«Δεν δικαιούσαι να είσαι… τεμπελάκος επειδή είσαι ανάπηρος!»

«Θα ήθελα να σεβόσουν περισσότερο τον χρόνο μου», «Δεν δικαιούσαι να είσαι τεμπελάκος επειδή είσαι ανάπηρος!», «Θα ήθελα να μη με παινεύεις όταν δεν το αξίζω», «Θα πρέπει να γνωρίζεις και να διεκδικείς τα δικαιώματά σου»: δηλώσεις σαν αυτές ακούγονται συχνά στις συζητήσεις και στους διαδρόμους της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας και Αποκατάστασης Ανάπηρων Παιδιών (ΕΛΕΠΑΠ). Από τη μία τα παιδιά και οι ενήλικοι με αναπηρία και από την άλλη οι οικογένειές τους, οι θεραπευτές και οι παιδαγωγοί τους.

Μερικές από αυτές, μάλιστα, αποφάσισε να τις δημοσιεύσει η εταιρεία, με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία στις 3 Δεκεμβρίου. «Θέλαμε με αυτόν τον διαφορετικό τρόπο να μιλήσουμε για τα παιδιά και τους ενηλίκους με αναπηρία. Στην πραγματικότητα είναι σαν ένας διάλογος που κάνουν συχνά, πράγματα που οι μεν και οι δε έχουν πει, βιώματα που αξίζει να βγουν προς τα έξω», εξηγεί στα «ΝΕΑ» η πρόεδρος της ΕΛΕΠΑΠ Μαριάννα Μόσχου.
Μέσα από τα αιτήματα και τις δηλώσεις που συγκέντρωσαν οι υπεύθυνοι της ΕΛΕΠΑΠ από το αρχείο της εταιρείας εμφανίζεται, όπως τονίζει η κ. Μόσχου, και το θέμα της υπερπροστατευτικότητας των γονιών. «Τα παιδιά και οι ενήλικοι με αναπηρία έχουν ιδιαίτερες δυνατότητες και αυτές προσπαθούν να αναπτύξουν και να μάθουν τα όριά τους. Πάντως, αν και η ελληνική κοινωνία φαίνεται να κάνει προσπάθεια για να ξεπεράσει το ταμπού της αναπηρίας και να δεχθεί στην αγορά εργασίας τα άτομα αυτά. Τώρα με την οικονομική κρίση είναι πολύ δύσκολο να τους δοθεί μια επαγγελματική θέση, ακόμη και αν έχουν τις ίδιες δυνατότητες με τους υπόλοιπους υποψηφίους», καταλήγει η πρόεδρος της ΕΛΕΠΑΠ.