Πεινάει το παιδί; Θηλασμός εδώ και τώρα!

Οι Ελληνίδες φαίνεται πως επιμένουν… παραδοσιακά και μπαίνουν στη διαδικασία να θηλάσουν, έστω τους πρώτους μήνες. Δεν είναι όμως θέμα μόδας, αλλά – όπως επισημαίνει η υπεύθυνη διαχείρισης – επικοινωνίας και δημιουργός της ιστοσελίδας mitrikosthilasmos. com Μαρία Παπαποστόλου – σε αυτή τη στροφή έχει συμβάλει ακόμη και η οικονομική κρίση. «Ολο και περισσότερες μητέρες θηλάζουν γιατί έχουν πρόσβαση στην πληροφόρηση. Πλέον, οι γυναίκες αναγνωρίζουν τα οφέλη του μητρικού θηλασμού, υπερασπίζονται και διεκδικούν το δικαίωμά τους στον θηλασμό και επαγγελματίες υγείας και μαιευτήρια παρουσιάζουν θετική μεταστροφή στην αντιμετώπιση και προσέγγιση του θηλασμού».

Αλλωστε ο θηλασμός σε κοινή θέα μπορεί να τραβά τα αδιάκριτα βλέμματα όσων βρίσκονται κοντά, ακόμη και αυτό το ταμπού όμως τείνει να εκλείψει. «Οι γυναίκες συμφιλιώνονται πλέον με την ιδέα πως δεν δείχνουν το στήθος τους, αλλά πως απλώς ταΐζουν το μωρό τους την ώρα που πεινάει! Οσο περισσότερο οι μητέρες θηλάζουν δημόσια τόσο ο κόσμος εξοικειώνεται με την εικόνα», εξηγεί η κ. Παπαποστόλου.

Η υποστήριξη από το οικογενειακό περιβάλλον, τον γιατρό και τα μαιευτήρια είναι, σύμφωνα με τους ειδικούς, το Α και το Ω για να αρχίσει και κυρίως να συνεχίσει μια μητέρα να θηλάζει. «Οσο περνούν τα χρόνια ο μητρικός θηλασμός παύει να είναι ταμπού. Ακόμη και ο δημόσιος θηλασμός παύει να είναι ντροπή. Διαπιστώνουμε τα τελευταία χρόνια μεγάλη αύξηση του θηλασμού στα δημόσια αλλά και στα ιδιωτικά νοσοκομεία, παρότι υπάρχουν έντονες πιέσεις από εταιρείες βρεφικού γάλακτος», τονίζει ο διευθυντής νεογνολογικού τμήματος του μαιευτηρίου Ελενα Βενιζέλου και μέλος της Εθνικής Επιτροπής Θηλασμού, Γιώργος Λιόσης.

Η χώρα μας από τον Οκτώβριο του 2011 έχει δύο baby friendly μαιευτήρια, το Ελενα και το Αττικόν, και γίνονται προσπάθειες για άλλα δύο. «Τα “φιλικά στα μωρά” μαιευτήρια εφαρμόζουν τους κανόνες που υποστηρίζουν τον θηλασμό: να υπάρχει rooming in, δηλαδή το βρέφος να βρίσκεται 24 ώρες το 24ωρο κοντά στη μητέρα του», συμπληρώνει ο κ Λιόσης. Είναι χαρακτηριστικό πως στην Τουρκία τα «φιλικά» στα βρέφη μαιευτήρια έφταναν το 2010 τα 80 και στην Αλβανία τα 5, ενώ η Ελλάδα δεν είχε κανένα τέτοιο πιστοποιημένο μαιευτήριο.

ΕΠΙ 18 ΜΗΝΕΣ. Η Βίκυ Σκορδαλού πριν από πέντε χρόνια είχε μια αποτυχημένη προσπάθεια θηλασμού. «Οταν γέννησα τον γιο μου δεν ήξερα πολλά, ενώ όσα μου έλεγαν αυτοί που θεωρούσα γνώστες, όπως ο τότε γιατρός μου, τα θεωρούσα δεδομένα. Σαράντα οκτώ ημέρες μετά τη γέννα επέστρεψα στη δουλειά, δεν είχα την υποστήριξη και τις κατάλληλες συμβουλές για να συνεχίσω. Ετσι, θήλασα – όχι αποκλειστικά – μόλις για δύο μήνες». Τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά με τον ερχομό της κόρης της. «Εψαξα, ενημερώθηκα από τον νέο μου γιατρό και συνεχίζω να θηλάζω την κόρη μου, που είναι σήμερα 18 μηνών. Ακόμη και όταν στους τρεις μήνες επέστρεψα στο γραφείο, έβγαζα το γάλα με θήλαστρο και άφηνα τα γεύματά της. Ηταν τελικά εύκολο». Η κ. Σκορδαλού έχει βέβαια να αντιμετωπίσει ορισμένες φορές την άγνοια και των συγγενών, όταν μαθαίνουν ότι θηλάζει την κόρη της. «Δεν το κάνουν από κακία, απλώς τους ξενίζει. Νομίζουν ότι το παιδί θα είναι προσκολλημένο σε εμένα», λέει η Βίκυ, η οποία είναι διαχειρίστρια της διαδικτυακής ομάδας Θεσσαλονίκη: Εγκυμοσύνη – Τοκετός – Θηλασμός, η οποία δημιουργήθηκε από μαμάδες τον περασμένο Αύγουστο και αριθμεί 760 μέλη.