Ιδού η... σκαλωσιά, όπως χαρακτήριζαν δαιμόνιοι των μπλογκ, των ραδιοφώνων και κάποιων τηλεοράσεων το γλυπτό «Πεντάκυκλο» του Γιώργου Ζογγολόπουλου, στην Πλατεία Ομονοίας, πάνω στο οποίο είχε ανεβεί η κωφάλαλη γυναίκα (φωτογραφία) απειλώντας να αυτοκτονήσει
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά Οι ένστολοι και οι ασύστολοι
Αγαπητή Φοίβη,
Πας να ανασάνεις λιγάκι στη δύστυχη αυτή πατρίδα και να σου τριγύρω σου ξεπετιούνται τα θλιβερά της καθημερινότητας, που σε ξαναγυρίζουν στη μαύρη απαισιοδοξία.
Επεισόδιο 1ο: Κατεβαίνεις με το αυτοκίνητό σου από τα περίχωρα προς το κέντρο της Θεσσαλονίκης με μια ομίχλη ορατότητας περίπου 10 μέτρων. Παρατηρείς λοιπόν στο αντίθετο ρεύμα 6 στους 10 οδηγούς να μην έχουν ανάψει κανένα φανάρι και να σπινάρουν ως ραλίστες που ορμήξαν καταπάνω σου. Στους δύο από αυτούς διακρίνεις τις περίφημες κόκκινες πινακίδες (εκτός δασμών) αναξιοπαθούντων συμπολιτών μας διαφόρων κατηγοριών, που κατά σύμπτωση υπάρχουν σε τζιπ και άλλα πολυτελή αυτοκίνητα. Η φορολογική δικαιοσύνη στις δόξες της…
Επεισόδιο 2ο: Οταν διαλυθεί πιο κάτω η ομίχλη παρατηρείς με την άκρη του ματιού σου την οδική συμπεριφορά των συμπατριωτών μας. Αριστερό χέρι με το κινητό, δεξί χέρι σε επίδειξη δεξιοτεχνίας συγχρόνως σε τιμόνι και ταχύτητες, ιδιαιτέρως στις στροφές. Τα ραντεβού των κυριών και των κυρίων είναι τόσο σημαντικά, που δεν μπορούν να περιμένουν. Οπως σε μερικές συναυλίες, όπου μεταξύ Μπετόβεν και Σοπέν ακούς το μουσικό σήμα του κινητού και τη φωνή της «φιλοτέχνου κυρίας». Ναι, Φοίβη μου, είμαι στο Μέγαρο και μάλλον θα τη σκαπουλάρω. Μην αρχίζετε την μπιρίμπα χωρίς εμένα…
Επεισόδιο 3ο: Στη μεγάλη παραλιακή λεωφόρο της Θεσσαλονίκης, περιέργως, ούτε το «πράσινο κύμα» ισχύει για να διευκολύνει μία συνεχή ροή των αυτοκινήτων με το επιτρεπτό όριο ταχύτητας αλλά ούτε και «κόκκινο κύμα» για να τιθασεύει τους ασυγκράτητους και επικίνδυνους οδηγούς, αναγκάζοντας όμως όλους να ξοδεύουν αβέρτα τη βενζίνη με το σταμάτα-ξεκίνα, την οποία φυσικά έχουμε τώρα άφθονη στη χώρα μας λόγω προπώλησης των τίτλων των κοιτασμάτων Καστελλόριζου κ.λπ. Ετσι συμβαίνουν συχνά πολύ επικίνδυνες – λόγω και του μεγάλου πλάτους της λεωφόρου – παραβιάσεις του κόκκινου σηματοδότη.
Ανοίγω το παράθυρο και συνιστώ με ευγένεια στους αστυνομικούς διπλανού περιπολικού της Αστυνομίας να επιληφθούν για τις μπροστά στα μάτια τους παραβιάσεις. Φοβερή η απάντηση από τους ένστολους: «Εχουν γνώση οι φύλακες».
Συνεχίζοντας την πορεία μου αναλογίσθηκα, αγαπητή Φοίβη, μήπως το λάθος μου ήταν ότι δεν τους ρώτησα αν εκείνη την ώρα είχαν «στάση εργασίας». Τουλάχιστον το ελληνικό Σύνταγμα νομίζω ότι την επιτρέπει εις πάντα Ελληνα για λόγους ισότητας όλων απέναντι των νόμων. Και με τον μισθό άθικτο κάθε μήνα. Δεν πάνε να λένε τα δικά τους οι πρόεδροι των Ανωτάτων Δικαστηρίων. Τίποτε συντηρητικοί μνημονιακοί θα είναι…
Αυτά και Καλά Χριστούγεννα, αγαπητή Φοίβη.
