ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Οι αυτοαπασχολούμενοι συνταξιούχοι

Ευάγγελος Σπανδάγος

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ – ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Επί τελευταίας κυβερνήσεως του ΠΑΣΟΚ ψηφίστηκε ο νόμος «Περί αυτοαπασχολούμενων συνταξιούχων του Δημοσίου». Σύμφωνα με τον νόμο αυτόν, αν κάποιος συνταξιούχος του Δημοσίου έχει δική του επιχείρηση και είναι κάτω των 55 ετών, αναστέλλεται η καταβολή της συντάξεως· αν είναι άνω των 55, μειώνεται κατά τα 2/3. Η εφαρμογή του νόμου αυτού από 1.1.2013 έχει ως αποτέλεσμα το κλείσιμο μέχρι σήμερα 6.000 περίπου καταστημάτων και επιχειρήσεων στη χώρα, που ανήκαν σε συνταξιούχους του Δημοσίου. Αυτό σημαίνει απολύσεις περίπου 10.000 εργαζομένων. Επεται δε συνέχεια μέχρι 31.12.2012.

Ερωτώ λοιπόν ο αφελής: Το αν κάποιος συνταξιούχος του Δημοσίου άνοιγε ένα κατάστημα με δικά του κεφάλαια, ποιον έβλαπτε; Απεναντίας, έδινε εργασία σε έναν αριθμό υπαλλήλων και πλήρωνε φόρους και ασφαλιστικές εισφορές. Είναι προτιμότερο ένας συνταξιούχος να αράζει στα καφενεία ή σ’ ένα κρεβάτι;

Υπογραμμίζω το γεγονός ότι ο αυτοαπασχολούμενος δεν ήταν υπάλληλος που έπαιρνε τη θέση κάποιου ανέργου. Απεναντίας, πρόσφερε θέσεις εργασίας.

Η απορία μου λοιπόν είναι: Αυτός ο νόμος υπαγορεύτηκε από την τρόικα; Αν όχι, τότε ποιο είναι το όνομα του υπουργού που τον εισηγήθηκε; Αυτός ο πρώην υπουργός είναι άξιος συγχαρητηρίων.

Αποτίμηση της Μεταπολίτευσης

Γιώργος Κοσματόπουλος

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

Με αφορμή τη συμπλήρωση 39 χρόνων από την επέτειο του Πολυτεχνείου, αναμφίβολα στο μυαλό όλων γίνεται μια αναδρομή σε αυτό που ονομάζεται «Μεταπολίτευση». Τι προσέφερε τελικά; Ποια ήταν τα επιτεύγματα της ελληνικής κοινωνίας και σε ποιο επίπεδο έφτασε ο εκδημοκρατισμός της; Ποια ήταν τα λάθη που έγιναν; Μήπως η Δημοκρατία κάποια στιγμή μετετράπη σε ασυδοσία;

Οι απαντήσεις σε όλα αυτά τα ερωτήματα δεν μπορεί να είναι απόλυτες, ειδικά σε μια περίοδο τόσο φορτισμένη, λόγω των ανατρεπτικών για τη ζωή μας εξελίξεων.  Στο διάστημα αυτών των τεσσάρων δεκαετιών προχώρησε ο εκδημοκρατισμός της χώρας σε όλες τις δομές της, βελτιώθηκε σημαντικά το βιοτικό επίπεδο των πολιτών, η Ελλάδα ενσωματώθηκε στο ευρωπαϊκό περιβάλλον, με αποτέλεσμα να υλοποιηθούν μια σειρά από μεγάλα έργα υποδομής και, τέλος, η χώρα να εισέλθει στην Οικονομική και Νομισματική Ενωση. Αναμφίβολα, υπήρξαν και μελανές σελίδες, με λάθη τα οποία σωρευτικά οδήγησαν στο σημερινό αδιέξοδο. Η «ελευθερία» πολλές φορές κατάντησε ασυδοσία και ατιμωρησία, ενώ ο «εκδημοκρατισμός» ταυτίστηκε με τον άκρατο κομματισμό.

Λύση όμως δεν είναι ούτε η θεοποίηση ούτε η πλήρης απαξίωση του  συνολικού μεταπολιτευτικού οικοδομήματος. Η υπέρβαση του σημερινού αδιεξόδου μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της αξιοποίησης  των παραγωγικών δυνάμεων της κοινωνίας. Της νεολαίας που εργάζεται, σπουδάζει, έχει στόχους και φιλοδοξίες, των λαμπρών επιστημόνων, των ευσυνείδητων δημοσίων υπαλλήλων, της υγιούς ιδιωτικής πρωτοβουλίας, των μεγαλύτερων σε ηλικία που μπορούν και θέλουν να προσφέρουν εμπειρίες ζωής.

Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Η ομαλότητα, η ευημερία και η ανάπτυξη δεν μπορούν να επιτευχθούν μέσα από τον φανατισμό και τις ιδεοληψίες. Ο αγώνας για την υπέρβαση της σημερινής κρίσης με υπευθυνότητα, ρεαλισμό και όραμα τιμά τον αγώνα της 17ης Νοεμβρίου 1973 για δημοκρατία.

