[Αποψη] Το κόστος των ηλικιωμένων

Τα κράτη – μέλη της ΕΕ θα πρέπει να αναδιοργανώσουν ριζικά τα συνταξιοδοτικά τους συστήματα και να συγκρατήσουν το χρέος, αναφέρει έκθεση της Κομισιόν. Η επιδείνωση των δημοσιονομικών θέσεων και οι αυξήσεις στα κυβερνητικά χρέη από το 2008-2009, μαζί με το δημογραφικό πρόβλημα εξαιτίας της γήρανσης του πληθυσμού, καθιστούν όπως ανέφερε, τη δημοσιονομική βιωσιμότητα μια οξεία πολιτική πρόκληση.

Αν και οι δημογραφικές εξελίξεις αναμένεται στη διάρκεια των επόμενων 40 ετών να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη, στις αποταμιεύσεις, στη συσσώρευση πλούτου, στο βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων, στα φορολογικά και ασφαλιστικά συστήματα, παίζοντας ρόλο ακόμη και στις κλιματικές αλλαγές, εντούτοις συχνά υποεκτιμώνται από τους επενδυτές και τον επιχειρηματικό κόσμο ώς και τις κυβερνήσεις που αντιμετωπίζουν το δημογραφικό πρόβλημα ως… καυτή πατάτα.

Η γήρανση και η συνταξιοδότηση του εργατικού δυναμικού αναδεικνύουν ως βασικό το ερώτημα για το ποιος θα αναλάβει το κόστος των ηλικιωμένων, την ώρα που τα δημογραφικά π.χ. της ευρωζώνης δείχνουν να έχουν την ίδια εικόνα με εκείνη της Ιαπωνίας στις αρχές της δεκαετίας του ’90.

Το ΔΝΤ έχει αναδείξει τις αυξανόμενες δαπάνες για τους ηλικιωμένους ως βασικό λόγο για τον οποίο το ποσοστό του δημόσιου χρέους της Ιαπωνίας συνεχίζει να επιδεινώνεται, αντικατοπτρίζοντας τη λεγόμενη «ανεστραμμένη πυραμίδα».

Ενώ, τα φορολογικά έσοδα μειώνονταν στην Ιαπωνία, οι δαπάνες κοινωνικής ασφάλισης διπλασιάστηκαν ως ποσοστό του ΑΕΠ για την πληρωμή των αυξανόμενων εξόδων συντάξεων και υγειονομικής περίθαλψης.

Το μήνυμα για την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, λένε οι αναλυτές, είναι ότι οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις πρέπει να εφαρμοστούν εγκαίρως.

Σύμφωνα με τους οικονομολόγους εξάλλου, η δημογραφική υστέρηση με τη μείωση του αριθμού νεοεισερχόμενων εργαζομένων στο εργατικό δυναμικό και η αύξηση του ποσοστού εξαρτώμενων προσώπων συνιστά μακροπρόθεσμο διαρθρωτικό περιορισμό για τη βιώσιμη ανάπτυξη και άρα και για το μέλλον των επόμενων γενεών.