Υμέτερος, Κυριάκος Παπαϊωάννου, Θεσσαλονίκη
Σας έπιασα με λάθος… συνταγματικό, αγαπητέ Κυριάκο. Ουχί! Το Σύνταγμα δεν επιτρέπει τη στάση (εν ώρα) εργασίας, πόσω μάλλον την απεργία στους ένστολους. Επιτρέπει όμως – κατά την ερμηνεία, προφανώς, των κρατούντων – ακραίο περιορισμό του μισθού τους, περικοπές στα λίγα επιδόματα και στα βραδινά, τόσο ώστε οι περιπολούντες με τις μοτοσικλέτες να μην παίρνουν πάνω από 600 – 700 ευρώ τον μήνα. Την ώρα που οι ίδιοι κρατούντες αναίσχυντα επιμένουν να κρατούν αλώβητους τους παχυλούς μισθούς και τα ξεκούδουνα επιδόματα και διπλό εφάπαξ για τους υπαλλήλους της Βουλής. Που εκβίασαν μόλις πήγε να βάλει θέμα ο κ. Στουρνάρας (και τότε ο Αντουάν ο καραμπουζουκλής είπε ότι θα επαναφέρει το ζήτημα της υπαγωγής τους στο ενιαίο μισθολόγιο αλλά πάλι εποίησε την νήσσαν). Ετσι μένουμε όλοι οι υπόλοιποι πολίτες (και οι ένστολοι) και εκβιασμένοι και… βιασμένοι! Μπράβο τους!
Πάλι καλά που δεν την είπαν… κρεβατίνα!
Αγαπητή Φοίβη,
Σου γράφω με αφορμή ένα τραγικό γεγονός, την απειλή αυτοκτονίας μιας 35χρονης στην Πλατεία Ομονοίας. Τηλεοπτικά κανάλια, ραδιοφωνικοί σταθμοί και μπλογκ μετέδιδαν διαρκώς ότι η γυναίκα έχει ανέβει σε «σκαλωσιά»!
Πού βρέθηκε «σκαλωσιά» στην Ομόνοια; – θα έλεγε κάποιος. Είναι το «Πεντάκυκλο», γλυπτό του Γιώργου Ζογγολόπουλου! Ευτυχώς η υπόθεση είχε αίσιο τέλος για τη γυναίκα, όμως είναι απορίας άξιον που ουδείς γνώριζε ένα εμβληματικό γλυπτό στην κεντρικότερη πλατεία της Αθήνας.
Εψαξα λοιπόν και επιτρέψε μου λοιπόν να μεταφέρω, για τους αναγνώστες σου, ότι η «σκαλωσιά» είναι γλυπτό ύψους 15 μ. από ανοξείδωτο ατσάλι του γλύπτη το οποίο παρουσιάστηκε στην Μπιενάλε της Βενετίας το 2001. Επρεπε δε να λειτουργεί με νερό, σαν μοντέρνο σιντριβάνι.
Αν και σημαντικό έργο τέχνης, έχει εγκαταλειφθεί από όλους τους αρμόδιους στην τύχη του και μοιάζει περισσότερο με μνημείο-σύμβολο της απαξιωμένης Αθήνας.
Με εκτίμηση, Μαρία Μαχαιρίδου
ΥΓ: Σε ραδιοφωνικό σταθμό που απευθύνθηκα, επισημαίνοντας το λάθος, μου απάντησαν: «Τα παράπονά σας στον αστυνομικό που μας ενημέρωσε». Δεν έχουμε απαίτηση να ξέρουν όλοι ποιο έργο τέχνης βρίσκεται πού, αλλά το να ξέρουμε το ένα και μοναδικό γλυπτό στην κεντρικότατη κακοπαθημένη πλατεία δεν είναι στοιχειώδες; Και να το λένε σκαλωσιά, Φοίβη μου; Την επόμενη φορά που θα ακούσουμε ότι κρεμάσανε πανό διαμαρτυρίας «στα κατσάβραχα», να καταλάβουμε πως θα εννοούν την Ακρόπολη;
Αλλη μία περίπτωση, αγαπητή Μαρία, που ισχύει το «πού πας, ρε Καραμήτρο;» στην – απαίδευτη – χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας…
Google news
