Παράνομες κρίθηκαν οι κινητοποιήσεις

Το εντυπωσιακότερο στη διάρκεια όλων αυτών των ακυρώσεων και των άκαρπων διαπραγματεύσεων διοίκησης – συνδικαλιστών επί σκηνής του θεάτρου Ολύμπια (κάποτε και ενώπιον του κοινού) ήταν η απορία στα μάτια των μικρών της Παιδικής Χορωδίας αλλά και των νέων τραγουδιστών του Studio Opera της Λυρικής που θα έκαναν την πρεμιέρα τους στο Πρωτοχρονιάτικο Γκαλά της ΕΛΣ. Τουλάχιστον κατά τον καλλιτεχνικό διευθυντή της Λυρικής Μύρωνα Μιχαηλίδη, ο οποίος μίλησε στα «ΝΕΑ» για «τυφλή διεκδίκηση, η οποία χτυπάει την ΕΛΣ, ενώ δεν είναι εκείνη που νομοθετεί».

Πάντως, παρότι δεν επιτράπηκε από τους συνδικαλιστές στην Παιδική Χορωδία, την ορχήστρα και τους τραγουδιστές του Studio Opera να κάνουν την Κυριακή 30 Δεκεμβρίου τη γενική δοκιμή – παρουσία συγγενών και φίλων τους – στην αίθουσα, οι μικροί συντελεστές αποφάσισαν να τραγουδήσουν κόντρα στην κατήφεια στα σκαλιά προς τα θεωρεία και στο φουαγέ της Λυρικής χειροκροτούμενοι θερμότατα.

Οι εκπρόσωποι του σωματείου πάντως μίλησαν στα «ΝΕΑ» για «αδικαιολόγητη διάκριση», υποστηρίζοντας ότι από την ένταξη στο ενιαίο μισθολόγιο – στο οποίο υπάγονται βάσει νόμου πλέον οι τεχνικοί, βοηθητικοί και διοικητικοί υπάλληλοι – εξαιρείται το «καλλιτεχνικό προσωπικό» (το οποίο βεβαίως δεν έχει πενθήμερα ούτε οκτάωρη εργασία – οι υπερωρίες έχουν έτσι κι αλλιώς κοπεί στον δημόσιο τομέα). Οι ίδιοι επιμένουν ότι η δική τους δουλειά είναι «καλλιτεχνική» και ζητούν να υπολογίζονται ως «καλλιτεχνικό προσωπικό». Ως παράδειγμα, δε, φέρνουν τις ράφτρες της ΕΛΣ (οι οποίες κάποτε ήταν δεκάδες, την ώρα που τα κοστούμια των παραστάσεων στέλνονταν για ραφή σε οίκους του εξωτερικού, όπως ο περίφημος Arrigo στο Μιλάνο): τρεις ανήκουν στο τεχνικό προσωπικό και τέσσερις – υποστηρίζουν – έχουν συμβάσεις με το «καλλιτεχνικό προσωπικό»!

Δεν είναι όμως λίγα τα παράξενα στον διόλου… λυρικό κόσμο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Δεν διαψεύδεται από καμία πλευρά ότι τις Δευτέρες (έως δύο τον μήνα) η αίθουσα του Ολύμπια δινόταν σε φορείς, με την προοπτική και οι – συμμετέχοντες – τεχνικοί να εισπράττουν κάποια εξτρά αμοιβή. Οπως συμβαίνει με τους αρχαιοφύλακες (το έχουν παραδεχτεί δημοσίως), που εισπράττουν εξτρά «μπαξίσι» για να ανοίγουν εκτός – μειωμένου – ωραρίου αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία για ομαδικές επισκέψεις τουριστών, π.χ. από ένα κρουαζιερόπλοιο ή ταξιδιωτικό γραφείο. Ο πρόεδρος του Σωματείου ισχυρίζεται ότι τελικά «δεν έπαιρναν τα 80 ευρώ για την εξτρά δουλειά τους, που έπρεπε να πάρουν οι τεχνικοί, αλλά μόνον 30»…

Από την άλλη πλευρά, ενώ η ΕΛΣ έχει φτάσει να προσφέρει στο κοινό της κάπου 220 παραστάσεις ετησίως με αρκετές καινούργιες παραγωγές, παρά την κρίση και την μειωμένη επιχορήγηση (ποντάροντας πολύ στις εισπράξεις από εισιτήρια!), οι συνδικαλιστές τεχνικοί, διά στόματος Γιώργου Αλέσιου, απαντούν στον κίνδυνο απώλειας 500.000 ευρώ από τις ακυρώσεις παραστάσεων με ένα και μόνον επιχείρημα, επί του καλλιτεχνικού: «Γιατί δίνονται κάπου 550.000 ευρώ για την νέα (συμ)παραγωγή του “Σικελικού Εσπερινού”, με σκηνικά που κατασκευάζονται εκτός Λυρικής, όταν υπάρχουν στις αποθήκες σκηνικά από μεγαλειώδεις παραγωγές, που παίχτηκαν για λίγο, δεν τις πρόλαβε το κοινό και τις ζητάει; Γιατί να κάνουν νέες παραγωγές, για να φτιάχνουν το ίματζ κάθε καλλιτεχνικού διευθυντή;».