Μέτρα και συνταγματικότητα

Δρ Κωνσταντίνος Μεντής

Παραβιάζουν ακόμη και διατάξεις του Συντάγματος για να ματώσουν αυτόν τον λαό ακόμη περισσότερο. Πιο συγκεκριμένα: Το Σύνταγμα της Ελλάδος για τα  «ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα» προβλέπει στο άρθρο 4, παρ. 5 τα εξής: «Οι έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις τους».

Εισάγει τοιουτοτρόπως τον αναλογικό και τον προοδευτικό τρόπο επιβάρυνσης και φορολόγησης (με βάση τη φοροδοτική ικανότητα εκάστου), επιβαρύνοντας περισσότερο τους «έχοντες και κατέχοντες» πολύ υψηλά εισοδήματα και πολυτελέστατα τεκμήρια διαβίωσης.

Και όμως πολύ εύκολα μπορεί να διαπιστώσει κανείς ότι το ως άνω άρθρο, ιδιαίτερα για τα ληφθέντα και προτεινόμενα μέτρα των Μνημονίων, ή δεν τηρείται σωστά ή δεν λαμβάνεται ιδιαίτερα υπόψη ή εφαρμόζεται ακόμη και αντιστρόφως ανάλογα!

Πιο αναλυτικά:

– Αύξησαν την έμμεση φορολογία (ΦΠΑ κ.λπ.), καθιστώντας τουτέστιν περισσότερο άδικο το φορολογικό μας σύστημα, ιδιαίτερα για τα χαμηλά εισοδήματα.

– Απειλούν με χαράτσια όλα τα νοικοκυριά (σπίτια, χαμόσπιτα, αγροτεμάχια, σαράβαλα κ.λπ.) και ούτε ένα μέτρο για κατόχους σύγχρονων παλατιών, θαλαμηγών, ελικοπτέρων, ιδιωτικών αεροπλάνων, λοιπών τεκμηρίων προκλητικού πλούτου κ.λπ. Ούτε ένα μέτρο ακόμη και για τα νησιά τα οποία  κατέχουν έλληνες κροίσοι διεθνούς φήμης.

– Καταργούν φοροαπαλλαγές πλέον και σε τέκνα, σε μικροδανειστές, ανέργους, αδύνατους, αρρώστους, καρκινοπαθείς, παραπληγικούς κ.ά., και διατηρούν 58 φοροαπαλλαγές για τους εφοπλιστές με τον Νόμο 27/1975.

– Βομβαρδίζουν με μέτρα ετήσια εισοδήματα από 0 έως 30.000 ευρώ, πλήττουν εισοδήματα ακόμη και των 5.000 ευρώ και ούτε ένα μέτρο για εισοδήματα από  200.000, από 1.000.000, από 10.000.000, από 1.000.000.000 ευρώ και άνω (κλιμακωτά).

Την ακραία αυτή πολιτική δεν δείχνουν να τη συμμερίζονται και άλλες ευρωπαϊκές χώρες που ζήτησαν τη «στήριξη» του ΔΝΤ. Π.χ. η ανίσχυρη Λετονία ζήτησε πρωτίστως τη διασφάλιση των μισθών και των συντάξεων. Η Ουγγαρία παίρνει μέτρα κυρίως για τους πλούσιους. Η Πορτογαλία επιβάλλει μέτρα και για εισοδήματα πάνω από τα 153.000 ευρώ. Ακόμη όμως και η Αμερική και η Γαλλία για να ξεπεράσουν την κρίση προτείνουν αύξηση των ήδη υψηλών συντελεστών φορολόγησης των πλουσίων σε ποσοστά που μπορεί να ξεπεράσουν το 60% και το 70% κατά περίπτωση.

