματα, θα πρέπει ο αγοραστής να είναι ενσάρκωση του αείμνηστου παλαιστή Τζιμ Λόντου. Επιπλέον η βίαιη πειθώ του πελάτη είναι και κολάσιμη αυτοδικία.

Για παράδειγμα, μας λένε επίσης ο πελάτης να ζητάει απόδειξη από τους προσφέροντες υπηρεσίες. Τους γιατρούς, τους δικηγόρους, τους τεχνίτες. Δεν είναι δυνατόν να έλθει ο πολίτης σε αντιπαλότητα ειδικά με αυτούς, όταν αρνούνται να δώσουν απόδειξη αληθούς αμοιβής, εφόσον από τη σκόπιμή τους αμέλεια κινδυνεύει η ζωή του, η ευόδωση του δίκιου του, ακόμη και η ελευθερία του κατά περίπτωση. Και όσον αφορά τους τεχνίτες, αντιμετωπίζει την πλημμελή επισκευή των πάσης φύσεως συσκευών του. Το πιο ήπιο αποτέλεσμα είναι, την επόμενη φορά να αρνηθούν δοσοληψίες μαζί του.

Η σύλληψη της φοροδιαφυγής δεν γίνεται όπως μας λένε. Γίνεται αλλιώς. Αυτή είναι δυνατή μόνο από τα αδικαιολόγητα περιουσιακά στοιχεία των πιο πάνω επιστημόνων και επαγγελματιών. Και δεν είναι κάτι το φοβερά δύσκολο. Οταν η καθ’ ύλην αρμόδια υπηρεσία βλέπει απίθανες κατ’ επάγγελμα φορολογικές δηλώσεις, ελέγχει και εγκαλεί. Απορώ γιατί δεν γίνεται.

Περί πατρίδος

Ιωάννης Γεωργανάς

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

Τι είναι η πατρίδα μας; Μην είν’ οι κάμποι; Μην είναι τ’ άσπαρτα ψηλά βουνά; Μην είναι ο ήλιος της, που χρυσολάμπει; Μην είναι τ’ άστρα της τα φωτεινά;

Δυστυχώς, τίποτα απ’ όλα αυτά. Η πατρίδα μας είναι η χώρα της λαμογιάς και της ανομίας. Η χώρα όπου πράγματι όλοι «μαζί τα φάγαμε», αλλά κανείς δεν το παραδέχεται. Η χώρα όπου μυστηριωδώς όλοι δηλώνουν αθώοι, αλλά με μεγάλη ευκολία δείχνουν με το δάχτυλο τους «πραγματικά κακούς και διεφθαρμένους».

Η χώρα της λίστας Λαγκάρντ. Η χώρα όπου η Ακροαριστερά και η Ακροδεξιά τυγχάνουν μεγάλης υπόληψης από σεβαστά ποσοστά του πληθυσμού. Η χώρα όπου κάθε αλλαγή προς το καλύτερο αντιμετωπίζεται ως «προδοσία». Η χώρα όπου ο «ξένος» είναι αυτομάτως ο «εχθρός». Η χώρα του «ωχ αδελφέ». Η χώρα όπου η πλειονότητα των πολιτών συμπεριφέρεται και λειτουργεί ως κακομαθημένο παιδί, που κλαίει και οδύρεται όταν τα πράγματα δεν πάνε σύμφωνα με τα «θέλω» του. Αυτή είναι η πατρίδα μας…