e-mail

«Ερχεται το μεγάλο παρανάλωμα…»

Προς κυρία Φοίβη Αθηναίου,

Τα ξύλινα μυαλά, «όμορφα» καίγονται! Τι να τους πεις και τι να τους γράψεις τώρα! Για τα τζάκια του 2012 – 2013 και ποιος ξέρει τι και για πόσο ακόμη. Πίσω στην κατοχή, στους πολέμους και στις σπηλιές! Τώρα και με τα «δάση» των πολυκατοικιών σε εγκατάλειψη – περιουσίες μιας ζωής με πανάκριβα καλοριφέρ και συντηρήσεις. Στα χωριά μας ρημάζοντας σε πρώτη φάση ό,τι ξύλινο βρεθεί! Τουριστική εκμετάλλευση του ορεινού όγκου μας κοπανάγανε συνέχεια με πολύ τριτογενή τομέα – παροχή υπηρεσιών γκαρσόνια.

Ξενώνες και σαλέ και με Μαρξ – Νίτσε για αλλοπρόσαλλη ανάπτυξη από ανάπτυξη και πράσινο με μυρωδιά ξύλου αντίστοιχα μπας και ζεσταθεί και η ψυχή λίγο, και τι μου τσαμπουνάς τώρα για αιθαλομίχλες και αναθρώσκοντες καπνούς. Ασε εκείνο το λόμπι με ΥΠΕΚΑ – υπουργείο Υγείας – Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας – ΕΕ (τι περιβαλλοντικός συναγερμός – αλληλεγγύη!).

Ηταν βλέπετε τα ξύλινα μυαλά που χωρίς αιδώ, ευθύνη, τόσο «γύφτικα» προδοτικά, εγκληματικά με τα φορολογικά – δημοσιονομικά, μας φέρανε στη σημερινή καταστροφή. Και οι πιο απλοϊκοί – ανυποψίαστοι να μονολογούν μέρα – νύχτα για το τι είναι και εκείνη η προδοσία με τον ΦΠΑ. «Δεν είναι ότι δεν μπορούν, αλλά ότι δεν θέλουν». Οι της εξουσίας. Και συνεχίζουν με τόσο θράσος, χωρίς μια συγγνώμη για τη χιλιοομολογούμενη αστοχία στο όνομα του περιορισμού του λαθρεμπορίου και του μαζέματος εσόδων που μας οδήγησε όχι μόνο στην πρωτόγνωρη ατμοσφαιρική ρύπανση που την κρύβουν αλλά και στις αυξήσεις της ΔΕΗ και με άλλη φτώχεια, χωρίς σταματημό!

Σταθερά το βιολί τους, ακάθεκτοι και με Επιτροπή Σοφών τώρα, που και ηλίθιους να έβαζαν κάτι καλύτερο θα προέκυπτε! Γιατί δεν μπορεί να μη γνωρίζουν για τα λεφτά που μένουν στη Βουλγαρία, για τη διακίνηση χιλιάδων τόνων βρεγμένων ξύλων χωρίς ένα τιμολόγιο και με μείωση εσόδων από το πετρέλαιο μέχρι και 80%, έστω της κατανάλωσης.

Ε, και τι πειράζει αφού είναι και τα ισοδύναμα με τις μηδενικές καταθέσεις τις online συνδέσεις (όπου να ‘ναι) ΔΟΥ με ΓΛΚ και ΙΚΑ. Το οριστικό λειώσιμο γι’ αυτό και διάχυτη η απαισιοδοξία. Οπως άλλωστε μας είχαν προειδοποιήσει στη Βουλή κάπου 10 χρόνια πίσω αλλά και στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» (5-11-1998), «η ένταξη στην ΟΝΕ με σκληρό τίμημα μέχρι και με εθνικά θέματα»!

