[Εναλλακτικά] Κρίση μέσης ηλικίας στο ΠΑΣΟΚ

ΠΟΤΑΜΟΣ ο Βαγγέλης Βενιζέλος στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Από καθέδρας αλλά και σε πηγαδάκια. Μεταξύ των φράσεων που του αποδίδονται είναι και το αυτοσχόλιο: «Το ΠΑΣΟΚ με μίκρυνε».

Δύσκολοι καιροί για αρχηγούς. Αλλά και για δελφίνους. Η έπειτα από εβδομάδες συνάντηση του αρχηγού τού άλλοτε κόμματος εξουσίας της Μεταπολίτευσης με τους βουλευτές και τα στελέχη του ήταν αυτό που λένε οι Γάλλοι βρεγμένη φωτοβολίδα. Κανείς δεν είχε όρεξη γιατί κανείς δεν είχε τίποτε να μοιράσει. Σε μια νουβέλα του, ο καθολικός συγγραφέας Γκράχαμ Γκριν αφηγείται την ιστορία ενός δημόσιου υπάλληλου που παντρεύεται μια νεότερη κοπέλα και πάει μήνα του μέλιτος στο Μόντε Κάρλο. Τα λεφτά φθάνουν για μια επίσκεψη όλη κι όλη στο καζίνο αλλά, ως εκ θαύματος, το ζευγάρι κερδίζει στη ρουλέτα. Το επόμενο βράδυ πάνε να δειπνήσουν στην ταράτσα του καλύτερου ξενοδοχείου του Μονακό, παραγγέλνουν το ακριβότερο γαλλικό κρασί αλλά το δίνουν πίσω γιατί τους φαίνεται ότι έχει ξινίσει. Το συμπέρασμά τους; «Συνηθίζεις πολύ πιο εύκολα στα χρήματα από ό,τι στη φτώχεια».

Στο ΠΑΣΟΚ ισχύει, βεβαίως, ακριβώς το αντίθετο. Χειρότερα από όλους ζουν τη σημερινή κατάσταση οι πενηντάρηδες του Κινήματος. Οχι γιατί περνούν κρίση μέσης ηλικίας. Αλλά γιατί είχαν πετύχει έναν από τους καλύτερους κύκλους της ελληνικής πολιτικής. Μπαίνεις στην πολιτική ως τζούνιορ στέλεχος του ΠΑΣΟΚ το 1980 και με ένα διάλειμμα τριών ετών το 1990-93 είσαι διαρκώς στην εξουσία επί είκοσι τέσσερα χρόνια ώς το 2004. Η πολιτική είναι σκάλα για τ’ αστέρια. Μένεις μια πενταετία απέξω αλλά η αντιπολίτευση σε βρίσκει υπουργάρα και επιστρέφεις θριαμβευτικά το 2009. Ακόμη και το 2011, όταν σκάει στον αέρα ο Γιώργος Παπανδρέου, εσύ μένεις σε υπουργείο με πρωθυπουργό τον Παπαδήμο. Ούτε γάτα ούτε ζημιά. Πώς να προετοιμαστείς ψυχολογικά για Κοινοβουλευτική Ομάδα 26 βουλευτών και ένα ΠΑΣΟΚ που γράφει μονοψήφια στις δημοσκοπήσεις; Πώς να αντέξεις έναν πληθωρικό αρχηγό σαν τον Βενιζέλο ο οποίος, αξιοποιώντας την πριγκιπική κληρονομιά Παπανδρέου, λειτουργεί ως πρόεδρος-αφέντης που σε βάζει ή δεν σε βάζει σε κυβερνητικό χαρτοφυλάκιο ανάλογα με τους τακτικούς υπολογισμούς του;

Ζόρικα πράγματα. Κι εδώ που τα λέμε πολύ χειρότερα από αυτά που έχει περάσει η ΝΔ στα χειρότερά της. Ακόμη χειρότερα: το ΠΑΣΟΚ μετέτρεψε το πολιτικό γήπεδο του ΠΑΣΟΚ σε χαμένη Ατλαντίδα στον ωκεανό της ελληνικής πολιτικής. Το άλλοτε κραταιό Κίνημα εξαντλεί τη χρησιμότητά του ως στήριγμα του Αντώνη Σαμαρά στην εξουσία, κάτι που το φθείρει όλο και περισσότερο. Και κάτι που δικαιολογεί τη γενικευμένη κατήφεια όσων πίστευαν ότι έχουν μπροστά τους ακόμη μία δεκαπενταετία στην πολιτική που θα ήταν και η φάση ικανοποίησης των επιθυμιών τους. Τώρα ο καθένας είναι σαν πουλί μέσα στο κλουβί των φιλοδοξιών του.