Της κακούργας ξενιτιάς ο κοπετός

Κατ’ εξαίρεσιν, δημοσιεύεται κάτω από το πονεμένο χασαποσέρβικο της Βάνας το πονεμένο διάγγελμα του αναγνώστη Γιάννη Κοντού, από τη Σαρωνίδα, ως κοπετός-αφιέρωμα στις λίστες και τα θαύματα των ημερών:

«Είμαι πολύ, μα πολύ συγκινημένος! Ο καημένος, ο καημένος! Δεν μπορώ ακόμα να το πιστέψω! Είμαι τόσο ευτυχισμένος! Να ευχαριστήσω πρώτο απ’ όλους τον δικό μου Θεό! Εχω αυτή την πολυτέλεια να έχω τον δικό μου κι εγώ!

Να πέσω κάτω στη γη, όπου ακόμα υπάρχει ελληνική και να φιλήσω τα χνάρια από τις πατημασιές που άφησαν αυτοί οι ηρωικοί  έλληνες καταθέτες, που πήραν τον δρόμο της αφιλόξενης ξενιτιάς για να καταθέσουν από το υστέρημά τους ελάχιστες δεκάδες ή και μονάδες εκατομμυριάκια ευρώ!      

Να τους ευχαριστήσω ως έλληνας πολίτης για τη μέγιστη

θυσία στην οποία υπεβλήθησαν αυτοί οι λιγοστοί άνθρωποι προκειμένου να διαφυλάξουν τον κινητό πλούτο της Ελλάδας!

Με συγχωρείτε, δεν ξέρω αν το καταλάβατε αυτό που έγινε… ήταν αληθινά μεγάλο! Αν δεν τους έχετε ευχαριστήσει ακόμα, μαζευτείτε στις εκκλησίες που δίδονται τα συσσίτια και ζητήστε από τον αρχιερέα να κάνετε μια δέηση, μια δοξολογία γι’ αυτές τις ωραίες ψυχές!

Αλλά δυστυχώς φίλοι μου δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο, αντίθετα βλέπω και ακούω από τα μέσα ενημέρωσης να διαπομπεύονται με τη λίστα Λαγκάρντ άνθρωποι στους οποίους οφείλει χάριτας ο ελληνικός λαός. Να σφυροκοπούνται ονόματα οσίων, μην πω αγίων, όπως Γεώργιος Παπανδρέου, ο οποίος αφού διέτρεξε όλη την υφήλιο επαιτώντας, δηλώνοντας το πόσο τιποτένιοι είμαστε οι περισσότεροι Ελληνες, κλέφτες, απατεώνες, αλλά και ήρωες, χρησιμοποιώντας όπλα πότε πάνω στο τραπέζι πότε κάτω, αναγκάστηκε να φτάσει μέχρι το Καστελλόριζο!».