Απάντηση σε άρθρο

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Στήν Ἐφημερίδα σας τῆς 22/11/2012 δημοσιεύσατε ἄρθρο τοῦ κ. Κ. Παπαϊωάννου μέ τίτλο «Ἐκκλησία καί ρητορική τοῦ μίσους. Ἡ ἑλληνική ὀρθοδοξία καί ὁ ἀναγκαῖος πόλεμος κατά τοῦ νεοναζιστικοῦ τέρατος», στό ὁποῖο ὁ ἀγαπητός κ. Παπαϊωάννου πού εἶναι μέλος ὅπως ἀναφέρετε τοῦ ΔΣ τῆς Ἑλληνικῆς Ἕνωσης γιά τά δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου καί τοῦ πολίτη μέ κατηγορεῖ ὅτι δῆθεν προσῆλθα σέ Αστυνομικό Τμῆμα σχεδόν στήν «ἀγκαλιά» τῶν βουλευτῶν τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς γιά νά καταθέσω μήνυση καί ὅτι ἀποτελῶ «γραφική» περίπτωση πού ὅμως ἀσκοῦμαι συστηματικά σέ «ἀκραία ρητορική μίσους πού δέν ἔχει τό ὅμοιό της σέ χώρα τῆς Εὐρώπης». «Ὁ λόγος» μου «ἀπέχει ἀπό τίς ἀρχές τῆς θρησκείας» πού ἐκπροσωπῶ, «ἀπαξιώνει συστηματικά τήν ἀξία τοῦ ἀνθρώπου», «στρέφεται μέ μένος κατά ὁμάδων (Ἑβραῖοι, Μουσουλμάνοι, ὁμοφυλόφιλοι, κομμουνιστές καί κατά μεμονωμένων προσώπων Ἔλτον Τζόν ἤ Στῆβεν Χώκιν». Καί ὅτι «ἐρωτοτροπῶ μέ νοσταλγούς ἐγκλημάτων κατά τῆς ἀνθρωπότητος». Τό ἐξαιρέτως ὅμως πολυσήμαντο τοῦ δημοσιεύματος συνίσταται στό γεγονός ὅτι ὁ ἀντιφασίστας καί ἀντιναζιστής κ. Παπαϊωάννου μή καταθέτων οὔτε μία σχετική μου δήλωση πού νά ὑποστηρίζει ὅλα τά ἀνωτέρω καί συγκεκριμένα ἐκφράσεις μίσους κατά ἑβραίων, μουσουλμάνων, ὁμοφυλοφίλων καί κομμουνιστῶν ἀποδεικνύει ὅτι μετέρχεται τίς ἴδιες μεθόδους μέ ἐκείνους πού μάχεται. Διότι οὐδέποτε ἔχω ἀναφερθεῖ κατά προσώπων τά ὁποῖα ἀγαπῶ καί σέβομαι, ἀλλά πάντοτε στηλιτεύω τήν κακότητα καί τήν στρέβλωση τῶν πραγμάτων καί συγκεκριμένα ἔχω δημοσίᾳ ψέξει τόν ρατσισμό τοῦ σιωνισμοῦ ὅπως ἀκριβῶς καί ὁ ΟΗΕ ὅταν ἦταν ἀδέσμευτος καί τήν στρέβλωση τῆς θεϊστικῆς ἀναγωγῆς τῆς θρησκείας τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ καί τήν μετατροπή του μέ τήν Καμπαλᾶ καί τό Ταλμούδ σέ γνήσιο Ἑωσφορισμό καθώς καί τήν ἀνθρωποπαθῆ καί ψευδεστάτη παραδοχή τοῦ Ἰσλάμ ὡς καί τήν ἀνατροπή τῆς ἀνθρώπινης φυσιολογίας καί ὀντολογίας τῆς ὁμοφυλοφιλίας καί τήν παράχρηση τῶν σωματικῶν ὀργάνων καί τήν ἀποδόμηση τοῦ κομμουνιστικοῦ κοσμοειδώλου διά τῆς ὑλιστικῆς ἐκπτωχεύσεως τῶν ἀξιῶν τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου διότι θέτων στά πρός κατεδάφισι καί τόν Θεό οὐσιαστικά κατεδαφίζεις τόν ἄνθρωπο ὅπως ἀπέδειξαν τά 70 χρόνια τοῦ ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ. Ἀσφαλῶς ἀναφέρθηκα στόν κ. Ἔλτον Τζόν γιατί προσπάθησε νά προσδώσει στόν αἰώνιο Θεό τό δικό του γεῶδες πάθος καί στόν κ. Χώκινγκ μετά πολλῆς συμπαθείας, διότι ἰσχυρίστηκε παγκοσμίως ὅτι ἡ πολυπλοκότητα καί ἡ ἁρμονία, τελονομία καί τάξη τοῦ κόσμου πηγάζουν ἀπό τήν ἄλογη καί ἀσυνείδητη ὕλη ἀκυρώνων ἐντελῶς ἀντίθετη προηγουμένη του θέση. Ὅλα ὅμως τά ἀνωτέρω προκλητικῶς τά παρεῖδε ὁ κ. Παπαϊωάννου γιά νά κατασκευάσει τό κατ’ ἐμοῦ κατηγορητήριο. Φυσικά δέν παρέθεσε οὔτε μία, ἐφ’ ὅσον δέν ὑπάρχει δήλωσή μου ὑπέρ τοῦ ἀναφερομένου κόμματος, ἐνῶ ἀντιθέτως ὑφίσταται σαφῆς καί δημοσίᾳ καταδίκη μου τοῦ φασισμοῦ ναζισμοῦ καί σταλινισμοῦ καί ταυτοχρόνως δήλωσή μου ὅτι δέν ἀρνούμην τήν συμπαράσταση κανενός ἐκπροσώπου τοῦ Κοινοβουλίου οἱουδήποτε κομματικοῦ σχηματισμοῦ στήν ἔννομη προσπάθειά μου νά ὑπερασπιστῶ τήν κοινωνική συνοχή καί τήν θρησκευτική εἰρήνη. Ἑπομένως ὁ ἀγωνιζόμενος γιά τά δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου καί τοῦ πολίτη κ. Κ. Παπαϊωάννου ἀπέδειξε μέ τό κείμενό του τήν πίστη του στόν ἀγῶνα πού διεξάγει.