Εξι ημέρες

1 «Βρισκόμαστε στο ζενίθ της αξιοπιστίας μας». Σε αυτό, ο υπουργός Οικονομικών συμφωνεί απολύτως με τον Πρωθυπουργό. Κατά τα λοιπά, όμως, η τελευταία σύνοδος του Eurogroup άφησε τον Γιάννη Στουρνάρα κατά τι πιο βλοσυρό από τον Αντώνη Σαμαρά. Για τον δεύτερο, η νέα απόφαση για το ελληνικό χρέος βάζει «οριστικό τέλος σε μια πολύ σκοτεινή περίοδο». Για τον πρώτο, «δεν είναι ώρα για πανηγυρισμούς… τώρα αρχίζουν τα δύσκολα». Εκτός αν είναι το κλασικό «καλός μπάτσος – κακός μπάτσος».

2 Το ύφος του τα λέει όλα. Και δεν είχε καν διαβεί ακόμη το κατώφλι του Λευκού Οίκου ο Ρεπουμπλικανός αντίπαλός του στις προεδρικές εκλογές, ο Μιτ Ρόμνεϊ. Την πρόσκληση για το κατ’ ιδίαν γεύμα την απηύθυνε, φυσικά, ο Μπαράκ Ομπάμα. Δεν είναι όμως (μόνον) η γενναιοδωρία του νικητή προς τον ηττημένο. Είναι και αυτός ο «φορολογικός γκρεμός» που απειλεί, ελλείψει διακομματικής συμφωνίας, να ξαναρίξει από την Πρωτοχρονιά την αμερικανική οικονομία στο κενό της ύφεσης.

3 Προ διετίας φώναζε από την ίδια θέση να φύγει ο Χόσνι Μουμπάρακ. Τώρα, πάλι από την Πλατεία Ταχρίρ, φωνάζει να φύγει ο δημοκρατικά εκλεγμένος διάδοχός του, ο ισλαμιστής Μοχάμεντ Μόρσι. Τον βλέπει σαν έναν νέο δικτάτορα στη θέση του δικτάτορα. Εχει δίκιο; Η κατάσταση στην Αίγυπτο είναι υπερβολικά περίπλοκη για να επιδέχεται μονολεκτική απάντηση. Το μόνο δεδομένο είναι ότι από τη στιγμή που ανακάλυψαν τη φωνή (τους) οι Αιγύπτιοι δεν τη χορταίνουν.

4 «Ο αόρατος άνθρωπος» τον είχε χαρακτηρίσει πρόσφατα μια αντιπολιτευόμενη εφημερίδα. Διότι μετά την επανεκλογή του τον Οκτώβριο ο κάποτε πανταχού παρών Ούγκο Τσάβες είχε γίνει ακριβοθώρητος. Οι φήμες επιβεβαιώθηκαν, και φούντωσαν εκ νέου την Τετάρτη. Ο Πρόεδρος της Βενεζουέλας ταξίδεψε ξανά στην Κούβα για θεραπεία. Επισήμως, θα υποβληθεί σε θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο, ώστε να αντιμετωπιστούν οι επιπτώσεις των ακτινοβολιών στα οστά του. Επισήμως, έχει γιατρευτεί από τον καρκίνο. Επισήμως.

5 Ο Νικολά Σαρκοζί κάνει τζόγκινγκ σε κάποιο πάρκο στο Παρίσι. Η ηλικιωμένη κυρία τον βλέπει, τον αναγνωρίζει, κινεί λίγο εμπρός το αριστερό της πόδι, ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας της ρίχνει μια άγρια ματιά αλλά τα πόδια τους θα συναντηθούν, είναι αναπόφευκτο, το ίδιο και η πτώση. Ολα αυτά βέβαια ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας. Οι αλλεπάλληλες τρικλοποδιές όμως που έχει βάλει στον εαυτό του το κόμμα του Σαρκοζί, UMP, είναι απολύτως πραγματικές – και απολύτως τραγελαφικές.

6 Η Ανγκελα Μέρκελ ως Τρελή Καπελού (Mad Hatter) μέσα από τα μάτια της εικονιζόμενης ρωσίδας καλλιτέχνιδος Βικτόρια Τσάρκοβα. Φτυστή ο Τζόνι Ντεπ από την «Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων» του Τιμ Μπάρτον. Στον «Μπάτμαν», ο Τρελός Καπελάς μπορεί και ελέγχει το ανθρώπινο μυαλό. Στην «Αλίκη», πάλι, από όπου και ξεκίνησε την καριέρα του, είχε καταδικαστεί σε θάνατο επειδή «δολοφόνησε τον χρόνο». Αχ, αχ! Και η έκθεση της Τσάρκοβα στη Ρωσία τιτλοφορείται «Οχι πολιτική, μόνο ένα αστείο». Τριπλό «αχ!».