Στο πλευρό των Ελλήνων

«Δοκίμασα ιδιαίτερη καθώς και ευχάριστη έκπληξη, όταν διαπίστωσα ότι το προσωρινό ελληνικό Σύνταγμα είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό σύμφωνο με την αρχή της μέγιστης ευτυχίας για τον μέγιστο αριθμό». Ενθουσιασμένος με την εξέγερση των Ελλήνων και βλέποντας την Ελλάδα ως ένα ενδιαφέρον υπόδειγμα εφαρμογής της πολιτικής και συνταγματικής του φιλοσοφίας, ο θεμελιωτής του ωφελιμισμού Ιερεμίας Μπένθαμ, από το 1823 έως και το 1825, θα προσπαθήσει να εμπλακεί ενεργά στην Ελληνική Επανάσταση με διάφορους τρόπους – στέλνοντας ποικίλο υλικό στη «Βουλή της Ελευθέρας Ελλάδος» και σε δυτικόφρονες πολιτικούς, επιδιώκοντας τη μετάφραση και τη διάδοση των έργων του στην Ελλάδα, με τη μεσολάβησή του για τη σύναψη δανείου και τέλος με την παροχή υποτροφιών. Από τα σχέδια αυτά του βρετανού πολιτικού και κοινωνικού φιλοσόφου, μονάχα το τελευταίο πραγματοποιήθηκε. Απογοητευμένος από την αποτυχία της προσπάθειάς του, τον Αύγουστο του 1825 ο Μπένθαμ σε επιστολή του προς τον Σιμόν Μπολιβάρ, μεταξύ άλλων, θα γράψει και τα εξής για τους Ελληνες: «Εκτός από ανταρτοπόλεμο, δεν είναι ικανοί για τίποτε άλλο. Συνεχώς φιλονικούν μεταξύ τους και κάνουν όλους όσοι σπεύδουν από άλλες χώρες προς βοήθειά τους να παραπονιούνται δικαιολογημένα».