Και για τη μνήμη του, οι τόμοι «Πετροχημικά» στην ΑΒΣΠ του πολύ πρωτοπόρου καθηγητή Αλεξ. Σταυρόπουλου για επιτακτική ανάγκη νέων μορφών ενέργειας. Τότε, χωρίς τη σημερινή καταστροφική φορολογική – δημοσιονομική καταιγίδα! «Αναδιαρθρώσεις» μόνο σήμερα και όλα ιδιωτικά με κατάργηση κάθε έννοιας κοινωνικού κράτους. Η διαφθορά στο μεγαλείο της από τους πιο πρωτοκλασάτους που μας κυβερνούσαν τόσα χρόνια! Και πάντα οι ευθύνες στους άλλους. Και κυβερνάνε ακόμη!

Να αλλάξουμε σύμβολα, χρώματα, στελέχη, κόμματα! Συνεχώς αυτή η δουλειά, με τα καύσιμα, τα ποτά, τα τσιγάρα, τις τιμές στα ράφια, τη ΔΕΗ, την αγορά!

Ταυτόχρονα αναζητείται λύση στη Λατινική Αμερική, παράλληλα με τα τριτοκοσμικά και τα ρεκόρ Γκίνες στον αριθμό και την αποτελεσματικότητα των χιλιάδων φορολογικών νομοσχεδίων!

Γιάννης Π. Κορδής

ΥΓ: Ισως η λύση για το νέο νέφος είναι η απαγόρευση διακίνησης το βράδυ υλοτομικών προϊόντων ή η απαγόρευση λειτουργίας τζακιών (ειπώθηκε και αυτό!), οπότε κάτι θα γίνει για τους δασικούς χάρτες και το Κτηματολόγιο! Πατρίδα μου, χωνευτήρι όλων των αναξιοπαθούντων.

«Κάψε το φως σου, κάψε το βιος σου, / κάψε τον ουρανό σου, τον νονό σου. / Βάλε φωτιά στο σκοτάδι, κάψε ό,τι κρύβεται καιρό», που τραγουδάει, αγαπητέ Γιάννη, και η Sadahzinia. Ομως, κατά τον ποιητή της ήττας Μανόλη Αναγνωστάκη: «Ερχεται το μεγάλο παρανάλωμα / Μέσα στους πίδακες των πρόσχαρων νερών. / Ερχονται οι τελευταίες προδιαγραφές…».

Σοφία ορθή (ίσως και ξαπλωμένη)

Αγαπητή Φοίβη,

Επεσε στα χέρια μου ένα δίγλωσσο αλλά μάλλον αγγλόφωνο βιβλίο, με τον φιλόδοξο τίτλο «Greek Wisdom» – «Ελληνική σοφία: η γη και οι άνθρωποι» – των Dr Panos Korfonakis-Rohlf, Maria Batzini, οι οποίοι συναξάρισαν όπως φαίνεται τσιτάτα από τον Χίλωνα τον Λακεδαιμόνιο, τον Σόλωνα τον Αθηναίο, τον Πλούταρχο και τον ιαμβογράφο Χάρη, τον Περίανδρο τον Κορίνθιο και τον Μέγα Αλέξανδρο έως τον Νίκο Καζαντζάκη, τον Γιώργο Σεφέρη, τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και τον Ευγένιο Σπαθάρη.

Φανταστείτε όμως την έκπληξή μου όταν μέσα σε όλα αυτά τα ονόματα και του Ευριπίδη και του Σικελιανού και του Μένανδρου διάβασα την «ελληνική σοφία» του Μίμη Πλέσσα, «Η μουσική είναι η μόνη τέχνη που δεν χρειάζεται τη νόηση για να γίνει κατανοητή και δεκτή», ή εκείνη του κριτικού κινηματογράφου Βασίλη Ραφαηλίδη, «Ζούμε μόνιμα κάτω από την αφανή δικτατορία των ηλιθίων και περιμένουμε μάταια έναν ελευθερωτή τύπου Ζαρατούστρα».

Αναστασία Ράικου

«Μπλέκει τα σωστά με σάπια / πεντοχίλιαρα και χάπια / στο ντουλάπι του», όπως έγραφε και ο Σταμάτης Κραουνάκης, αγαπητή Αναστασία. Ή, άλλα γι’ άλλα της Παρασκευής το γάλα,
που λέει η λαϊκή σοφία. Για
την «ελληνική σοφία»
δεν έχουμε λόγια…